“สเปอร์ส” จะเป็นดับเบิลแชมป์!
นับตั้งแต่เห็นภาพลางๆในสมัยเด็ก ที่ทีมเสื้อสีขาวกางเกงสีกรมท่า คว้าแชมป์ เอฟเอ คัพ ด้วยการเอาชนะทีมโปรดของคุณพ่อผมอย่างน็อตติ้งแฮม ฟอร์เรสต์ 2-1 ในปี 1991 นั่นเป็นจุดเริ่มที่ทำให้ผมแอบเอาใจช่วยทีมทีมนั้น โดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ทีมที่ว่านั้นมีชื่ออย่างยาวว่า ท็อตแนม ฮอตสเปอร์ (ตอนเด็กๆใครเป็นแบบผมบ้าง อ่านตรงๆเลยครับว่า ท็อตเท่นแฮม)
หลังจากนั้นเป็นต้นมา ผมก็ปักใจเชียร์ทีมนี้แบบจริงจัง ด้วยเหตุผลที่ไม่เหมือนใครคือ เสื้อสวย! ในยุคนั้นลุงๆ อาๆ น้าๆ พี่ๆ ที่ผมรู้จัก ล้วนแต่ชอบทีมที่มีเสื้อโทนแดง ทั้ง ลิเวอร์พูล ,แมนฯยูไนเต็ด ,อาร์เซน่อล รวมถึงฟอร์เรสต์ ผมเลยตัดสินใจ ว่า “นี่แหละ ทีมนี้ พี่ชอบ!”
ตลอด 20 กว่าปี ก็ต้องยอมรับตามตรงนะครับ ว่าไม่เคยคิดเลยทีมทีมนี้ จะมีโอกาสลุ้นแชมป์ลีกสูงสุดกับเขา ครั้งหนึ่งเวลาเจอกับแมนฯยูทีไรก็ผูกปีแพ้ เจออาร์เซน่อลทีมคู่ปรับร่วมนอร์ทลอนดอนก็มีอันต้องเพลี่ยงพล้ำทุกครั้งไป หรือครั้งหนึ่งเมื่อเจอกับเชลซีก็โดนล้อชื่อสนามจาก White Hart Lane เป็น Three Points Lane หรือบางปีอาการหนักถึงขั้นต้องดิ้นรนหนีการตกชั้นก็มีมาแล้ว
บอกตามตรงความที่สเปอร์สเป็นทีมที่ฟอร์มการเล่นไม่คงเส้นคงวา ทำให้ความคาดหวังของผมไม่ได้สูงอะไรมาก การได้แชมป์ลีกคัพปี 1999 ถือเป็นแชมป์แรกนับจากที่ผมเทใจให้ทีมทีมนี้ จำได้เลยว่า วินาทีที่ อัลลัน นีลเซ่น ยิงประตูชัย ผมเฮบ้านแทบแตก ก่อนที่ต้องลุ้นอีกเฮือกจนกว่ากรรมการจะเป่าหมดเวลา ซึ่งหลังจากนั้นก็ต้องรออีกเกือบ 10 ปี ถึงจะได้ถ้วยลีกคัพอีกครั้งในปี 2008
ครั้งหนึ่งในปี 2012 ผมมีโอกาสได้ไปทัวร์ในสนามไวท์ ฮาร์ท เลน ถือเป็นความสุขครั้งหนึ่งในชีวิต สิ่งที่เจ้าหน้าที่สนามพยายามอธิบายอย่างภาคภูมิใจว่า ทีมของเราเคยเป็นแชมป์ลีกสูงสุด (ดิวิชั่น1เดิม) และ แชมป์เอฟเอ คัพ ได้ในฤดูกาลเดียวกัน หรือที่เรียกกันว่า ดับเบิลแชมป์ ในฤดูกาล 1960-1961 พร้อมบรรจงขัดถ้วยทั้ง 2 ใบโชว์แฟนๆไก่เดือยทองที่เข้าไปทัวร์สนามในวันนั้น จนพี่ที่ไปกับผมในวันนั้นยังอดแซวไม่ได้ว่า “ทีมเองมีถ้วยแค่ 2 ใบนี่ก็ขยันโชว์จังเลยเนอะ!”
มาถึงฤดูกาลนี้ จากที่สเปอร์สเคยไล่ตามเชลซีห่างที่สุด 13 แต้ม มาวันนี้ช่องห่างเหลือเพียง 4 คะแนน และแม้โปรแกรมในช่วง 6 นัดสุดท้าย จะหนักเอาการเมื่อเทียบกับเชลซี แต่ผมก็ยังแอบฝันว่า สเปอร์สจะเป็นดับเบิ้ลแชมป์!(ไม่ค่อยโลภ ฮา) เพราะอย่าลืมว่าก็ยังอยู่ในเส้นทางลุ้นแชมป์เอฟเอคัพด้วยเช่นกัน ที่จะเจอกับเชลซี ในช่วงสุดสัปดาห์
ความรู้สึกในตอนนี้ มันเหมือนทีมที่เราเชียร์มาตั้งแต่เด็กมันก้าวขึ้นไปอีกขั้น และพูดได้เต็มปากว่าเป็นทีมระดับลุ้นแชมป์ (แล้วนะโว้ย) แม้ว่าสุดท้ายแล้ว ว่าจะได้ 2 แชมป์ 1 แชมป์ หรือแชมป์ว่าวก็ตามที
