“ใจเขาใจเรา” อย่าให้เป็นคำพูดที่ว่างเปล่า
เลือกทำตัวแบบไหน ก็จะได้อยู่ในสังคมแบบนั้น อย่าได้โทษใครอื่น เพราะคุณเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเอง
อย่าตัดสินใคร เพราะคำบอกเล่าของคนอื่น
"เราต่างผ่านชีวิตมาไม่เหมือนกัน มีข้อจำกัดที่แตกต่างกัน และ มีเหตุผลในการตัดสินใจที่ไม่จำเป็นต้องอธิบายกับใคร"
โลกมันโหดร้ายเพราะมือของพวกเราเอง
"เมื่อเริ่มพิมพ์ข้อความทำร้ายใคร คุณกำลังแสดงตัวตนอีกด้านที่น่าขยะแขยงของตัวเองออกมา"
ให้โอกาสตัวเองมีความสุขบ้าง
เราออกเดินทางตามหาความสุข ทั้งที่ความรู้สึกนั้นอยู่ภายในตัวเรา เพียงแค่เปิดใจและอยู่กับปัจจุบัน
ความจริงที่อาจไม่จริงอย่างที่เห็น
"หลายครั้งที่เราต่างรู้เห็นในความอยุติธรรมของสังคม แต่เรากลับนิ่งเฉยปล่อยให้มันเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า.. สุดท้ายเราต่างสูญเสียความสามารถในการป้องกันตนเอง จากความอยุติธรรมเหล่านั้น" จูเลียน อาซาสจ์
ลองไปเที่ยวคนเดียวดูไหม
"ถ้ารอหาเพื่อนร่วมทาง คุณอาจต้องรอตลอดทั้งชีวิต แต่การเดินทางเพียงลำพังจะทำให้คุณพบว่าคุณนั้นเข้มแข็งเพียงใด"
ความกลัว และ “งู”ที่อยู่ในใจเรา
เราสามารถสร้างภาพของสัตว์เลื้อยคลานให้กลายเป็นอสรพิษได้ด้วยมายาคติในใจ และยิ่งแต่งเติมสีสันมากขึ้นเท่าใด ความเกลียดโดยไม่มีเหตุผล ก็จะยิ่งทบทวีคูณ
ความต่างวัยไม่ได้ให้สิทธิเราตัดสินใคร
"ทุกเจเนอเรชั่นนั้นต่างก็มีคุณค่า เพียงแต่พวกเขาแสดงตัวตนออกมาแตกต่างกันไป"
คุณอยู่ในวัยที่มองโลกแบบไหน
"เมื่อประสบการณ์ชีวิตโบยตีมาได้ระยะหนึ่ง เราก็ได้รู้ว่า สิ่งที่เห็น กับสิ่งที่เป็น ไม่ได้เหมือนกัน เราจะเร่ิมรู้จักเผื่อใจ"
