Decoy ปริศนาฆาตกรรมสายดาร์ก ผู้ต้องสงสัยคือคนที่ตายไปแล้ว!

สิ่งที่น่ารำคาญมากที่สุดในการดูซีรีส์เกาหลีช่วงหลัง ๆ คือการที่ชอบแบ่งเรื่องออกเป็น 2 พาร์ท ทั้งที่เรื่องไม่ได้ตอนยาวขนาดนั้นและมันเป็นตอนที่ต่อกันอยู่แล้ว เพียงแต่ตัดจบพาร์ทแรกแบบให้คนดูค้างคาแทบจะลงแดงตาย แล้วค่อยกำหนดวันฉายพาร์ทต่อทีหลัง ลักษณะนี้มันแตกต่างจากการทำละครภาคต่อ ที่อาจจะไม่ได้ตั้งใจทำภาคต่อตั้งแต่แรก แต่แฟน ๆ เรียกร้องเลยสร้างขึ้นทีหลัง ภาคแรกจึงจบลงค่อนข้างสมบูรณ์แล้ว แต่อาจจะมีประเด็นบางอย่างที่นำมาแตกทำภาคสองสามสี่ต่อได้

ต่างจากสิ่งที่ซีรีส์เกาหลีกำลังปั่นหัวคนดูอยู่ในปัจจุบัน เป็นวิธีการตัดจบพาร์ทแรกแบบดื้อ ๆ งง ๆ ด้วยความยาวเพียง 6-12 ตอน จากนั้นให้คนดูดูเรื่องอื่นระหว่างที่รอไปประมาณ 1-3 เดือน แล้วค่อยกลับมาฉายพาร์ทสองต่อ ก็ไม่รู้ว่าไปฮิตหาทำอะไรแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไร และทำไปทำไม แต่พูดไว้เลยว่าคนดูส่วนใหญ่ไม่ชอบ เรื่องมันไม่จบและค้างคา กว่าพาร์ทใหม่จะมาคือลืมตอนสุดท้ายของพาร์ทแรกไปแล้ว ก็หวังว่าผู้ที่เกี่ยวข้องจะรู้และปรับเปลี่ยนในอนาคต

ซีรีส์เรื่อง Decoy ก็ถือเป็นอีกเรื่องที่ตัดแบ่งเรื่องออกเป็น 2 พาร์ท พาร์ทแรก 6 ตอน พาร์ทสองอีก 6 ตอน ทำเหมือนกับเรื่อง The First Responders, The Glory และ Island เลย ทั้งหมดที่กล่าวมาคนดูยังต้องรอดูพาร์ทสองอยู่ อันที่จริงมีเรื่องอื่นอีกนะที่เป็นแบบนี้ แต่เอาเถอะ คนดูจำใจต้องยอมเพราะมันสนุกจริง ๆ ที่ทำแบบนี้ คิดว่าคงเล่นกับความรู้สึกคนดูแหละ

สำหรับเรื่อง Decoy เป็นซีรีส์แนวอาชญากรรมระทึกขวัญสุดมัน เรื่องราวที่เกิดขึ้นในห้วงเวลาปัจจุบัน (ในเรื่อง) มีจุดเริ่มต้นตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน คดีฆาตกรรมที่คนร้ายจงใจเหลือเบาะแสเอาไว้ แต่ปกปิดว่าตัวเองเป็นใคร ทว่าหลักฐานทั้งหมดในคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้น มันชี้ไปที่นักต้มตุ๋นคดีแชร์ลูกโซ่ชื่อกระฉ่อนของเกาหลีในฐานะผู้ต้องสงสัย เขาผู้นี้ทำตัวเป็นนักบุญที่ชี้ช่องทางรวยให้กับคนอื่น โดยล่อลวงให้เหยื่อนำเงินมาลงทุน ทำให้มีผู้เสียหายมากกว่า 10,000 ราย มูลค่าความเสียหายมากกว่า 5 ล้านล้านวอน แต่เรื่องมันจะไม่ปวดหัวขนาดนี้หรอก ถ้านักต้มตุ๋นรายนี้ยังมีชีวิตอยู่!

ใช่! นี่แหละปัญหา วายร้ายคดีแชร์ลูกโซ่ตายไปหลายปีแล้ว โดยตายในขณะหลบหนี เป็นเหตุให้คดีไม่สามารถดำเนินการฟ้องร้องได้อีกต่อไปเพราะผู้ต้องหาตายไปแล้ว ทำให้เหยื่อหลายหมื่นคนที่ถูกต้มตุ๋นต่างสิ้นหวังที่ไม่ได้รับการช่วยเหลือเยียวยาอะไรเลย แค่จับคนผิดมาลงโทษยังเป็นไปไม่ได้ ถึงอย่างนั้น เหยื่อเกือบทั้งหมดที่ภาครัฐและตำรวจไม่เคยหันไปดูดำดูดีมานานกลับเชื่อว่าวายร้ายที่โกงเงินพวกเขาไปยังไม่ตาย และเวลานี้ดูเหมือนว่าการก่อคดีฆาตกรรมที่หลักฐานทุกอย่างชี้ชัดไปที่ชายคนนั้น จะเต็มไปด้วยปริศนาที่อาจจะมีเจ้าหน้าที่ของรัฐมีส่วนรู้เห็น ยิ่งขุดคุ้ยก็ยิ่งพบกับความลับโสมมที่ถูกใครบางคนซ่อนเอาไว้ และ “เหยื่อลวง” ทั้งหลายคืออะไรกันแน่

พระเอก เป็นอดีตทนายความที่ผันตัวมาเป็นตำรวจสืบสวนอาชญากรรมร้ายแรง และคือคนที่จะเปิดเผยทุกสิ่งอย่างเขาต้องร่วมมือกับนางเอกที่เป็นนักข่าว และตามสืบเรื่องของวายร้ายชั้นเซียนโดยมีชีวิตของใครสักคนเป็นเดิมพัน อาจมีเหตุฆาตกรรมสุดโหดเหี้ยมและสยดสยองเกิดขึ้นอีกเมื่อไรก็ได้ ความปังก็คือบทพระเอก เป็นผลงานคัมแบ็กของ จางกึนซอก ในรอบ 5 ปี ที่ลบภาพพระเอกสายนุ่มหนุ่มดอกไม้ไปจนเกลี้ยง เพราะเรื่องที่เขาพลิกภาพลักษณ์ของตัวเองมาในทางดิบเถื่อนผิดหูผิดตา หน้าดำคร่ำเครียด หนวดเคราขึ้นเฟิ้มรุงรัง เป็นภาพที่คอซีรีส์ไม่ควรพลาดอย่างเด็ดขาด

ตัวซีรีส์จะเล่าสลับไปมาระหว่างอดีตกับปัจจุบัน ในคดีฆาตกรรมคุณจะพบกับความโหดแบบไร้ความปรานี พร้อมกับคำถามในหัวอยู่ตลอดเวลาว่าตกลง คนร้ายในคดีฉ้อโกงแชร์ลูกโซ่ที่จู่ ๆ ก็กลายมาเป็นผู้ต้องสงสัยหลักในคดีฆาตกรรมนั้น ตายจริงหรือตายทิพย์กันแน่! แม้ว่าเรื่องส่วนหลักจะเล่าในพาร์ทของคดีฆาตกรรมมากกว่า แต่เพราะซีรีส์เรื่องนี้นำเสนอเกี่ยวกับคดีฉ้อโกงแชร์ลูกโซ่ จึงสามารถนำมาเทียบเคียงกับคดีในไทยได้หลายคดี คอลัมน์วันนี้จึงจะขอหยิบยกประเด็นการหลอกลวงให้ลงทุนแบบแชร์ลูกโซ่มาพูดถึงเพื่อเตือนภัยเตือนใจสักหน่อยแล้วกัน

คนเราไม่มีความฝันหรอก เงินต่างหากที่ทำให้เรามีความฝัน ถ้าไม่มีเงินติดตัวสักแดงจะมีความฝันได้ยังไงครับ

จะว่าไป นี่แหละคือคำพูดเชื้อเชิญยอดฮิตที่พวกนักต้มตุ๋นชอบใช้กันเหลือเกิน ไม่ว่าจะกี่ยุคกี่สมัย การใช้ “เงิน” มาเป็นเหยื่อตกเหยื่อ ยังคงให้ผลลัพธ์ที่น่าประทับใจเสมอ จิตวิทยานี้มันไม่มีอะไรที่ซับซ้อนเลยสักนิดเดียว คนต้องการมีเงินเหรอ ก็เอาเงินมาล่อไง แค่นี้ก็กระตุ้นต่อมอยากได้อยากมีที่ไม่มีที่สิ้นสุดแล้ว ดังนั้น ในมุมคนนอกที่เห็นข่าวลักษณะนี้ทุกวัน สิ่งที่คุณควรสงสัย ไม่ใช่คนเราจะโลภมากอยากมีเงินเยอะแยะไปเพื่ออะไร ตายไปก็เอาไปไม่ได้ แต่ในความเป็นจริง ไม่มีใครที่ไม่อยากได้เงิน และการมีชีวิตอยู่ทุกลมหายใจต้องใช้เงิน เพราะฉะนั้น คำถามที่ควรจะถามก็คือ ทำไมคนเราจึงกล้าที่จะเอาเงินของตัวเองไปลงทุนกับอะไรที่มันโคตรจะไม่สมเหตุสมผลแบบนี้! มากกว่า

บนโลกที่ทุกคนต่างรู้ดีว่ามีคนไม่ดีอยู่เกลื่อนกลาดสังคม และธรรมชาติของมนุษย์ทุกคนมีความเห็นแก่ตัว อีกทั้งยังพร้อมที่จะทำเพื่อตัวเองกันทั้งนั้น ทำไมถึงกล้าคิดว่าบนโลกนี้จะมีคนใจดีขนาดที่จะมาชี้ช่องทางรวย แบ่งปันความมั่งคั่งให้กับคนอื่น ๆ ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในสถานะคนแปลกหน้าและไม่เคยรู้จักมักจี่กันมาก่อน มีเหตุผลอะไรที่คนเหล่านั้นจะต้องบอกเคล็ดลับการเป็นเศรษฐีชนิดที่ได้เงินมาง่าย ๆ กับคนอื่นด้วย ร่ำรวยอยู่คนเดียว ไม่บอก ไม่แบ่งปันเคล็ดลับให้ใครคนอื่นรู้ แล้วโกยเงินเข้ากระเป๋าคนเดียว ได้เต็ม ๆ ไม่มีคนมารวยแข่ง มันจะไม่ดีกว่าเหรอ จะใจดีแบ่งปันวิธีให้คนอื่น ๆ มาโกยส่วนแบ่งของตัวเองไปทำไม

อีกสิ่งที่คนควรรู้และท่องจำให้ขึ้นใจ คือขึ้นชื่อว่า “การลงทุน” มันมี “ความเสี่ยง” ในตัวของมันเองอยู่แล้ว ไม่มีการลงทุนชนิดไหนที่ไม่มีความเสี่ยง มีแค่เสี่ยงมากหรือเสี่ยงน้อยเท่านั้น ขนาดการลงทุนกับแหล่งที่น่าเชื่อถือ ถูกกฎหมาย นักลงทุนยังมีโอกาสที่จะได้และเสียเลย แล้วทำไมถึงเชื่ออย่างสนิทใจล่ะ ว่าการลงทุนกับธุรกิจอะไรก็ไม่รู้ ใครเป็นเจ้าของก็ไม่รู้ ถึงจะมีแต่ได้กับได้เท่านั้น และย้อนกลับไปเรื่องที่ว่ามันจะมีคนใจดีมาแบ่งปันความรวยให้คนอื่นจริง ๆ เหรอดู การที่คนเหล่านั้นเสนอให้เรานำเงินไปฝากหรือร่วมลงทุนกับเขา เพื่อแลกกับดอกเบี้ย เงินปันผล หรือกำไรงาม ๆ ประเภทที่ได้คืนมากกว่าที่ลงทุนไปน่ะ เขาจะไม่ขาดทุนแย่เหรอ ถ้ารวยได้จริงเขาจะมาแบ่งให้เราทำไม

“ลงทุนน้อย ผลตอบแทนสูง” มันเป็นเพียงโฆษณาชวนเชื่อที่นักต้มตุ๋นใช้หลอกล่อให้เราตกหลุมพรางแห่งความอยากรวยเท่านั้นเอง สิ่งที่นักต้มตุ๋นพยายามกล่อมเกลาเราให้หลงกล ว่าจุดเริ่มต้นของการจะมีความฝันได้ ก็ต้องมีเงินก่อนนั้นมันไม่ผิดหรอก เพราะสำหรับใครหลายคน การไม่มีเงินเป็นบันไดทำให้เราไม่กล้าที่จะฝันหรือคาดหวังอะไรสูงเกินเอื้อม การไปสู่ฝันต้องใช้เงินไม่มากก็น้อย แต่มันก็คงไม่ถูกต้องเท่าไรนักที่จะมาหาความมั่งคั่งให้ตัวเองแบบที่รวยทางลัด รวยเร็ว แล้วใช้ทุนที่ตัวเองมีอยู่แล้วแน่ ๆ ในมือ ไปซื้อความร่ำรวยที่เป็นเพียงลมปากของใครสักคน ความรวยที่ไม่รู้ว่ามีอยู่จริงไหมแบบนั้น แต่คิดว่าลงทุนไปแล้วฉันต้องได้กลับมาเป็นเท่าตัวแน่ ๆ ร้อยทั้งร้อยคือหลอกลวง

ไม่มีอาวุธใดจะแข็งแกร่งไปกว่าความเชื่อใจระหว่างคนเราอีกแล้ว

นี่เป็นอีกหนึ่งกลยุทธ์เด็ดที่พวกนักต้มตุ๋นชอบใช้กดดันจิตใจของเหยื่อ เพื่อให้เหยื่อรู้สึกว่าตนเองสามารถเชื่อและไว้ใจคนที่เขาใจดีมาชี้ช่องทางรวยให้กับเราได้นะ เพราะเขาอยากให้คนอื่น ๆ ได้ลืมตาอ้าปากบ้างเหมือนกันกับเขา อยากให้ทุกคนได้ร่ำรวยแบบที่เขาเป็น เขามีความจริงใจที่อยากจะแชร์ความรวยให้ชาวบ้านตาดำ ๆ จริง ๆ ดังนั้น ถ้าอยากรวยก็ต้องเชื่อใจคนที่จะพาไปหาความรวย อยากรวยเร็วต้องลงทุนให้มาก เพราะกำไรจะมากตามเงินต้น อยากรวยเร็วก็ต้องเริ่มลงทุนตั้งแต่ตอนนี้เลย สัปดาห์หน้าก็เริ่มจ่ายผลตอบแทนแล้ว และการมีข้อกังขาให้ลังเลว่าจะร่วมลงทุนดีไหม มีแต่จะทำให้คุณรวยช้า เนื่องจากคุณไม่กล้าเอาเงินไปต่อเงินเสียที คนอื่นเขาได้ผลตอบแทนหมดแล้ว

การลงทุนด้วยจำนวนเงินที่ไม่สูงมากแต่ได้ดอกเบี้ยสูง ในช่วงแรกเหยื่อจะได้ผลตอบแทนงาม ๆ จริงตามที่โฆษณาไว้ เพิ่มความน่าเชื่อถือได้ว่าลงทุนไปแล้วได้กลับมาจริง ๆ ไม่หลอกลวงอย่างแน่นอน จุดนี้ยิ่งเป็นแรงจูงใจให้คนเข้ามาเล่นเยอะมากขึ้น ส่วนคนที่เล่นอยู่แล้วก็ยังคงเล่นต่อไปต่อไปเพราะได้จริง ที่สำคัญ ด้วยความโลภ เมื่อเห็นว่าลงทุนน้อยยังได้ผลตอบแทนขนาดนี้ หากลงทุนสูงขึ้น กำไรก็จะมากขึ้นตามอีกหลายเท่าตัว หลายคนจึงยอมเทหมดหน้าตักเดิมพันกับการลงทุนครั้งนี้ เงินตัวเองไม่พอ ก็ไม่หากู้หนี้ยืมสินมาลงทุน หวังว่าได้กำไรสูงก็เอาไปใช้หนี้ได้สบาย

จริง ๆ แล้ว ในประเด็นดังกล่าว ต้องบอกว่ามีคนจำนวนไม่น้อยที่รู้ตัวอยู่แล้วว่าแชร์ลูกโซ่ หรือการเชิญชวนให้ร่วมลงทุนในลักษณะนี้เป็นเรื่องหลอกลวง แต่คนเหล่านี้กลับพร้อมที่จะกระโจนลงไปเล่นด้วยเงินก้อนใหญ่ ทั้ง ๆ ที่รู้นั่นแหละ นั่นก็เพราะหวังผลตอบแทนงาม ๆ ในช่วงแรกนั่นเอง เนื่องจากรู้ว่าส่วนใหญ่แล้วพวกนักต้มตุ๋นจะชวนเชื่อและสร้างความน่าเชื่อถือด้วยการให้กำไรงาม ๆ ตอบแทนก่อนให้เหยื่อตายใจ หลัง ๆ ถึงจะหาย คนเหล่านี้คิดว่าตนเองฉลาด รู้ทัน ไม่โดนหลอกหรอก กะว่าพอได้ผลตอบแทนคุ้มค่าแล้วจะถอนตัวถอนเงินทุนคืน แต่ท้ายที่สุดก็สายเกินไป ในช่วงที่ตนเองยังได้กลับคืนมาเรื่อย ๆ ก็ไม่กล้าถอนตัวออก ยังโลภว่าขอครั้งนี้ก่อนละกัน ให้ได้เงินก้อนนี้ก่อน

สุดท้ายแล้ว ความเชื่อใจที่นักต้มตุ๋นชอบกล่าวอ้าง มันก็เป็นอาวุธจริง ๆ นั่นแหละ ทว่าไม่ใช่อาวุธที่เหยื่อใช้มุ่งหน้าไปสู่ความรวยแบบที่ตนเองนึกฝัน กลับเป็นอาวุธที่พวกนักต้มตุ๋นใช้แทงข้างหลังเหยื่ออย่างไม่ใยดีต่างหาก เล่นเอาซะเหยื่อหมดตัว เพราะดันไปลมปากที่ตลบแตลงเก่งของพวกหลอกลวง ที่พยายามโน้มน้าวให้เราเชื่อใจเขาให้มากที่สุด เขาจะพาเราไปเป็นเศรษฐี ยิ่งเราเชื่อใจเขามากเท่าไร เขาก็ยิ่งรวยมากเท่านั้น (เขานะไม่ใช่เรา) เพราะเราจะเทหมดหน้าตัก ทุ่มสุดตัวด้วยความไม่ใจ แล้วก็จะมีแค่เราเท่านั้นที่ไม่เหลืออะไรเลย

ถ้าคนพวกนั้นไม่โลภมาก ก็คงไม่เป็นแบบนี้

แน่นอนว่าคำพูดลักษณะนี้มันออกจะดูซ้ำเติมและใจร้ายกับเหยื่อเกินไปหน่อย คนเลวคือคนที่หลอกลวงฉ้อโกงเอาเงินของคนอื่นไป ส่วนเหยื่อคือคนที่ “แค่” หลงเชื่อคนเลว ก็ไม่อยากขยี้ แต่ว่านะ! ความเห็นอกเห็นใจ ความสงสาร ความถนอมน้ำใจ มันไม่อาจจะลบล้างข้อเท็จจริงเบื้องหลังที่ว่า “ความโลภ” อยากจะร่ำรวยเงินทองให้มาก ๆ อยากได้ไม่รู้จักพอและไม่มีจุดสิ้นสุดนั่นแหละที่นำพาเหยื่อทุกคนไปสู่จุดนั้น อยากได้ของที่ไม่ใช่ของของตัวเอง เลยนำทุนที่ต้นเองมีเข้าไปแลกทั้งที่รู้ว่าเสี่ยงและไม่มีความสมเหตุสมผลใด ๆ แค่แหล่งที่จะนำเงินไปลงทุนก็ไม่น่าเชื่อถือแล้ว เพราะมันไม่ใช่สถาบันการเงิน และไม่ได้เป็นบริษัทที่อยู่ในตลาดหลักทรัพย์ใด ๆ แต่ก็ยังทำ

การโดนโกงลักษณะนี้มันแตกต่างกับการโดนขโมยเงินไปโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวนะ สำหรับกรณีนี้ เงินมันนอนอยู่ในกระเป๋า อยู่ในบัญชีของเราดี ๆ ถ้าไม่ได้คิดจะหยิบยื่นไปลงทุนกับใคร ก็ไม่มีใครหน้าไหนเอาเงินนั้นออกจากกระเป๋าหรือบัญชีเราไปได้หรอก ตอนที่เงินออกจากตัว มันไม่ได้ออกไปแบบไม่รู้ตัว แต่เราเป็นคนนำเงินนั้นออกไปลงทุนด้วยตนเอง ถึงแม้ว่าจะโดนหลอก แต่ข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นก็คือ “เราไปหลงเชื่อเขาเอง” เชื่อว่าการลงทุนไม่กี่ตังค์จะได้กลับคืนมาเป็นกอบเป็นกำ ทั้งที่มันไม่มีอะไรดูน่าเชื่อถือแถมยังไม่สมเหตุสมผลขนาดนั้น ก็ต้องยอมรับโดนความโลภบังตาจริง ๆ

มันไม่ผิดที่เราจะอยากเป็นคนรวย น้อยคนนักที่ไม่อยากจะมีเงินเยอะ ๆ ความต้องการของมนุษย์ไม่มีที่สิ้นสุดอยู่แล้ว นี่คือเรื่องธรรมชาติ เราก็แค่ปุถุชนคนธรรมดาที่ไม่ได้ละทางโลกจนหมดสิ้นเรื่องรักโลภโกรธหลงเสียเมื่อไร แต่การรวยได้ง่าย ๆ ด้วยการลงทุนเพียงเล็กน้อยแล้วหวังได้รับผลตอบแทนมหาศาล มันไม่มีอยู่จริงหรอกนะ เหมือนการซื้อหวยนั่นแหละ การจะถูกรางวัลแค่เลขท้าย 2 ตัวก็ยังไม่ง่ายที่จะถูกเลย อยากรวยก็ต้องมีวิจารณญาณ ดูความเป็นไปได้บ้าง ว่ามีโอกาสที่จะรวยหรือโอกาสที่จะถูกโกงมันมากกว่ากัน คุณอาจจะอ้างว่าใครจะไปคิดล่ะว่าจะถูกโกง แต่ถ้ามีทุนขนาดนั้น ลงทุนกับแหล่งที่น่าเชื่อถืออย่างสถาบันการเงินหรือพวกบริษัทที่อยู่ในตลาดหลักทรัพย์ไม่ดีกว่าเหรอ

ความจริงมันเป็นเรื่องที่น่าเจ็บปวดที่จะยอมรับมันเสมอ และมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเท่าไรที่จะยอมรับ โดยเฉพาะความผิดพลาดของตัวเราเอง แต่ไม่มีประโยชน์ที่ปฏิเสธความจริงเพียงเพราะตัวเองจะได้รู้สึกดีขึ้น อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่มีประโยชน์เช่นกันที่จะโทษแต่คนอื่นและไม่โทษตัวเอง หรือโทษแต่ตัวเองโดยไม่ลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่อแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาด เพราะคนเราผิดพลาดกันได้ ไม่ว่าใครก็สามารถเป็นคนโง่ได้เสมอนั่นแหละ เพียงแต่ก็ต้องเรียนรู้บทเรียนที่เกิดขึ้นบ้าง ทั้งอุทาหรณ์จากคนอื่นและประสบการณ์ของตัวเอง อย่าผิดซ้ำผิดซากโดนหลอกเรื่องเดิม ๆ เจ็บแล้วต้องจำ!

ทั้งหมดทั้งมวลที่พูดมานี้ อ้างอิงจากเนื้อเรื่องในซีรีส์เป็นหลักแหละนะ แต่ซีรีส์ก็สร้างขึ้นมาจากรายละเอียดในชีวิตจริงเหมือนกัน จึงขอย้ำอีกครั้งว่าไม่ผิดที่เราจะอยากรวย แต่อย่าโลภมากจนมองไม่เห็นความผิดปกติทั้งที่มันทนโท่อยู่แบบนั้น รู้จักพอบ้างก็ได้ จำกัดความโลภบ้าง จะได้ไม่ถูกหลอก “ของฟรีไม่มีในโลก” และการ “ลงทุนน้อย ผลตอบแทนสูง” ก็ไม่มีอยู่จริง ทั้งนี้ทั้งนั้น ขอเตือนคนที่คิดจะดูซีรีส์เรื่อง Decoy เอาไว้นิดว่าฉากต่าง ๆ มันค่อนข้างโหดร้าย ดิบเถื่อนพอสมควร (ไม่ได้ฉายทีวี ลงสตรีมมิ่งอย่างเดียว) คนขวัญอ่อนคงต้องระมัดระวังมากเป็นพิเศษ💰