จากข่าวเด็กวัย 11 ปีวางยาฆ่าพ่อแม่ตัวเอง หรือ เด็กวัยรุ่นทำร้ายคนในบ้านล้วนแล้วแต่เป็นข่าวที่สร้างความตกใจให้กับสังคมไทย เพราะด้วยปัจจัยทางสังคมที่เปลี่ยนไปจากเดิม และการเลี้ยงดูในยุคสมัยที่พ่อแม่ต้องทำงานเพื่อหาเงินทำให้เด็กช่วงปฐมวัยและ วัยเรียน บางกลุ่มต้องเติบโตมาในลักษณะที่ขาดความรักความอบอุ่นในครอบครัว ถูกทำร้าย ถูกทอดทิ้ง ส่งผลให้เด็กสะสมความรุนแรงและแสดงออกกับสิ่งของ สัตว์เลี้ยง และเพื่อน โดยไม่รู้สึกผิด และพอกพูนจนเป็นวิถีชีวิต เข้าสู่กระบวนการของความรุนแรง กลายเป็นอาชญากรได้ในที่สุด
ทั้งนี้รายงานของกรมสุขภาพจิตเกี่ยวกับการดูแลกลุ่มเด็กทีมีปัญหาดังกล่าวนั้นคือ ต้องป้องกันโดยพ่อแม่ที่ต้องเลี้ยงลูกด้วยการดูแลเอาใจใส่อย่างใกล้ชิดโดยเฉพาะ ในวัยเด็ก ช่วง 3-6 ขวบ ซึ่งนับเป็นช่วงเวลาที่สำคัญแต่หากเด็กมีปัญหาด้านสติปัญญา เลี้ยงยาก หรือสมาธิสั้น อาจสอนแล้วไม่เชื่อฟัง แนะนำให้มาพบจิตแพทย์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีที่ถูกต้อง ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ หรือน่าอายแต่อย่างใด
ในส่วนของสื่อที่จะส่งผลให้เด็กมีพฤติกรรมความรุนแรงมากขึ้นหรือไม่นั้น กรมสุขภาพจิตระบุว่า ผลกระทบจะเกิดกับกลุ่มเด็กเสี่ยงที่มีความเปราะบางด้านจิตใจอยู่แล้วมากกว่า เช่น กลุ่มเด็กที่เติบโตมาในชุมชนหรือสภาวะสังคมที่มีความรุนแรงสูง ครอบครัวมีการทะเลาะวิวาท การเห็นสื่อความรุนแรงบ่อยๆ ทั้งในชีวิตครอบครัวและสังคม ในสื่อกระแสหลัก สื่อโซเชียล ย่อมทำให้เด็กกลุ่มนี้เกิดความกระด้าง ชาชิน ต่อความสูญเสียและความเจ็บปวด มีความสามารถในการควบคุมอารมณ์ตนเองต่ำได้ ดังนั้นทุกภาคส่วนต้องให้ความร่วมมือกันในการนำเสนอข้อมูลข่าวสารผ่านสื่อ เพื่อให้เด็กและเยาวชน ไม่รู้สึกว่าความรุนแรงเป็นเรื่องปกติในสังคม
