My Dear มีเดีย

สุดท้ายแล้วก็เท่ากับว่าหนึ่งคลิก หนึ่งแชร์ หนึ่งไลก์ที่ได้มา ต้องแลกกับการบั่นทอนความน่าเชื่อของตนเองลงไป (จะเอาอย่างนั้นจริง ๆ หรือ)

ใครปรับตัวได้เร็วโอกาสรอดก็มากตาม จำไว้ว่า "เมื่อเปลี่ยนทิศทางลมไม่ได้ ก็จงปรับใบเรือให้ไปทิศทางเดียวกับลม สุดท้ายก็จะไปถึงจุดหมายได้เช่นกัน"

การรับชมทีวีหรือชมความบันเทิงผ่านสตรีมมิ่งนั้น สารที่ถูกส่งออกมาจะทำให้ผู้รับชมกลายเป็นเหยื่อของข่าวสารโดยไม่รู้ตัว และกลายเป็นเหยื่อทางการตลาดอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"คุณรู้ไหมมันเป็นเรื่องไม่ผิดเลยนะถ้าคุณจะพูดว่า "ฉันไม่มีความรู้เพียงพอที่จะแสดงความคิดเห็นเรื่องดังกล่าว" เป็นข้อความที่ศาสตราจารย์ท่านหนึ่งเคยกล่าวเอาไว้ และดูว่าจะเหมาะสมเป็นอย่างยิ่งกับโลก ที่เต็มไปด้วยความคิดเห็นในปัจจุบัน"

"คุณไม่สามารถทำให้คนที่ทำแต่เรื่องอัปยศอดสู รู้สึกอับอายกับสิ่งที่เขาทำได้ฉันใด คุณก็ไม่สามารถทำให้คนที่ไร้ยางอาย รู้สึกละอายต่อสิ่งที่เขาทำฉันนั้น มันก็เหมือนแมลงสาบที่เกิดขึ้นมาท่ามกลางความโสมม อย่างไรเสียแมลงสาบก็ยังคงเป็นแมลงสาบวันยันค่ำ"

หน้าที่ของนักสื่อสารมวลชนในเวลานี้ คือลดความแตกตื่นของสังคมให้ได้มากที่สุด และเครื่องมือเดียวที่จะลดความแตกตื่นของสังคมได้ดีที่สุดคือการนำเสนอความจริง ที่ไม่เติมความกลัว ความปรารถนา หรือเรื่องราวเกินจริงลงไป

เวลานี้ทุกคนตกอยู่ในความกลัวต่อโรคระบาด ความกลัวสั่นคลอนในทุกความเชื่อที่มี ตรรกะถูกทดแทนด้วยทฤษฎีสมคบคิด ใครปล่อยข่าวอะไรมาก็พร้อมเชื่อไปหมด

อินเทอร์เน็ตทำให้โลกใบนี้แคบลง โซเชียลมีเดียทำให้คนสื่อสารกันง่ายขึ้น แต่เราใช้ด้านที่เป็นประโยชน์ของโลกดิจิทัลกับชีวิตที่เราเป็นอยู่ขนาดไหน

คนที่ไม่เคยมีความฝัน ไม่เคยเสียสละเพื่อคนอื่น ไม่เคยพยายามทำอะไรเพื่อใครเลย มักจะมองเห็นความพยายามและความตั้งใจของคนอื่นเป็นเรื่องตลกเสมอ

ยุคสมัยที่การรับชมรับฟังผ่านระบบสตรีมมิ่งค่อย ๆ กลืนเอาผู้คนให้เข้ามาคุ้นชินกับระบบโดยที่คุณเองก็แทบไม่รู้ตัว และพอหันกลับไปมองเครื่องเล่นซีดีที่บ้านอีกครั้งก็ฝุ่นจับจนแทบใช้งานไม่ได้แล้ว เช่นเดียวกับนิสัยการฟังเพลงของคุณที่เปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน