จั่วหัวมาแบบนี้ คุณผู้อ่านไม่ต้องตกใจกันไปค่ะ ไม่ได้จะมาแนะนำว่าไข่พะโล้เจ้าไหนอร่อยที่สุดในโลก แต่ผู้เขียนกำลังจะชวนคุณผู้อ่านคุยถึงรสชาติอาหารที่ เชื่อว่าทุกคนต้องมีสักหนึ่งเมนู ที่จำไม่รู้ลืม บางคนอาจเป็นมนูที่มาจากรสมือแม่ บางคนอาจเป็นเมนูที่มาจากความประทับใจ หรือความทรงจำในวัยเด็ก หรือบางคนอาจไม่ใช่รสชาติอาหารที่ตนเองประทับใจหากแต่เป็นช่วงเวลา หรือ บรรยากาศที่ได้กินอาหารจากนั้นเลยทำให้ไม่เคยลืม
สำหรับเมนู ไข่พะโล้ เชื่อเถอะว่าลองได้จั่วหัวขึ้นมาในวงสนทนา แต่ละคนจะมีรสชาติติดลิ้นที่แตกต่างกัน บางคนชอบไข่แบบดำๆ ผัดกับน้ำตาลก่อนมาลงในหม้อพะโล้ บางคนชอบน้ำดำใส ไข่ไม่ต้องดำ แต่ต้องมีเต้าหู้ บางคนนอกจากไข่ในหม้อพะโล้แล้ว หมูสามชั้นนี่ขาดไม่ได้เลยทีเดียว ซึ่งรสชาติเหล่านี้เป็นความอร่อยที่สุดในโลกของคุณเพียงคนเดียว
ไข่พะโล้ที่อร่อยที่สุดในโลกของผู้เขียนนั้นมีอยู่สองรสชาติ แน่นอนว่ารสชาติแรกต้องเป็นฝีมือของมารดาที่จากไปแล้ว ไข่พะโล้ ที่เข้มข้นด้วยเครื่องพะโล้ หมูสามชั้นแบบไม่ต้องเกรงใจคอเลสเตอรอลใช้ไข่เป็ดที่พอต้มได้ที่แล้วจะมีความมันอร่อยมากกว่าไข่ไก่ แล้วพอไข่หมดก็จะคอยเติมลงไปเรื่อยๆ เป็นเมนูติดบ้านที่แม่ภูมิใจนักหนาว่าเป็นสูตรฮกเกี้ยน
นอกจากฝีมือแม่แล้วยังมีไข่พะโล้ที่อร่อยที่สุดในโลกอีกหนึ่งสูตร ขอเรียกว่า “ไข่พะโล้วังละโว้” อันมีที่มาจากความประทับใจในวัยเด็กของผู้เขียนเอง และต้องย้อนเรื่องกลับไปรำลึกรสชาติ เมื่อครั้งที่ โรงเรียนอนุบาลยุคลธร ยังตั้งอยู่ในซอยสุขุมวิท 30 โรงเรียนอนุบาลที่อยู่ในพื้นที่ของ “วังละโว้” ใช้ตำหนักมังคละเป็นอาคารเรียน มีหม่อมเจ้าหญิงมาลินีมงคลเป็นครูใหญ่ และ หม่อมเจ้าหญิงมาปัทมนรังษีเป็นผู้จัดการ (ท่านหญิงทั้งสององค์ เป็นพระธิดาของ พระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ) ปัจจุบันอนุบาลยุคลธรได้ปิดตัวอย่างเป็นทางการไปแล้ว เมื่อโรงเรียนมีอายุครบ 50 ปี
ที่ต้องขออนุญาตเอ่ยพระนามของ ท่านหญิงทั้งสองพระองค์ เพราะเรื่องไข่พะโล้ที่อร่อยที่สุดในโลกของผู้เขียนเกี่ยวข้องกับความเมตตาของท่านหญิงทั้งสององค์อยู่ไม่น้อย
ความทรงจำที่ชัดเจนของผู้เขียนกับไข่พะโล้ วังละโว้ และ ท่านหญิงทั้งสองพระองค์นั้นเกิดขึ้นในวันที่ผู้เป็นบิดาของผู้เขียนซึ่งทำงานอยู่ย่านปิ่นเกล้า (ในอดีตจากปิ่นเกล้ามาสุขุมวิทใช้ถนนเพชรบุรีและการจราจรยังไม่ได้จราจลขนาดนี้) มีหน้าที่รับผิดชอบติดพัน ทำให้ลูกสาวต้องนั่งรออยู่ที่โรงเรียนจนกระทั่งเวลาเลยผ่านไปจนพลบค่ำ คุณครูในโรงเรียนก็ได้แจ้งท่านหญิงผู้เป็นคุณครูใหญ่ และ ได้นำตัวผู้เขียนไปนั่งรอในห้องทำงาน ก่อนจะมีข้าวไข่พะโล้ มาให้กินประทังหิว
แน่นอนว่าเด็กในวัยกำลังกินกำลังนอน หลังจากรอพ่อมาตั้งแต่เย็นจนกระทั่งพลบค่ำ ข้าวไข่พะโล้ ที่ท่านหญิงตักใส่จานมาให้นั้นอร่อยที่สุด และยังไม่ทันจะหมดจานพ่อก็มาพอดี แน่นอนว่าโดนท่านหญิงผู้เป็นคุณครูใหญ่อบรมผู้ปกครองไปตามระเบียบ และ นับจากวันนั้นไข่พะโล้วังละโล้ ได้ถูกจัดเก็บเป็นไข่พะโล้ที่อร่อยที่สุดในโลกของผู้เขียนไปในทันที
อย่างที่บอกไปในข้างต้นว่ารสชาติอาหารที่เราประทับใจไม่ใช่แค่กินแล้วจบ ลองนึกดูนะคะ ว่าไข่พะโล้ หรืออาหารที่คุณชอบมีรสชาติแบบไหนและมีทำไมเราถึงได้ประทับใจในรสชาติไม่รู้ลืม เพราะอาหารไม่ได้เป็นเพียงแค่การกินเข้าไปเท่านั้น แต่ในบางรสชาติที่เราประทับใจจะมีเรื่องราวให้ได้ยิ้มตามอยู่เสมอ
แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ
