Home Inspiration ชีวิตติดรองเท้า จงปลุกเลือดนักสู้ขึ้นมา ได้เวลาแล้ว

จงปลุกเลือดนักสู้ขึ้นมา ได้เวลาแล้ว

ภาพจาก freepik.com

เมื่ออะไรต่าง ๆ มันก็ไม่เข้าทาง สถานการณ์ที่ว่าเลวร้าย เรากลับได้รับความเลวร้ายมากกว่าคนอื่น การช่วยเหลือที่คนอื่นได้ เราก็ไม่ได้ดังเช่นคนอื่นเขา

ขณะที่ผมกำลังจะง้างนิ้วกรอกข้อมูลรับเงินช่วยเหลือ พลันใดนั้น กระทรวงการคลังก็ประกาศออกมาว่า ขายของออนไลน์ไม่ได้รับเงินช่วยเหลือเดือนละ 5,000 บ.

ขณะที่ผมกำลังประคองตัวสร้างยอดขายรองเท้าในช่วงลำบาก ปรากฏว่า ตูมมม!!! ร้านใหญ่ประกาศลดราคา 30-50% ส่วนร้านใหญ่อีกร้านหนึ่งไม่รอช้า ลงระเบิดลูกใหญ่กว่า ตั้มมมม!!! ประกาศลดราคาสูงสุด 80% มีสินค้าลดประมาณ 300 รุ่น

ผมก็คงได้แต่นั่งหลบระเบิดและเตรียมพร้อมเพราะจะมีระเบิดลูกใหญ่กว่านี้ลงมาแน่ ๆ โดยอาจจะลดราคาสินค้าถึง 3,000 รุ่นด้วยซ้ำ ซึ่งก็เห็นใจร้านต่าง ๆ ที่ต้องรักษาตัวรอด ยอมลดราคาแบบเข้าเนื้อ รีบเอากระแสเงินสดกลับมาเข้าระบบ

ทุกวันนี้ผมก็แอบซุ่มแบบกองโจร ตั้งเป้าหมายต่ำ ๆ รักษาตัวรอดให้พออยู่ได้ เมื่อครบตามเป้า ก็เข้ามาหลบระเบิดในบังเกอร์ คิดแผนการอยู่รอด คิดแผนการเติบโตแบบใหม่ ถอดบทเรียนจากเหตุการณ์นี้เพื่อเป็นเกราะป้องกันในอนาคต และนั่งรอวันที่สถานการณ์ดีขึ้น

ที่เล่ามาในช่วงต้นก็ถือว่าเป็นเล่าสู่กันฟัง เปรียบเทียบเหตุการณ์ที่ผมพบเจอในช่วงสถานการณ์นี้ เผื่อในอนาคตบางท่านอาจจะไปทำธุรกิจ ก็มีโอกาสที่จะเจอเหตุการณ์เหล่านี้ได้ทั้งนั้น

แต่สิ่งหนึ่งที่ผมคิดว่าผมจะรอดเหตุการณ์นี้ได้ก็คือความเป็นนักสู้ นักสู้ภูธรที่แบกความกดดันมาจากต่างจังหวัด ห่างอกแม่ตั้งแต่วัย 10 ขวบ อยู่รอดปากเหยี่ยวปากกาในเมืองหลวงมาได้ 27 ปี มันก็คงมีความเป็นนักสู้อะไรซักอย่างที่มีอยู่ในตัว

แล้วยิ่งได้ซึมซับจากเกมฟุตบอลที่หลงใหลยิ่งทำให้รู้ว่า ถึงแม้บางครั้งเราอาจจะโดนยำมาตลอดทั้งเกม และฝีมือหรือต้นทุนจะน้อยกว่า แต่ถ้ามีจิตใจสู้ไม่ถอย ยันให้อยู่จนถึงทดเวลาบาดเจ็บ และขอแค่จังหวะเหมาะ ๆ ซักทีเดียว เราอาจจะคว้าชัยชนะในช่วงสุดท้ายได้

เมื่อวานทางการได้ประกาศตัวเลขผู้ติดเชื้อที่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ผมแอบดีใจ เริ่มมองเห็นเส้นทาง และผมคิดว่าถึงเวลาเตรียมตัวแล้วล่ะ ใกล้ถึงทดเวลาบาดเจ็บแล้ว… ขอจงปลุกเลือดนักสู้ขึ้นมา เตรียมพร้อมลงสู้ในทุกสถานการณ์ ไม่ว่าจะเกิดวิกฤติอะไรขึ้นมา ขอจงลุกขึ้นมา… ลุกขึ้นมา

ขอทุกท่านจงดึงศักยภาพของตนเองขึ้นมา โกยออกมาให้หมดจากก้นบึ้ง เราเคยสู้กับสิ่งไหนแล้วเราชนะ รื้อฟื้นมันขึ้นมา เรากล้าทำสิ่งไหนแล้วสำเร็จ ดึงมันขึ้นมา ไม่มีใครรู้จักตัวเราดี …เท่ากับตัวเราเอง

สู้เข้าไปอย่าได้ท้อ …เราจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียดาย เมื่อกรรมการเป่านกหวีดหมดเวลา พบกันใหม่อาทิตย์หน้า

ผมลุกขึ้นสู้แล้ว… แล้วท่านอื่น พร้อมลุกขึ้นสู้หรือยัง