หลายคนเข้าใจว่า โลกปัจจุบันเต็มไปด้วยข้อมูลข่าวสารที่หาได้ง่ายได้เพียงแค่ปลายนิ้ว กดคำว่า “ค้นหา” ใน search engine เดี๋ยวนี้เวลามีอาการเจ็บไข้ได้ป่วยหลายคนก็พึ่งหมอในอินเทอร์เนต search หาอาการ หายามากินเอง กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญโดยไม่ต้องปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรกันไป และเชื่อไหมว่าในจำนวนนี้มีบางคนไปซื้อยากินเองผิดๆ หรือบางที search ไปเรื่อยจน อาการที่เป็นกลายเป็นโรคมะเร็งไปซะอย่างนั้น หรือบางคนไปซื้อยามากินเอง แต่ก็กินไม่ครบโดส กลายเป็นว่าร่างกายดื้อยาไปอีก
ไม่ใช่เพียงอาการเจ็บไข้ได้ป่วย ที่ทำให้คนทั่วไปคิดว่าตนเองเป็นหมอที่วินิจฉันโรคเองได้ แต่ข้อมูลด้านอื่นๆไม่ว่าจะเป็นการเมือง กีฬา กฎหมาย การเงิน หรือแม้กระทั่งสังคม โลกของอินเทอร์เนต ที่หลอมรวมเข้ากับโลกโซเชียลมีเดีย ได้กลายเป็นแหล่งข้อมูลที่มีทั้งเรื่องจริงและเรื่องลวง เรื่องถูกบ้างผิดบ้าง แต่ก็สร้างความเชื่อให้กับคนหลายกลุ่ม และนำเอาความรู้อย่างผิดๆนั้นไปใช้ต่อในชีวิตจริง เป็นความรู้เหมือนที่คนขับรถข้ามแยกแล้วเปิดไฟฉุกเฉิน เพราะมีถูกบอกต่อๆกันมา โดยไม่รู้ว่าการกระทำแบบนั้นอันตรายขนาดไหนบนท้องถนน
ที่วันนี้ชวนคุณผู้อ่านคุยถึงเรื่องโลกข้อมูลข่าวสารในปัจจุบันเพราะอยากสะกิดแขนคุณผู้อ่านสักนิดว่า แท้จริงแล้วเราได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง หรือ เราเลือกรับข้อมูลที่เราอยากรับ และ โลกของข้อมูลในปัจจุบันแท้จริงแล้วไม่ได้กว้างอย่างที่คิด แต่กลับกลายเป็นเราที่พยายามจะให้โลกหมุนตามที่เราคิดและต้องการ
เวลาที่เราใช้งานอินเทอร์เนต พร้อมกับใช้บริการ โซเชียลมีเดีย หรือ แอพพลิเคชั่นพูดคุย เบื้องต้นเราก็ต้องเลือกที่จะเป็นเพื่อน หรือ เลือกเรื่องที่เราสนใจ จากนั้นก็ถึงการเลือก Feed ข้อมูลบนไทม์ไลน์ ตัวเอง แน่นอนว่าเราเลือกเฉพาะคนที่เห็นเหมือนกับเรา คิดคล้ายๆกับเรา และ รับข่าวสารจากสำนักที่เรารู้สึกว่าถูกจริต เวลาที่เราเลือกอ่าน หรือ เข้าไปดูคลิป ในแอพลิเคชั่นทั้งหลาย โปรแกรมที่ถูกเขียนเพื่อให้ติดตามพฤติกรรมเราก็จะจดจำว่าเราชอบดูหรืออ่านอะไร จากนั้น ข้อมูลในประเภทดังกล่าวก็จะปรากฎอยู่ใน ไทม์ไลน์ของคุณ
เมื่อเป็นแบบนี้ก็เหมือน คุณได้ขังตัวเองไว้ในโลกที่คุณพึงใจ หากจะมีใครที่เห็นแย้งกับคุณ คุณก็สามารถ บล็อก หรือ ปิดการมองเห็นได้ จากนั้นคุณก็จะยิ่งเสพติดโลกโซเชียล เสพติดความรู้สึกพึงใจเมื่อมีคนมาเห็นด้วยกับข้อความ หรือ ความคิดเห็นของคุณ และ กลายเป็นว่าด้วยนิ้วมือของคุณเองที่กำลังสปอยล์ ตัวเอง (Spoil ถูกทำให้เสียนิสัย)
ในยุคสมัยที่โลกนี้ยังไม่มีโซเชียลมีเดีย ไม่มี เวิลด์ไวด์เว็บ ไม่มีอินเทอร์เนต ไม่มีคนที่ถูกเรียกว่า influencer โลกนี้มีสื่อสารมวลชน ที่เรียกว่า นักหนังสือพิมพ์ ผู้สื่อข่าวโทรทัศน์ ผู้ประกาศ นักจัดรายการวิทยุ ทำหน้าที่เป็นคนคัดกรองข้อมูลข่าวสาร มีการตรวจสอบข้อมูลที่มาว่ามีความจริงมากเพียงไหน รวมไปถึงการใช้คำ การสะกดคำ การออกเสียงที่ถูกต้อง มีสิ่งที่เรียกว่า จรรยาบรรณ ในการนำเสนอภาพ และ เสียง รวมไปถึงการปกป้องผู้ที่เป็นเหยื่อ หรือแหล่งข่าว
ขณะที่โลกปัจจุบันข้อมูลข่าวสารมาอย่างรวดเร็ว และ หายไปอย่างรวดเร็ว แต่ขาดการตรวจสอบ นำเสนอโดยไม่ต้องมีการปกปิดผู้เสียหาย เปิดเนื้อหาที่ไม่ควรให้ดู ดูซ้ำๆกันหลายๆครั้ง มีคนแสดงความคิดเห็นอย่างกว้างขวาง และ การแสดงความคิดเห็นนั้นก็ถูกนำมาเสนอในสื่อกระแสหลักโดยใช้คำว่า “ชาวเน็ต” ใช่ค่ะ เรามาถึงจุดนี้กันแล้ว จุดที่คนดู คนเสพข้อมูลข่าวสาร ต้องใช้วิจารณญาน ส่วนตัวกันเอาเอง น่าสนใจนะคะว่า ในโลกแห่งมหาสมุทรข้อมูล จะมีสักกี่คนที่ว่ายน้ำถึงฝั่ง โดยใช้ข้อมูลข่าวสารที่ถูกต้อง
แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ
