มาเล่าต่อกันเลยครับกับเรื่องม้านั่งสำรอง ถ้าใครได้ชมเกมของ “ปีศาจแดง” หรือทีมอื่นๆอยู่เป็นประจำ อาจจะสังเกตได้ว่า “เอ๊ะ ทำไมม้านั่งของผีแดงมันถึงสูงจัง?” ถึงขนาดว่าต้องเดินขึ้นบันไดกันเลยทีเดียว ซึ่งวันนี้ผมจะมาไขข้อข้องใจ และเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับม้านั่งสำรองของ “ปีศาจแดง” ให้ฟังกันครับ
ความ “ธรรมดาในความไม่ธรรมดา” ของเบาะนั่ง
สำหรับทีมฟุตบอลในอังกฤษและบางทีมในเมืองไทยด้วยนั้น การมีเบาะนั่งที่ม้านั่งสำรองเป็นเหมือนเบาะนั่งของ “รถแข่ง” ด้วยนั้น อาจจะเป็นเรื่องที่ธรรมดา แต่สำหรับคนที่เพิ่งไปเห็นสนามเป็นครั้งแรก พอได้ลองนั่งดูก็ต่างบอกว่า “นั่งสบายจริงๆ” แถมที่เบาะยังมีสีแดงด้วยงามสไตล์แมนฯยูด้วยนะ
พื้นที่ตรงกลางเอาไว้ทำอะไร?
จำเหตุการณ์ที่อาร์แซน เวนเกอร์ขึ้นไปยืนอยู่ตรงกลางม้านั่งสำรองตอนที่เขาโดนไล่ให้ขึ้นไปนั่งข้างบนได้มั้ยครับ? (จริงๆก็หลายปีแล้วล่ะ) แต่จุดที่เวนเกอร์ขึ้นไปยืน เพราะเขาคิดว่ามันน่าจะมีทางพาเขาไปที่อัฒจันทร์นั้น จริงๆแล้วเป็นจุดที่เอาไว้มอบถ้วยรางวัลครับ ซึ่งจะใช้กันในสมัยก่อน เช่นตอนที่ “คลาส ออฟ 92” คว้าแชมป์เอฟเอ ยูธ คัพ ที่นี่ครับ
พื้นตรงหน้าม้านั่ง สีแปลกๆ (หรือเปล่า)
ใช่ครับ พื้นตรงจุดม้านั่งสำรองเนี่ย จะมีสีแดงๆ เหมือนกับดินแดง และรอบๆก่อนจะถึงตัวพื้นสนามก็จะมีพื้นอิฐขั้นระหว่างอยู่ แต่เจ้าตัวพื้น “สีแดงๆ” เนี่ย ไม่ใช่ดินหรือหินอะไรนะ แต่เป็น…พื้นรองเท้า! เรื่องจริงครับ เพราะพื้นสนามตรงนี้เป็นยางจากรองเท้าของผู้ผลิตรองเท้ารายใหญ่รายหนึ่ง (ที่เคยเป็นสปอนเซอร์ชุดแข่งของแมนฯยูไนเต็ดนั่นแหละครับ) มาทำไว้ ซึ่งพื้นตรงนี้จะช่วยให้นักเตะไม่ลื่นเวลาเดินออกจากสนามขึ้นไปบนม้านั่งสำรอง หรือเวลาทีมงานแพทย์ต้องวิ่งลงไปปฐมพยาบาลนักเตะในสนาม ประเด็นคือว่ารองเท้าฟุตบอลนั้นจะค่อนข้างลื่น แต่ถ้ามาเดินตรงพื้นยางตรงนี้แล้ว จะเดินค่อนข้างสบายครับ
แล้วสรุป ทำไมมันสูงจังล่ะ?
เมื่อก่อนนี้ ม้านั่งสำรองของ “ผีแดง” นั้นก็ไม่ได้ต่างอะไรกับม้านั่งสำรอบทั่วไปเลยครับ รูปทรงจะเหมือนป้ายรถบัส (ที่มีหลังคากับม้านั่ง) แต่เนื่องจากว่าสนามมีการยกระดับขึ้นเพราะต้องฝังท่อน้ำและสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างอื่น (เช่นความลาดชันสนาม เพื่อระบายน้ำ) ไปจนถึงเทคโนโลยีต่างๆ พื้นสนามเลยสูงขึ้นจนบางทีผู้จัดการทีมนั้นจะมองนักเตะที่อยู่อีกฝั่งของสนามได้ไม่ชัดนัก ทีมจึงตัดสินใจสร้างม้านั่งขึ้นมาใหม่ ให้สูงขึ้น และเพิ่มจุดแจกเหรียญไปด้วยเลยครับ
ซึ่งจากม้านั่งสำรองนั้น จะสามารถมองเห็นเกือบทุกจุดในสนามได้กำลังดี เช่นว่าหากมูรินโญ่ อยากจะมองว่าอันโตนิโอ วาเลนเซีย (สะกดแบบนี้ เพราะเขาเป็นคนเอกวาดอร์ ภาษาสเปนจะใช้ตัว V และอ่านเป็นตัว “ว” เหมือนภาษาอังกฤษ แต่ถ้าเป็นคนสเปน จะอ่านว่า “บาเลนเซีย” ครับ ไขข้อข้องใจตรงนี้ด้วยเลย) ใช้เท้าข้างไหนเตะบอล ก็สามารถมองเห็นจากที่นั่งได้โดยไม่ต้องลุกออกไปไกลมาก โดยส่วนมากแล้ว ตัวกุนซือมักจะนั่งอยู่ตรงม้านั่งสำรองแถวสุดท้าย จากสามแถว โดยให้ทีมงานแพทย์นั่งด้านหน้า ผสมกับตัวสำรองเพื่อความสะดวกเวลาต้องวิ่งลงไปดูแลนักเตะ
นอกจากนี้ในช่วงระหว่างเกมนั้น พื้นที่ของม้านั่งสำรอง จะมีหัวหน้ารปภ. ซึ่งจะสลับกันไปตามเกมครับ โดยเขาจะเป็นคนพานักเตะไปเข้าห้องน้ำ (อันนี้เรื่องจริงครับ กันไม่ให้นักเตะหลง และเรื่องความปลอดภัยด้วย) ไปจนถึงทีมงานถ่ายทอดสดที่จะตั้งกล้องบางส่วนอยู่ตรงนั้น ผู้ตัดสินที่ 4 และโฆษกสนามอย่างคุณอลัน คีแกน (ที่ผมเคยเล่าเรื่องไปแล้ว) ส่วนโทรศัพท์ตรงนั้น เขาเอาไว้ต่อสายเรียกเซอร์ อเล็กซ์ เวลาทีมกำลังตามหลัง (ไม่ใช่สิ!) เขาเอาไว้โทรเช็กเรื่องเวลาถ่ายทอดสดกับทางยูฟ่าต่างหากครับ
“101 เรื่องลึกแต่ไม่ลับ” แมนฯยูไนเต็ด คือ เรื่องที่เจาะลึกของสโมสร “แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด” จากประสบการณ์ส่วนตัวของผู้เขียนที่เคยร่วมงานกับสโมสรแห่งนี้เป็นเวลากว่าปีครึ่ง โดยนำเสนอเป็นประจำทุกวันจันทร์ – ศุกร์ ไปจนกว่าจะครบ 101 เรื่อง
ส่วนใครที่พลาดตอนอื่นๆของ “101 เรื่องลึกแต่ไม่ลับ” แมนฯยูไนเต็ดไป สามารถเข้าไปย้อนอ่านกันได้ที่ https://tonkit360.com/tag/101-เรื่องลึกไม่ลับ
