Home Tags My Dear มีเดีย

Tag: My Dear มีเดีย

คุณได้เที่ยวกับเพื่อนสนิทครั้งสุดท้ายเมื่อไร

เพื่อนที่เราไม่จำเป็นต้องมีฟอร์ม เราจะบ้าบอแค่ไหนพวกเขาก็ยอมรับได้ ทำให้คุณยอมรับข้อด้อยของตนเองได้ และช่วยสร้างกำลังใจเป็นอย่างดี ในโลกที่โหดร้ายขึ้นทุกวัน

ความทรงจำที่หายไปและการเยียวยาใจของคนที่อยู่

ท่ามกลางความเงียบเหงาของชีวิตที่ต้องอยู่เพียงลำพัง ยังไม่เท่ากับหัวใจที่เจ็บปวดเพราะความทรงจำของภรรยาที่เลือนหาย

มีความสุขกับ “การขับเหงื่อ”

มีคนเคยบอกว่า "เวลาที่คิดอะไรไม่ออก และดูเหมือนจะหมดหนทางให้เราออกแรงเอาเหงื่อออก แม้จะไม่การันตีว่าจะหาทางออกเจอ แต่ก็ทำให้เราผ่อนคลายมากกว่าเดิม"

เรื่องเล่าและความรู้สึกเมื่อเราไปหา “นาย”

"เป็นเรื่องยากที่จะหาเจ้านายที่ให้ความรู้สึกปลอดภัยกับลูกน้องได้เหมือนที่ตนเองเคยเจอ" ครึ่งหนึ่งของเจ้านายยุคนี้คือพวกปากปราศรัยน้ำใจเฉือดคอ อีกพวกคือสร้างภาพให้ตนเองเป็นคนดัง

คนเราอ่อนแอได้ ร้องไห้ได้ และต้องลุกขึ้นมายืนเองได้

ทุกคนมีช่วงเวลาที่ยากลำบาก อุปสรรคที่ทำให้ไม่สามารถก้าวข้ามช่วงเวลาที่ยากลำบากไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือตัวคุณที่ต้องลุกขึ้นมาสู้ แม้ว่าจะต้องสะอื้นไปสู้ไปก็ตาม

โลกเก่าที่ “คุณ” คุ้นเคยได้จากไปแล้ว

ถึงเวลาที่คนทำงานสื่อจากยุคอนาล็อ ต้องงัดความเก๋าจากประสบการณ์มาผสมผสานกับแพลตฟอร์มและเทคโนโลยียุคใหม่ เพื่อให้คุณเป็นอีกหนึ่งผู้รอดบนเส้นทางสายนี้

เมื่อวัฒนธรรมการทำซ้ำ ดัดแปลง หรือ Copy & Paste กลายเป็นเรื่องปกติ

"พี่ไม่ดูรายการ...นี้เหรอ ทำเหมือนที่พี่เคยทำเลย" เราก็ได้แต่ตอบน้องเขาไปว่า "ไม่ได้ดู เพราะอย่างไรเสียของก๊อปปี้ ก็ต้องตามหลังเราหนึ่งก้าวอยู่ดี จะดูทำไมให้เสียเวลา"

ชวนคุณตำรวจไซเบอร์ ดู The Naked Director และอ่าน The Handmaid’s tale

โลกที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วนั้น บางเรื่องคนที่โตมากับโลกอะนาล็อก อาจต้องใช้เวลาในการทำความเข้าใจ และปรับเปลี่ยนเพื่อให้เกิดความเหมาะสมมากที่สุด

พื้นที่ตรงกลางที่ “กลับไม่ได้ไปไม่ถึงและโลกไม่จำ”

ไม่ว่าจะทำงานอะไร ประเภทไหน คุณต้องใช้ฝีมือ และแสดงฝีมือให้เหนือกว่ามาตรฐานที่เป็นอยู่ คุณถึงจะก้าวข้ามพ้นจากตำแหน่ง "ตรงกลาง" ที่ไม่มีใครจำ

เมื่อ “ระดับบาร์” สูงแค่ก้าวข้ามยอดหญ้า

การตั้งมาตรฐาน ในยุคนี้ไม่ใช่แค่ตั้งค่าบาร์เอาไว้ต่ำ แต่ผู้คนเริ่มยอมรับกับมาตรฐานที่ต่ำลงไปเรื่อย ๆ พร้อมกับเหตุผลปลอบใจตัวเองว่า "เขาทำได้เท่านี้"