มีคนเคยพูดว่าอยู่เมืองไทยเกิดเป็นชนชั้นกลางที่อยู่ในระบบ (ภาษี) ลำบากสุด ชนชั้นล่างนั้นโดนสปอยด์กันจนง่อยเปลี้ยเสียขา ส่วนชนชั้นอีลิตไม่ต้องพูดถึงอยู่สบายตามธรรมชาติ เพราะมีทั้งอิทธิพลพวกพ้องหรือบริษัทช่วย
ส่วนหนึ่งต้องยอมรับว่าสังคมไทยอยู่ยากเพราะ “บ้าวัตถุ” อันดับต้นๆ จนหลายคนยอมลดศักดิ์ศรีตัวเองเพื่อแลกกับเงินที่ไม่ถูกต้องเพียงเพื่อให้นำมาแลกกับสิ่งของตามที่ตนเองต้องการ พอเหมาะพอประมาณก็ยังพอว่า แต่บางรายหนักหน่อยถึงกับทุจริตคอรัปชั่น เรียกร้องทรัพย์เพื่อการปฏิบัติหรือละเว้นในการทำหน้าที่ของตนเองเพื่อละเว้นให้ผู้ที่มีอิทธิพล คนทำงานตามหน้าที่ก็เลยกลายเป็น “แกะดำ” อยู่เดียวดาย ไม่มีใครคอยช่วยเหลือปกป้อง แม้กระทั่งผู้บังคับบัญชาของตัวเอง
ถ้าปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยๆมันจะกลายเป็นความเคยชินและความปกติ สังคมอื่นเขายอมรับไม่ได้ แต่ของเรากลายเป็นเรื่อง “ใครๆเขาก็ทำกัน” เป็นตรรกะที่ผิดเพี้ยน
กรณีการจับพรานไฮโซล่าสุดนั้นได้มือปราบ “วิเชียร ชิณวงษ์” ที่ทำงานเพื่อปกป้องป่าและชีวิตสัตว์ป่า แต่ไม่ทราบว่าพอเรื่องเข้าสู่ขั้นตอนของกฎหมายแล้วจะหายเงียบไปอีกเหมือนคดีใหญ่อื่นๆ ที่จำเลยเป็นคนใหญ่คนโตหรือทายาทหรือไม่
แต่อย่างน้อยๆ คนทำก็ถูกกระชากหน้ากากและสังคมลงโทษไประดับหนึ่งแล้ว หวังว่าทางการจะให้ความจริงจังกับคดีระดับนี้หรือคดีทุจริตใหญ่อื่นๆ ไม่แพ้คดีหวย 30 ล้าน หรือคดีพี่เสก โลโซ นะครับ 555
ถ้าช่วยกันทำงานเป็นระบบ ไม่มีใครทอดทิ้งใคร ทำไปตามหลักฐานและความถูกต้อง ผมเชื่อว่าข้าราชการไทยเต็มไปด้วยคนเก่งและคนมีฝีมือ อยู่ที่ว่าจะกล้าและช่วยกันทำหรือไม่ รวมทั้งอย่าให้ตรรกะผิดเพี้ยนไปเพราะคำพูดของคนไม่กี่คน
จริยธรรมของชนชั้นผู้นำในสังคมเป็นเรื่องสำคัญต่อทั้งองค์กรและประเทศชาติ ต้องไม่ด่างพร้อยและสามารถตรวจสอบได้ ผู้นำดีนำพาประโยชน์ต่อส่วนรวมได้มากมายมหาศาล หากตรงกันข้ามก็อาจจะนำพาความพินาศหายนะ เพราะคนเป็นผู้นำนั้นมีอำนาจบารมี ทำอะไรมักส่งผลเป็นวงกว้างไม่ว่าทางดีหรือร้าย
สุดท้ายขอยกพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ขึ้นมาเพื่อให้ทุกคนตั้งตนไว้ในทางที่ถูกต้อง
“ถ้าทุจริตแม้แต่นิดเดียว ก็ขอแช่งให้มีอันเป็นไปพูดอย่างนี้หยาบคาย แต่ว่าขอให้มีอันเป็นไปแต่ถ้าไม่ทุจริตสุจริตและมีความตั้งใจมุ่งมั่น สร้างความเจริญก็ขอต่ออายุได้ถึง 100 ปี ส่วนคนไหนที่มีอายุมากแล้ว ขอให้แข็งแรง ความสุจริตจะทำให้ประเทศไทยรอดพ้นอันตราย”.
