ไม่รู้มีใครสังเกตเหมือนกันไหม ว่าพักนี้ซีรีส์ดี ๆ สนุก ๆ หลายเรื่องจะลงซับไทยถูกลิขสิทธิ์ที่ True Visions NOW แต่ประเด็นก็คือ ส่วนใหญ่ดันเป็นซีรีส์นอกกระแสที่ไม่ค่อยเป็นที่พูดถึงซะด้วยสิ อาจเพราะแทบไม่เคยมีข่าวอะไรเกี่ยวกับการผลิตซีรีส์ให้เห็นเลย หรือนักแสดงนำไม่ใช่ตัวแม่เหล็กที่จะดึงดูดคนดูได้ขนาดนั้น รวมถึงเป็นซีรีส์จากช่องเล็ก ๆ ของเกาหลีด้วย สรุปก็คือไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทรูต้องการจะทำอะไรกันแน่ ถึงได้ไปช่วงชิงซีรีส์ลักษณะนี้มาลงแพลตฟอร์มตัวเองถี่ ๆ ในช่วงนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็โอเคแหละ ซีรีส์หลายเรื่องอาจจะนอกกระแสไปบ้าง แต่คนที่อยากดูมันก็มี แล้วที่สำคัญ พอคนเปิดใจดูแล้วมันสนุก ก็จะทำให้แอปฯ ดูน่าสนใจขึ้นเยอะ แบบที่เรากำลังตั้งคำถามอยู่ตอนนี้
อย่างเช่นซีรีส์เรื่องที่กำลังจะพูดถึงนี้ จริง ๆ เราเห็นมันโดยบังเอิญขณะที่กำลังไถ ๆ แอปฯ True Visions NOW หลังจากดู Ms. Incognito อีพี 4 จบ สายตาไปสะดุดเข้ากับโปสเตอร์ซีรีส์เรื่องหนึ่ง มันดึงดูดสายตาทั้งที่สีที่ใช้ในโปสเตอร์ดูมืดไปหมด แถมหน้าตาของนักแสดงทั้ง 3 คนในโปสเตอร์ คนหนึ่งคุ้นหน้าคุ้นตาเขาดี เห็นเขาเล่นมาหลายเรื่อง ตัวร้ายบ้างตัวดีบ้าง แต่ไม่ใช่ระดับตัวพ่อที่ชาวเน็ตพูดถึงบ่อย ๆ พูดง่าย ๆ ก็คือเป็นนักแสดงสมทบที่ไม่แมสเท่าไร ทว่าฝีมือยอดเยี่ยม คนต่อมาน่าจะเป็นนางเอก บอกเลยว่าคนนี้ดูคุ้นหน้าแต่ไม่รู้จักชื่อ เลยไม่แน่ใจว่าเคยดูซีรีส์ที่เธอเล่นบ้างไหม ถ้าเคยดูก็อาจจะดูไม่จบ และคนสุดท้าย คนนี้คุ้น จำได้จากเรื่อง True to Love เพราะเรื่องนี้ดูจบ
แค่โปสเตอร์ก็ชวนให้กดเข้าไปดูขนาดนี้ เพราะฉะนั้น เราจะเลื่อนข้ามไปเฉย ๆ ก็คงไม่ได้ เลยลองใช้มือถืออีกเครื่องค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับซีรีส์เรื่องนี้ดูคร่าว ๆ ก่อนว่าเรื่องย่อเป็นยังไง พล็อตเรื่องคืออะไร สรุปก็คือ เลื่อนผ่านไม่ได้ค่ะ! ไม่ได้แน่ ๆ ยังไงก็ต้องลองเปิดดู ไม่สนุกค่อยเปลี่ยน (ยังแอบระแวงกลัวซีรีส์ไม่สนุกอยู่หน่อย ๆ 555) แต่ส่วนตัวค่อนข้างคาดหวังว่ามันจะต้องสนุกแน่ ๆ อ่านแค่เรื่องย่อก็ซื้อแล้ว แบบว่าเกาหลีดูหาทำดี ชอบทำซีรีส์ล้ำ ๆ หรือที่มันทันสมัยตลอด แล้วซีรีส์เรื่องที่ว่านี่ก็เกี่ยวกับแก๊งคอลเซ็นเตอร์ซะด้วย เนี่ย…เชื่อหรือยังว่าเกาหลีน่ะหาทำ!
No Mercy หรือชื่อภาษาไทยในแอปฯ True Visions NOW คือ ล่าแค้นแก๊งลวงโลก เล่าเรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่งที่มีความฝันอยากเป็นนักแสดง ทว่าเธอไม่เคยเก็บงำความฝันของตัวเองให้เป็นเรื่องลม ๆ แล้ง ๆ เพราะในที่สุด เธอตัดสินใจที่จะทำมันอย่างเปิดเผย โดยที่คนในครอบครัวอย่าง “แม่” ไม่เห็นด้วยและไม่สนับสนุน เธอลาออกจากมหาวิทยาลัยตำรวจเพื่อไปเป็นนักแสดงละครเวที หลายปีที่ผ่านมา เธอพยายามทำตามความฝันของตัวเองอย่างยากลำบาก ถึงขนาดที่ต้องพึ่งพายานอนหลับ แต่เธอก็ยังมุ่งมั่นและอดทนกับอาชีพนี้มาโดยตลอด แม้ว่าปัจจุบัน เธอก็ยังไม่ได้เป็นที่รู้จักหรือมีชื่อเสียงเท่าไรเลย อย่างไรก็ตาม เธอทำให้แม่ของเธอแอบยอมรับและภูมิใจอยู่เงียบ ๆ
ในวันหนึ่งที่เธอกำลังจะขึ้นแสดงละครเวที ในฐานะที่ได้รับบทนำครั้งแรก แถมยังเป็นครั้งแรกด้วยที่แม่ยอมมาดูการแสดงของเธอ ซึ่งมันเกิดขึ้นหลังจากที่สองแม่ลูกปะทะคารมกัน คนลูกเฝ้ารอแม่อย่างใจจดใจจ่อ แต่จนการแสดงจบแม่ก็ไม่โผล่มา ทั้งที่พ่อช่วยยืนยันว่าแม่มาจริง ๆ เธอก็ไม่เชื่อ ส่วนคนแม่ที่อยากเนียนขอโทษลูก ก็ออกมาซื้อดอกไม้เพื่อไปแสดงความยินดีกับลูก ทว่าแม่ก็ไม่ได้กลับไปหาลูกอีกเลย เพราะในระหว่างนั้นเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น และแม่กลายเป็นบุคคลสูญหายนับตั้งแต่นั้นมา สองคนพ่อลูกพยายามตามหาแม่แทบพลิกแผ่นดิน ซึ่งก็มีทั้งคนที่ช่วย ให้ความร่วมมือในการตามหาเบาะแส และพวกต้มตุ๋นที่โทรมาหลอกลวง เธอก็พยายามเตือนพ่อเสมอว่าให้มีสติ
ในระหว่างที่เธอไม่อยู่บ้าน เพราะพยายามไปตามเรื่องการแจ้งความคนหาย โทรศัพท์มือถือของพ่อก็ดังขึ้น โดยเบอร์ที่โทรเข้าระบุว่าคือภรรยาของเขา เมื่อพ่อรับโทรศัพท์ ก็ได้ยินเสียงปลายสายเป็นเสียงของภรรยาจริง ๆ ปลายสายพยายามเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด แต่หลังจากนั้นเสียงปลายสายก็เปลี่ยนไปเป็นเสียงของผู้ชาย แล้วเสนอให้พ่อเอาเงินไปแลกกับตัวของภรรยา คนเป็นพ่อที่กำลังสติแตกจากการที่ภรรยาหายตัวไป แถมยังได้ยินเสียงของภรรยาโทรมาแบบนั้นก็หลงเชื่อ ทำเรื่องโอนเงินที่มีอยู่ทั้งหมดให้ปลายสาย กระทั่งปลายสายแสดงตัวว่าเป็นแก๊งมิจฉาชีพ คนพ่อก็ตกใจและเสียใจหนักกว่าเก่าที่เสียรู้พวกคนเลว และนั่นทำให้เขาตัดสินใจลาโลกต่อหน้าลูกสาว
เธอ…ผู้ที่สูญเสียทั้งพ่อและแม่ไปพร้อม ๆ กัน ชีวิตพังพินาศลงในพริบตา เธอจึงใช้ทักษะด้านการสืบสวนที่ตัวเองพอมีมาแต่เดิม (อย่าลืมว่าเธอเคยเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยตำรวจ) บวกกับความช่วยเหลือของพระเอก ที่เป็นเพื่อนร่วมรุ่นก่อนที่เธอจะลาออก ค่อย ๆ รวบรวมหลักฐานที่มีจนสืบรู้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับแก๊งคอลเซ็นเตอร์แก๊งหนึ่งที่มีอิทธิพลมาก มากขนาดที่พระเอกที่เป็นนายตำรวจชั้นสูงตำแหน่งสารวัตร ยังโดนเด้งเพราะเข้าไปวุ่นวายในคดีนี้ โดยที่พ่อพระเอกเป็นคนเด้งลูกชายเอง (ก็ไม่รู้ว่าเพราะกลัวลูกจะเป็นอันตราย หรือเพราะเขาเป็นลาสบอสกันแน่) เธอและเขาจึงร่วมมือกันสืบคดีนี้ด้วยวิธีของตัวเอง โดยเธอตั้งใจจะพาตัวเองแทรกซึมเข้าไปอยู่ในแก๊งนี้ให้ได้ แล้วทำลายมันซะ!
ชีวิตแม่ที่ไม่เคยได้ฝัน มันน่าสมเพชกว่าที่หนูเป็นอยู่ตอนนี้เสียอีก รู้ไหม
ก่อนเปิดประเด็นของซีรีส์ตามจั่วหัว ขอพื้นที่อวยก่อนสักย่อหน้า จะบอกว่าซีรีส์เรื่องนี้เปิดเรื่องมาแค่ 2 อีพีก็พาคนดูไปสุดทางมาก เล่าเรื่องเร็วยังกะกลัวว่าช่องจะมายึดเวลาฉายคืน 555 เหตุการณ์ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมาก ไวจนชวนงงแต่สุดท้ายก็ไม่งง แล้วเล่าแบบเข้มข้นจัด ๆ หนึ่งอีพีพันเหตุการณ์มีอยู่จริง ทั้งที่แต่ละอีพีเล่นไม่ถึง 50 นาทีด้วยซ้ำ ที่สำคัญตัวอย่างอีพี 3 นี่เดือดมากแม่จ๋า! นางเอกเดินเกมแก้แค้นเต็มสูบแล้ว เธอเดิมพันทุกอย่างเพื่อแทรกซึมเข้าไปในแก๊ง แถมพระเอกก็ยื่นมือเข้ามาช่วยแบบไม่กลัวว่าตัวเองจะเดือดร้อนเลย เหนืออื่นใด ตัวร้ายที่เป็นหัวหน้าแก๊งคอลเซ็นเตอร์ก็ไม่โง่ จากตัวอย่าง เขาจะรู้ตัวว่านางเอกปลอมตัวเข้าไป และเขาก็ไม่แสร้งทำเป็นไม่รู้ เขาจับเธอได้
เอาล่ะ กลับมาที่ประเด็นที่จั่วหัวไว้ อย่างที่บอกไปก่อนหน้านี้ว่านางเอกกับแม่ปะทะคารมกันค่อนข้างรุนแรงในวันเดียวกันกับที่นางเอกต้องขึ้นเวที เรื่องมันเริ่มมาจากการที่แม่มาหาเธอที่บ้าน ซึ่งก็ตามสไตล์สาวโสดที่ไม่ใช่คนเรียบร้อย สภาพบ้านของเธอก็ดูไม่เหมือนสถานที่ที่คนอยู่สักเท่าไร แม่ก็เลยบ่น บ่นไปบ่นมาลายมนุษย์แม่ก็ออก ที่ชอบขุดเรื่องเก่าเมื่อปีมะโว้ขึ้นมาบ่น แม่บ่นเรื่องที่เธอลาออกจากมหาวิทยาลัยดี ๆ (มหาวิทยาลัยตำรวจ) เพื่อมาทำตามความฝันบ้าบอที่อยากเป็นนักแสดง ทั้งที่ปัจจุบันก็เป็นแค่นักแสดงโนเนมที่ไม่มีใครรู้จัก ยังต้องกินยานอนหลับ อนาคตสดใสพังลงในพริบตา เพราะยอมให้เธอดันทุรังเลือกเดินเส้นทางนี้
แล้วคาแรกเตอร์ของนางเอกน่ะเป็นคนยอมคนที่ไหน เธอไม่ยอมแม้แต่แม่นั่นแหละ การโดนแม่สะกิดแผลและแทงใจดำอย่างจังทำให้เธอหัวร้อนขึ้นมาเหมือนกัน เธอเริ่มตัดพ้อว่าเธอไม่เคยขอให้แม่ยอมรับการแสดงของเธอเลยสักครั้ง เธอเริ่มแสดงอาการน้อยใจที่แม่ไม่เคยมาดูการแสดงของเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว และเธอเริ่มเถียงกลับในสิ่งที่แม่ต้องหยุดฟังและไม่สามารถตอบโต้เธอได้ เพราะเธอพูดเรื่องจริง แม่ที่เอาแต่พูดว่าสิ่งที่เธอทำคือการทิ้งอนาคตที่สดใสของตัวเอง แต่แล้วตอนนี้แม่ใช้ชีวิตยังไงล่ะ และในที่สุดเธอก็ทิ้งระเบิดใส่แม่ด้วยการแทงใจดำแม่บ้าง ว่าชีวิตของแม่ที่ไม่เคยได้ฝันน่ะ มันดูน่าสมเพชมากยิ่งกว่าที่ตัวเธอเป็นตอนนี้เสียอีก
ซีรีส์ยังไม่ได้เล่าอะไรต่อ ว่าทำไมชีวิตของแม่ถึง “ไม่เคยได้ฝัน” แล้วชีวิตของแม่นั้น “น่าสมเพช” ยังไงบ้างในสายตาของลูกสาว แต่ก็พอจะเดาออกว่าสิ่งที่ลูกสาวเห็นมาตลอดนั้นน่าจะเป็นรากฐานสำคัญที่ทำให้เธอยอมลุกขึ้นมาแหกกฎที่แม่ลิขิตให้ เส้นทางที่แม่อยากให้เรียนนั่น อยากให้เป็นนี่ เพื่อให้เธอมีอนาคตที่ดี โดยที่จู่ ๆ เธอก็ลาออกจากมหาวิทยาลัยตำรวจโดยไม่ปรึกษาคนที่บ้าน ไม่บอกกล่าว มาบอกอีกทีตอนที่ลาออกแล้วเรียบร้อย เข้าใจได้เลยว่าเธอกลัวจะโดนคัดค้าน และน่าจะโดนห้ามทำ มันเป็นประสบการณ์ของคนแม่ที่ถ่ายทอดมาสู่ลูก ลูกเห็นมาโดยตลอดว่าชีวิตที่ปราศจากความฝันของแม่น่าสมเพชแค่ไหน เธอจึงเลือกที่จะให้คุณค่าความฝันของชีวิตตัวเองมากกว่า
อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่การทะเลาะกันธรรมดา ๆ ของแม่ลูกคู่นี้อีกต่อไป แม่ลูกคู่นี้ไม่มีโอกาสที่จะได้พูดจากันดี ๆ หรือปรับความเข้าใจกันอีกแล้ว คำพูดที่นางเอกทิ้งระเบิดใส่แม่ กลายเป็นคำพูดสุดท้ายที่ทำร้ายทั้งจิตใจแม่ และสร้างความบอบช้ำทางใจให้เธออย่างท่วมท้น เธอจะโกรธตัวเองที่ใช้คำพูดร้าย ๆ ทำลายความสัมพันธ์ในนาทีสุดท้ายที่เจอหน้าแม่ เธอจะรู้สึกผิดตลอดชีวิตที่ทิ้งคำพูดสุดท้ายที่โหดร้ายไว้กับแม่ เธอจะถูกความเสียใจกัดกินที่ไม่อาจย้อนเวลากลับไปขอโทษ อธิบาย หรือแม้แต่บอกรักแม่ แต่…การต้องเผชิญหน้ากับความรู้สึกผิดนี่แหละ ทำให้เธอพยายามหาทางชดเชยความผิด ด้วยการ “แก้แค้น” ให้แม่ เธอจะทำมันอย่างเลวร้ายที่สุดเท่าที่มนุษย์ตัวเล็ก ๆ อย่างเธอจะทำได้
ไอ้พวกสารเลวนั่น จะถูกลงโทษไหม ตามกฎหมายเท่าไหร่ ห้าปี เป็นหัวหน้าก็สิบปีเหรอ
อื้อหือ! แค่ฟังก็เจ็บปวดตามแล้วนะ มันเป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ เพราะตัวคนพูดดูเหมือนจะรู้คำตอบดีอยู่แล้ว ดังนั้นมันเลยฟังแล้วโคตรหดหู่ โคตรสิ้นหวัง ที่กระบวนการยุติธรรมไม่สามารถช่วยเยียวยาญาติของเหยื่ออย่างเธอได้เลยแม้แต่น้อย เอาชีวิตพ่อแม่เธอคืนมาก็ไม่ได้ ทำให้เธอหายเจ็บปวดก็ไม่ได้ บั่นทอนความเคียดแค้นของเธอก็ไม่ได้ หนำซ้ำยังสุมไฟแค้นให้โหมขึ้นอย่างแรงกล้าอีกต่างหาก เพราะเธอรู้สึกว่าโทษทัณฑ์ที่คนสารเลวพวกนี้จะได้รับตามกฎหมาย มันไม่ใช่การลงโทษด้วยซ้ำ ฟังแล้วตลกสิ้นดี ติดคุก 5-10 ปี พอออกจากคุกมาก็ถือว่าชดใช้ครบแล้วตามกฎหมาย แต่สำหรับเธอมันไม่ใช่ ดังนั้น เธอจะไม่เชื่อตามที่กฎหมายบอกหรอก
จริง ๆ มันมีอยู่ซีนหนึ่งที่ชวนหดหู่ใจมาก เพราะมันมีหลายเหตุการณ์ทับซ้อนกันอยู่ มันเป็นทั้งซีนที่พระเอกได้เจอกับนางเอกอีกครั้งหลังจากที่เธอลาออกจากมหาวิทยาลัยตำรวจไป เป็นซีนที่นางเอกกำลังโวยวายใส่เจ้าหน้าที่ตำรวจ เรื่องที่คดีความที่เธอมาแจ้งความเรื่องแม่หายตัวไปไม่คืบหน้าเลยสักนิด แถมยังต้องมาฟังตำรวจพล่ามเรื่องกฎหมายบ้าบอที่ฟังแล้วโคตรไม่เข้าหู (ตำรวจบอกว่าที่แม่นางเอกหายตัวไป ตอนนี้จัดอยู่ในสถานะผู้หนีออกจากบ้าน ทำให้ไม่สามารถติดตามตำแหน่งได้ ตามกฎหมาย) และเป็นซีนที่นางเอกต้องทิ้งพ่อให้อยู่บ้านคนเดียว จนพ่อโดนแก๊งคอลเซ็นเตอร์โทรมาหลอกลวงด้วยเสียงของแม่ และโอนเงินมหาศาลไปให้พวกคนชั่วจนหมดตัวนั่นแหละ
ด้วยประการฉะนี้ ลองคิดดูว่าตัวนางเอกที่สูญเสียทั้งพ่อและแม่ไปในเหตุการณ์ที่ต่อเนี่องกันเพราะอิแก๊งคอลเซ็นเตอร์แก๊งนี้อะ จะยอมอยู่เฉย ๆ ได้เหรอ ในเมื่อเธอแบกรับความเจ็บปวดและเคียดแค้นไว้ขนาดนั้น ดังนั้น คำถามของเธอที่ว่า “ไอ้พวกสารเลวนั่น จะถูกลงโทษไหม” จึงไม่ใช่คำถามที่ต้องการคำตอบ แต่เป็นการถามออกไปเพื่อระบายความคับข้องใจต่อหน้าเพื่อนที่เป็นตำรวจ เธอรู้ว่าเขายินดีจะช่วยเธอ ทั้งจากคาแรกเตอร์ของเขาเองที่เป็นพวกรักความยุติธรรม และยังน่าจะรวมถึงซัมติงระหว่างเขาและเธอในอดีตที่เคยเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันมา ที่ซีรีส์ยังไม่เปิดเผยให้รู้ด้วย แต่เธอไม่สนใจหรอกว่าเขาจะช่วยเธอไหม เธอน่ะ พร้อมที่จะสำเร็จโทษอิแก๊งคอลเซ็นเตอร์นี่เต็มแก่แล้ว
แต่ชื่นชมนะที่ซีรีส์เรื่องนี้ออกแบบคาแรกเตอร์นางเอกมาค่อนข้างดีเลยทีเดียว ทั้งที่เจอความสูญเสียขนาดนั้น แต่เธอไม่เคยทำอะไรไร้สติ หุนหันพลันแล่นอย่างไร้เหตุผล หรือมุทะลุวู่วามเลยแม้แต่น้อย เธอไม่ร้องไห้ฟูมฟายให้เสียเวลาเลยด้วยซ้ำ ถึงเธอจะระเบิดอารมณ์ออกมาอยู่บ่อย ๆ แต่เธอใจเย็นมากนะ เธอค่อย ๆ รวบรวมหลักฐานที่ตัวเองมี และหลักฐานที่พระเอกเอามาบอก จากนั้นก็ปะติดปะต่อเรื่องราวเข้าด้วยกัน วางแผน แล้วเริ่มลงมือทำตามแผนของตัวเอง จะเห็นเลยว่าเธอเสียใจมากกับการสูญเสียแต่เธอแค้นมากกว่า เธอจะต้องทวงคืนความยุติธรรมของพ่อแม่คืนมาให้ได้ก่อนแล้วจะร้องไห้ก็ยังไม่สาย ชีวิตของพ่อแม่เธอจะต้องไม่ขึ้นกับตัวเลขต้องโทษทางกฎหมายของพวกสารเลวนั่น
จริง ๆ แล้ว นักแสดง “อีจูยอง” (ที่เป็นนางเอก) ไม่ใช่นักแสดงหน้าใหม่ ถึงจะรู้สึกคุ้น ๆ หน้าเธอมาบ้าง แต่ไม่เคยรู้จักชื่อเธอเลย เลยลองไปหาประวัติของเธอดู เธอเล่นซีรีส์มาหลายเรื่อง แต่ละเรื่องที่รับเล่นก็จะเป็นแนว ๆ นี้ทั้งนั้น ที่สำคัญ เธอเล่นหนังเยอะด้วย จนคิดว่าเธออาจจะเป็นนักแสดงสายจอเงินด้วยซ้ำ จึงไม่แปลกใจเลยที่ฝีมือทางการแสดงของเธอจะชวนขนลุกได้ขนาดนี้ ท่าทีนิ่งที่เคลื่อนไหวอย่างใจเย็นและมีแผนการ แถมสายตาที่แข็งกร้าวไม่กลัวใคร ยากนะที่จะเล่นให้ดูน่าเกรงขามขนาดนี้ เธอทำให้ตัวละครนางเอกดูพร้อมมาก ๆ ที่จะตลบหลังการโกหกของแก๊งคอลเซ็นเตอร์ ด้วยคำโกหกเหมือนกัน เธอพิสูจน์แล้วว่าอาจไม่ใช่นักแสดงที่แมสในตลาด k-drama แต่โคตรเจ๋งเลย
“เมื่อแค้นย่อมชำระด้วยการล้างแค้น เธอจึงลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่างแบบที่ไม่กลัวตายเลยแม้แต่นิดเดียว” นี่แหละคำนิยามของซีรีส์เรื่องนี้ อ้อ! แล้วก็ต้องขอโทษจริง ๆ ที่เก็บเรื่องสำคัญมาบอกในตอนท้ายแบบนี้ ซีรีส์เรื่องนี้มันไม่ใช่ซีรีส์อาชญากรรมล้างแค้นธรรมดา ๆ แต่เขาเลือกหยิบภัยคุกคามสมัยใหม่อย่างแก๊งคอลเซ็นเตอร์มาเล่น ซึ่งเชื่อได้เลยว่าไม่มีใครหรอกที่ไม่เคยได้รับสายจากพวกแก๊งคอลเซ็นเตอร์ ทุกคนเจอกันมาแล้ว อยู่ที่ว่าเสร็จมันหรือได้ด่ามันเท่านั้นแหละ ที่สำคัญ ซีรีส์เรื่องนี้ถูกสร้างให้สมจริงด้วยการนำตัวอย่างในชีวิตจริงที่มีการหลอกลวงเหยื่อผ่านโทรศัพท์ของแก๊งคอลเซ็นเตอร์ด้วย เกาหลีนี่มันเกาหลีจริง ๆ อย่างกับดูสารคดี
จาก “เสียงปลอม” ของแม่ ที่อาชญากรไซเบอร์หยิบมาใช้กับเทคโนโลยี AI Deepfake สะท้อนให้เห็นภาพของโลกแห่งความเป็นจริงที่ใคร ๆ ก็อาจตกเป็นเหยื่อของเทคโนโลยีได้ ถ้ารู้ไม่เท่าทัน แก๊งผู้ร้ายใน No Mercy ไม่ใช่พวกอันธพาลข้างถนนทั่วไป แต่มันคือ “อาชญากรไซเบอร์” ที่ใช้เทคโนโลยีและจิตวิทยาในการทำร้ายเหยื่อ ซึ่งมันคือสิ่งที่เราพบเจอกันเป็นปกติไปแล้วในทุกวันนี้ (ทั้งที่มันไม่ควรปกติ) และมันทำให้เราตั้งคำถามว่า แล้วเราจะอยู่กันยังไงบนโลกที่ทุกอย่างปลอมได้แบบนี้? ไม่มีอะไรที่เชื่อถือได้เลยแม้แต่เสียงหรือใบหน้าของคนที่เรารัก! แล้วกฎหมายล่ะ จะเดินตามหลังอาชญากรรมดิจิทัลไปอีกนานเท่าไร ที่กฎหมายมีขึ้นมา ก็เพราะมีเหยื่อแล้วทั้งนั้น🛡
