จากผลการสำรวจเป็นการส่วนตัวของผู้เขียน (ฮา) Comfort food หรืออาหารที่ใช้เยียวยาจิตใจของคนส่วนใหญ่ มักจะเป็นอาหารธรรมดาที่มาจากฝีมือของคุณแม่
ผลสำรวจนี้ทำให้คิดถึงภาพยนตร์เรื่อง Ratatouille ที่มีหนูทำอาหาร จนทำให้นักชิมชื่อดังอย่าง แอนตัน อีโก้ ต้องขอชิมฝีมือเชฟหนุ่มอย่าง อัลเฟรโด ที่ได้ดี เพราะมีเจ้าหนูเรมี่คอยชักใหญ่อยู่ในหมวกเชฟ วันที่นักวิจารณ์ชื่อดังอย่าง แอนตัน อีโก้ เข้ามาชิมอาหารนั้น เชฟหนุ่มอัลเฟรโดตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก เจ้าหนูเรมี่เลยตัดสินใจใช้เมนู Ratatouille หรือสตูผักที่เป็นอาหารพื้นเมืองทางตอนใต้ของฝรั่งเศส
เมนู Ratatouille ไม่ใช่อาหารที่เลิศหรู หากเป็นอาหารพื้น ๆ ที่อยู่ในครัวของคนฝรั่งเศสมาช้านาน แต่สำหรับ แอนตัน อีโก้ นักวิจารณ์อาหารผู้เย่อหยิ่ง เมนู Ratatouille เป็นมากกว่านั้น เพราะเป็นเมนูที่แม่ของเขาจะทำให้กินเสมอในวัยเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันที่ต้องเจอกับเรื่องแย่ ๆ นอกบ้าน เมื่อกลับมาถึงแล้วได้กิน Ratatouille เสมือนเป็นอาหารที่มาจากอ้อมกอดของมารดาเลยทีเดียว
ผู้หญิงเมื่อได้แต่งงานเป็นภรรยานั้น แม้ว่าจะทำอาหารไม่เก่ง ท้ายที่สุดแล้วพวกเธอจะต้องพยายามมีเมนูโปรดให้ผู้ชายที่เธอรักให้ได้สักหนึ่งเมนู และถ้ามีสถานะเป็นคุณแม่ ผู้หญิงที่ไม่เคยจะคิดเข้าครัวเกือบทั้งหมด มักจะมีอาหารรสมือแม่ ให้ลูกของเธอได้ระลึกถึงและเรียกร้องให้ทำอยู่เสมอ
อาหารรสมือแม่ที่ไม่ได้ใช้วัตถุดิบหรูหรา ไม่ได้มีส่วนผสมที่ซับซ้อน แต่อาหารรสมือแม่ใส่สิ่งหนึ่งที่มากกว่าอาหารตามร้านคือ “ใส่ใจ” เพราะเธอรู้ดีว่าอาหารที่เธอกำลังปรุงอยู่นั้นทำให้ลูก และผู้ชายที่เธอรักกิน
เมนูรสมือแม่ ที่ผู้เขียนได้สำรวจ (เป็นการส่วนตัว) ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเห็นจะเป็นซุปน่องไก่ใส่มันฝรั่ง หัวหอม และแคร์รอต บางคนปรุงรสด้วยมะนาวและพริกตำพร้อมโรยหอมเจียว บางบ้านไม่โรยหอมเจียวแต่โรยด้วยขึ้นฉ่าย หรือบางบ้านไม่ได้โรยอะไร อีกหนึ่งเมนูที่ได้รับความนิยมไม่น้อยหน้าไปกว่ากันเลยคือไข่พะโล้ น้ำพริก-ปลาทู ที่รองลงมาเห็นจะเป็นหัวไชโป๊ผัดไข่ ผัดมักกะโรนี ไปจนถึงอาหารจานเดียวอย่างข้าวผัด
จะเห็นว่าอาหารรสมือแม่นั้นมีอยู่ในครัวแทบทุกบ้าน เมื่อวันหนึ่งที่คุณเติบโตไม่ว่าจะอยู่ในช่วงวัยใด อาหารรสมือแม่ จะยังคงเป็นที่จดจำ และไม่สามารถให้คนอื่นมาทำแทนได้ เพราะ “ความสุขที่สุดในการกินคืออาหารที่แม่ทำ และ ความเศร้าคือคิดถึงอาหารที่แม่ทำ…มีความสุขกับอาหารรสมือแม่ในวันแม่ค่ะ
แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้า
