บ้านซอมซ่อหลังหนึ่งในโตเกียว มีผู้อยู่อาศัย 5 ชีวิต ประกอบด้วยพ่อที่ทำงานก่อสร้าง, แม่ผู้ทำงานในโรงงานซักรีด, คุณย่าวัยใกล้ฝั่ง, เด็กสาววัยรุ่นหน้าตาดีที่ทำงานในสถานบริการทางเพศ และเด็กชายวัยกำลังโต กระนั้น พ่อกับลูกชายก็มีอาชีพเสริมอีกอย่างคือการลักเล็กขโมยน้อย หยิบฉวยของจากร้านค้ากลับมาที่บ้านแล้วแบ่งปันกันใช้
ชีวิตของพวกเขาดูจะเป็นสุขดี ถ้าคืนหนึ่งพ่อและลูกชาย ไม่บังเอิญเห็นเด็กสาวตัวน้อยที่ถูกพ่อ–แม่ ทารุณกรรม ทอดทิ้งไว้นอกบ้าน พวกเขารับเด็กคนนั้นมาดูแลชั่วคราว หาอาหารให้กิน ทว่าเมื่อถึงเวลาพากลับไปส่งที่บ้าน พวกเขาพบเห็นพ่อ–แม่ของเด็กสาวทะเลาะกันรุนแรง บวกกับเห็นเนื้อตัวของเด็กที่ถูกพ่อ–แม่ทำร้าย ในที่สุดพวกเขาก็ตัดสินใจพาเด็กสาวมาเลี้ยงดู เป็นสมาชิกคนที่ 6 ของบ้าน
และเมื่อเรื่องราวผ่านไป ความจริงที่น่าตกตะลึงก็ปรากฏ เมื่อสมาชิกทั้ง 5 คนในบ้านหลังนี้ ไม่มีความเกี่ยวพันทางสายเลือดเลยแม้แต่น้อย เป็นคนแปลกหน้าที่บังเอิญมาอยู่ด้วยกันเท่านั้น
นั่นคือเนื้อหาของ Shoplifters (ครอบครัวที่ลัก) ผลงานชิ้นล่าสุดของ ฮิโรคาสุ โคเรเอเดะ ผกก.ชาวญี่ปุ่น ที่คอหนังชาวไทยรู้จักเป็นอย่างดี และโด่งดังจนสามารถนำภาพยนตร์เรื่องนี้ไปคว้ารางวัลปาล์มทองคำ (รางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม) จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส ปีนี้ด้วย
คนที่เป็นแฟนหนังของ โคเรเอดะ มาตั้งแต่ Nobody Knows (2004) งานสร้างชื่อในวงกว้าง รวมถึงหนังดังอื่นๆเช่น Like Father, Like Son (2013), Our Little Sister (2015) น่าจะชื่นชอบผลงานชิ้นนี้ไม่ยากเพราะ โคเรเอดะ เล่าเรื่องที่เขาถนัดอีกครั้งที่ว่าด้วยความสัมพันธ์ของมนุษย์ แม้ทิศทางการนำเสนออาจไม่มีอะไรใหม่เลย จะเรียกว่ารวมฮิตหนังดังข้างต้นมาเป็นหนังเรื่องนี้ก็ว่าได้ แต่เขาก็ยังคงเก่งกาจในเรื่องการเล่าเรื่องที่ค่อยๆเฉลยออกมาทีละนิดว่า “ครอบครัวนักลักขโมย” ที่ภายนอกดูรักกันดี แต่ละคนมีปูมหลังที่ขมขื่นเพียงใด
หนังเล่าเรื่องช่วงแรกด้วยรสชาติอ่อนละมุน เมื่อสมาชิกทั้ง 5 ให้ความรักกับเด็กสาวผู้มาใหม่เป็นอย่างดีภายใต้พื้นที่แสนแออัด หาอาหารให้ทาน, ตั้งชื่อให้, พาไปเที่ยวทะเล แถมสอนวิชาลักขโมยให้อีก ด้วยบรรยากาศความรักที่ห้อมล้อมไปทั่วจนทำให้ผู้ชมรู้สึกผูกพันกับบ้านหลังนี้พอสมควร แต่เมื่อถึงช่วงที่ข่าวเรื่องเด็กสาวถูกลักพาตัวไปจากบ้านเผยแพร่ไปทั่วประเทศ บรรยากาศก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ปริศนาดำมืดของแต่ละคนเริ่มเปิดเผยออกมาทีละนิด จนทำให้คนดูตั้งคำถามว่า เด็กสาวคนนี้สมควรที่จะอยู่ในความดูแลของครอบครัวกำมะลอนี้จริงๆหรือ
หนังของ โคเรเอดะ มักตั้งคำถามกับผู้ชมเสมอ เช่น Nobody Knows เมื่อพี่ชายคนโตต้องมาดูแลน้องๆ 4-5 ชีวิต แทนแม่ที่ทิ้งไป เขาจะดูแลน้องๆให้อยู่รอดได้อย่างไร // Like Father, Like Son ถ้าคนเป็นพ่อรู้ว่าลูกชายที่เลี้ยงดูมาหลายปีไม่ใช่ลูกในไส้ของตัวเอง จะยังรู้สึกรักเด็กคนนั้นอยู่หรือไม่ // Our Little Sister ถ้าเกิดคุณมีน้องสาวต่างมารดามาอาศัยอยู่ด้วย คุณยินดีจะรับเขามาเป็นครอบครัวหรือไม่ ไม่เว้นแม้แต่ Shoplifters ที่โยนคำถามในลักษณะเดียวกันว่า ครอบครัวกำมะลอนี้ มีสิทธิที่จะใช้สายใยความผูกพันที่มี มาดูแลเด็กสาวคนนี้ ภายใต้คำจำกัดความว่า “ครอบครัว” ได้หรือไม่
ทุกวันนี้เรามักเจอข่าวเศร้าเกี่ยวกับครอบครัวอยู่บ่อยครั้ง เช่นพ่อ–แม่ ทิ้งลูกไว้ข้างถนน, ตบตีทำร้ายลูกในไส้ตัวเอง, กระทำชำเรา ทารุณกรรมต่างๆ หรือกระทั่งให้ความสำคัญกับงาน-เงิน มากกว่าเลี้ยงดูลูกให้เติบโตเป็นคนดีของสังคม ซึ่งหนัง Shoplifters ครอบครัวกำมะลอที่ไม่มีความสัมพันธ์ทาง “สายเลือด” แม้แต่น้อย พยายามพิสูจน์และโต้เถียงกับสังคมให้เห็นว่า “สายใยความรัก” ที่พวกเขามีให้กัน แม้ที่มาชีวิตแตกต่างกัน แต่ก็สามารถดูแล ให้ความรักได้ไม่แพ้ครอบครัวอื่นๆ แต่แน่นอนว่ามันย่อมไม่ง่ายที่จะต่อสู้กับภาพฝันอุดมคติที่หลายคนคิดว่า พ่อ-แม่-ลูก ที่มีสายเลือดเกี่ยวดอง 100% คือครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ สิ่งเหล่านี้ถูกฝังหัวของใครหลายคนมาช้านาน ซึ่งสุดท้ายแล้วเรื่องราวของพวกเขาจะจบลงอย่างไร ต้องไปชมกัน
เป็นหนังที่ดูแล้วรู้สึกจุกอก และชวนเจ็บปวดเมื่อออกจากโรง แต่ขณะเดียวกันก็เป็นหนังที่ดูแล้วมีความสุข อิ่มเอมจนเรารู้สึกรักครอบครัวนี้แบบจับใจ และนี่คืออีกชิ้นงานที่ดีของ โคเรเอดะ ที่แฟนๆไม่ควรพลาดครับ.
