ครั้งหนึ่งเคยมีผู้รู้ท่านหนึ่ง กล่าวถึงวงจร ของเด็กแว้น และ สก๊อยในสังคมไทยว่าเหมือนกับวงจรลูกน้ำยุงลาย เพราะเด็กเหล่านี้คือผลผลิตซ้ำของพ่อแม่ที่มีลักษณะเช่นเดียวกันมาก่อน ส่วนใหญ่แล้วจะมีลูกในวัยเรียน เมื่อต้องมีภาระรับผิดชอบครอบครัว เด็กที่ไม่ได้เรียนหนังสือต่อ ความรู้อาจมีแค่ มัธยมปีที่สาม หรือ ปวช. หรือ อาจไม่จบอะไรเลย
เมื่อเป็นแบบนั้นอาชีพที่พวกเขาเลือกได้ก็หนีไม่พ้น การทำงานรับจ้างที่มีค่าแรงแบบเอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้ เมื่อมีลูกก็จะเลี้ยงลูก ตามประสบการณ์ที่ตัวเองเคยได้รับ สุดท้ายแล้วก็เข้าสู่วงจรลูกน้ำยุงลาย จะมีเพียงหนึ่งในร้อย หรือ หนึ่งในพันเท่านั้นที่สามารถหลุดจากวงจรนี้ได้ เพราะสิ่งแวดล้อมที่พวกเขาเติบโตมาทำให้เป็นแบบนั้น
เหตุการณ์ที่โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ (ที่อยู่ในเขตบางขุนเทียน) เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ก็ทำให้เราได้เห็นว่าผลผลิต ของการผลิตซ้ำ นั้นเป็นอย่างไร เพราะแค่ภาพ หรือ การพูดของพวกเขา ก็ทำให้คนที่เห็นรับรู้ได้แล้วว่า เด็กเหล่านี้เติบโตมาเช่นไร
ถามว่าผลผลิตซ้ำจากวงจรลูกน้ำยุงลายแบบนี้ยังจะเกิดขึ้นต่อไปไหม คำตอบคือมันจะไม่มีวันสิ้นสุด อยู่ที่ว่าจะมากขึ้นหรือ น้อยลง เพราะในประเทศที่เจริญแล้วก็มีคนในลักษณะนี้ คนที่รู้สึกว่าตัวเองแปลกแยกจากสังคม ถูกสังคมกดลงไปอยู่ในพื้นที่ล่างสุดของปิระมิด เมื่อพวกเขารวมตัวเป็นกลุ่มได้ สิ่งที่พวกเขาแสดงออก จะเป็นไปตามสัญชาตญาน โดยไม่คำนึงว่าจะทำให้ใครเดือดร้อนหรือไม่
ที่บอกว่าวงจรลูกน้ำยุงลาย มันจะไม่มีวันหมด หากจะมากหรือน้อยลงนั้น ขึ้นอยู่กับการให้การศึกษาของประเทศนั้นๆ เพราะการศึกษาจะทำให้ความเชื่อผิดๆนั้นลดน้อยลง คนจะมีคิดแบบอย่างมีตรรกะมากขึ้น ดังเช่นเรื่องงานบวช ถ้าคนบวชมีความรู้ตามหลักศาสนา จะรู้ว่าในพุทธศาสนาจริงๆ ไม่มีข้อไหนระบุเลยว่า ต้องเปิดเพลงเสียงดัง หรือ ยิ่งเสียงดังยิ่งได้บุญ
เพราะการบวช คือ การเดินทางเข้าสู่การปฎิบัติตามพระธรรมวินัย เพื่อเข้าสู่หนทางแห่งความหลุดพ้น ไม่ใช่บวชเพื่อใช้ผ้าเหลืองเป็นตราประทับว่า ได้ผ่านการทำหน้าที่เพื่อให้ตนเอง ครอบครัว และ เพื่อนพ้อง ได้บุญ
ตรรกะที่บิดเบี้ยวทางศาสนา ประเพณี วัฒนธรรม รวมไปถึงมารยาทในสังคมไทยทุกวันนี้มีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเพราะวันเวลาเปลี่ยน สิ่งที่เคยสืบต่อกันมาในอดีตก็ถูกแต่งแต้มด้วยจริตคนมาโดยตลอด นานวันเข้าก็รกรุงรังจนหาแก่นที่แท้จริงกันไม่เจอ ยิ่งตรรกะที่บิดเบี้ยวดังกล่าว กลายเป็นสิ่งที่ประชากรผู้ถูกผลิตซ้ำถูกป้อนข้อมูลเข้าสู่กระบวนคิด เลยปรากฎดังภาพที่เห็น เช่นนี้แล้วควรให้การศึกษาที่เข้มแข็งกว่าปัจจุบันในการ ลดจำนวนลูกน้ำยุงลายทั้งหลายให้น้อยลงหรือไม่
แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ
