ถ้าคิดเผาสะพาน ต้องรู้ว่าไม่มีทางให้กลับไปแล้ว
เมื่อคิดจะโพสต์ จะพูดในไลฟ์ หรือแท็กรูปหาใคร ต้องไม่ไปสร้างความเสียหายให้ใคร มิเช่นนั้น คุณอาจเป็นสะพานที่ถูกเผาจากความทรงจำของใครบางคนก็ได้
เพลย์ลิสต์ของคุณซ่อนความทรงจำอะไรเอาไว้
โลกของการฟังเพลงเปลี่ยนไปมาก เราไม่ได้ฟังเพลงจากเทปคาสเซ็ทหรือซีดีกันแล้ว เราฟังผ่านระบบสตรีมมิ่งที่จัดเพลย์ลิสต์ได้เอง มันสะท้อนตัวคุณชัดเจน
Copycat “ลอกแหละ…ดูออก”
ถ้าลองได้เริ่มด้วยการลอกเลียนคนอื่นแล้วละก็ คุณไม่มีวันจะไปถึงมาตรฐานที่ต้นแบบเขาทำไว้หรอก คุณเป็นได้แค่เงาของต้นแบบ ที่ใครเขาก็มองออกว่าลอกมา
เมื่อโซเชียลมีเดีย กลายเป็นแหล่งข่าวของนักข่าว! (ฮา)
"ก็ไม่เป็นไรนี่เรานำเสนอข่าวไปก่อน ถ้ามีอะไรเพิ่มเติมเราค่อยมาแก้ไขทีหลัง" เป็นประโยคที่เจ็บปวดสำหรับกองบรรณาธิการ เท่ากับนายทุนไม่รู้ว่าการทำข่าวคือ "การสร้างความน่าเชื่อถือ"
แอคฯ เดียวก็ปังได้! ถ้าคุณสื่อสารได้ดีพอ
การสื่อสารที่ดีมีทักษะ 5 ประการ มีครบคุณปัง ไม่จำเป็นต้องมีหลายแอคเคาท์หลายแพลตฟอร์ม แต่ถ้าไม่ครบ ต่อให้มีแอคเคาท์ทุกแพลตฟอร์ม ยังไงก็ไม่ปัง!
อย่าให้มันจบที่รุ่นเรา
“มันจบที่รุ่นเราไม่ได้ ธุรกิจต้องดำเนินต่อไป ยังมีคนข้างหลังที่ต้องพึ่งพาลมหายใจจากธุรกิจที่เราทำอีกมาก" เจ้าของ Botany Beach Resort กล่าว
เราอยู่ในสังคมที่เต็มไปด้วย “ไวรัล”
เมื่อเนื้อหาในลักษณะไวรัล กลายเป็น super spreader ในการเผยแพร่ข่าวลวง หรือ โฆษณาชวนเชื่อ สุดท้ายแล้วเหยื่อก็คือผู้รับสารอย่างเราท่านนี่ล่ะค่ะ
เราอยู่ในยุคที่ต้องแยกให้เป็นระหว่างเรื่องจริงกับเรื่องโกหก
เมื่อสื่อกระแสหลักและสื่อโซเชียล พากันประโคมเนื้อหาและผลิตซ้ำโดยใช้คำว่า "ดราม่า" เป็นตัวนำ สุดท้ายผู้คนในสังคมจะเสพติดเรื่องดราม่า จนไม่สามารถแยกได้แล้วข่าวไหนคือเรื่องจริง ข่าวไหนแค่เป็นเรื่องสร้างกระแส
เรื่องไม่ปกติที่เราทำให้มันกลายเป็นเรื่องปกติ
สื่อผลิตซ้ำเรื่องเดิมทุกแพลตฟอร์ม ความเห็นจากกูรูหน้าเดิม ความน่าตื่นเต้น คนทั่วไปแสดงความเห็นได้ ก็ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมสังคมถึงมีแต่เฟกนิวส์
ถ้าคุณเก่งพอ คุณจะมีดินแดนเป็นของตัวเอง
ถ้าเอาอคติออกไปแล้วมองที่ความสามารถของเคย์ลิน ในฐานะนักฟุตบอลอาชีพที่คว้าเหรียญทองแดงโอลิมปิกมาแล้ว เราจะได้มุมมองข้อเท็จจริงไม่ใช่ความรู้สึก



































