จากประเด็นดราม่าในโลกออนไลน์ที่ชาวเน็ตพร้อมใจกันติดแฮชแท็ก #แกงเขียวหวาน 250 จนขึ้นเทรนด์ทวิตเตอร์ไปเมื่อไม่นานนี้ ทำให้อดเปรียบเทียบไม่ได้กับกรณีไข่เจียวปูของ “เจ๊ไฝ ประตูผี” ที่เคยถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องราคาที่แพงหูฉี่มาแล้ว
เหตุผลหลัก ๆ ที่ทำให้เรื่องเหล่านี้กลายเป็นประเด็นดราม่าได้อยู่เรื่อย ๆ เป็นเพราะคนส่วนใหญ่มองว่าถ้าเป็นเมนูพื้น ๆ ที่สามารถหาซื้อได้ทั่วไปตามตลาด เหตุใดพวกเขาต้องจ่ายในราคาที่สูงกว่าปกติ เพื่อแลกกับอาหารที่เหมือนมาจากร้านตามสั่งทั่วไปด้วย จึงเกิดการวิพากษ์วิจารณ์ตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เรื่องของมูลค่าอาหารที่คนมองว่าจะแพงหรือถูกนั้น นอกจาก “คุณภาพ” จะเป็นเรื่องสำคัญแล้ว ก็ยังมีองค์ประกอบอื่น ๆ ร่วมด้วย เพราะหากอาหารจานนั้น ๆ ปรุงจากเชฟฝีมือดี จัดวางได้อย่างสวยงาม มีเอกลักษณ์โดดเด่นกว่าร้านอื่น ๆ หรือมีดีกรีรับรองจากสถาบันต่าง ๆ ก็ย่อมเพิ่มมูลค่าให้กับอาหารเหล่านั้นไปโดยปริยาย
ยิ่งถ้ามีจุดขายไม่เหมือนใคร แพ็กเกจสวยงามเลอค่า ต่อให้เป็นเมนูแบบเดียวกันก็ยังขายได้อยู่ดี เพราะคนส่วนใหญ่ที่ยอมจ่ายตังค์ มักจะนำไปโพสต์ต่อในโลกออนไลน์ และเต็มใจรีวิวให้แบบฟรี ๆ ว่าตนเองเคยได้มาลองรสชาติของเจ้านี้แล้ว
อย่างกรณีของเจ๊ไฝที่เคยเป็นดราม่าใหญ่โตเมื่อหลายปีก่อน สุดท้ายก็ยังยืนหยัดอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ ด้วยคุณสมบัติที่กล่าวมาข้างต้น เพราะถึงจะเป็นแค่เมนูไข่เจียวปู แต่ด้วยดีกรีร้านสตรีทฟู้ดที่ได้รับมิชลิน 1 ดาว ที่เสิร์ฟมาแบบเนื้อปูสด ๆ แน่น ๆ คัดแบบเต็มคุณภาพ ส่งตรงมาจากนครศรีธรรมราช และสุราษฎร์ธานี ก็ทำให้คนยอมไปต่อคิวเพื่อจะได้ลิ้มรสเป็นบุญปากสักครั้ง แม้ว่าราคาจะแพงกว่าร้านอื่น ๆ ก็ตาม
เรื่องของชื่อเมนูจึงเป็นเพียงส่วนหนึ่งในการตีมูลค่าของอาหารนั้น ๆ แม้ว่าเมนูพื้น ๆ อาจเสียเปรียบอยู่บ้าง เพราะถูกตีราคาไปก่อนแล้วว่าไม่น่าจะมีราคาแพง ด้วยชื่อเมนูที่ดูธรรมดา และมีขั้นตอนการทำที่ไม่ซับซ้อน แต่หากวัดกันที่คุณภาพ และร้านใดทำได้สมราคา คนที่มีกำลังจ่ายก็พร้อมจะควักเงินซื้อโดยไม่ลังเล
ในทางกลับกัน หากร้านไหนอาหารไม่อร่อย ใช้ของคุณภาพไม่ดี ต่อให้เป็นคนดังเป็นที่รู้จักในสังคม ก็อยู่ได้ไม่นาน เพราะเรื่องรสชาติถือเป็นตัวแปรสำคัญของผู้บริโภคในการตัดสินใจว่าจะอุดหนุนต่อไปหรือไม่
