ข่าวการตายของนักเรียนเตรียมทหารภัคพงศ์ ตัญกาญจน์ หรือน้องเมย ยังคงได้รับความสนใจจากสังคมอย่างต่อเนื่อง ภายหลังกองทัพไทยแถลงย้ำว่าน้องเมยเสียชีวิตจากปัญหาทางสุขภาพหลายสาเหตุ ส่งผลให้หัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน ส่วนรอยฟกช้ำตามร่างกายเกิดจากการตกบันได 8 ขั้น และชายโครงด้านซ้ายที่หักอาจเกิดจากการกู้ชีพ(CPR) กว่า 4 ชั่วโมง โดยไม่ผู้มีใดสั่งลงโทษหรือทำร้ายจนเป็นเหตุให้น้องเมยเสียชีวิต ปิดท้ายด้วยการยืนยันว่าระบบธำรงวินัยเป็นระบบที่ดี
การเสียชีวิตของน้องเมย ปลุกกระแสให้ผู้คนลุกขึ้นมาตั้งคำถาม ว่าเกิดอะไรขึ้นกับการใช้อำนาจในค่ายทหาร ที่ยากสำหรับการตรวจสอบจากสังคมภายนอก และด้วยเหตุนี้หรือไม่ จึงมีทหารคนแล้วคนเล่าถูกส่งร่างไร้วิญญาณพร้อมรอยช้ำตามร่างกายคืนให้ญาติ โดยปราศจากคำอธิบายที่สอดรับกับความจริง จากข้อมูลตั้งแต่ปี 2552 มีทหารเกณฑ์และทหารในระดับอื่น ๆ เสียชีวิตในระหว่างการฝึกในค่ายทหาร(ที่เป็นข่าว) ถึง 11 ราย บางรายถูกวินิจฉัย หรือแจ้งสาเหตุการตายในลักษณะแปลกปะหลาด เช่น เป็นไข้หวัดนก หนาวตาย ลำไส้ทะลุจากอาการโรคกะเพาะ ซึ่งญาติผู้ตายต่างก็ติดใจกับสาเหตุการตายดังกล่าว ในขณะที่อีกหลายรายก็เป็นที่แน่ชัดถูกซ้อมทรมานจนเสียชีวิต
นอกเหนือจากการจ่ายเงินเพื่อเยียวยาครอบครัวผู้เสียชีวิต กองทัพควรถอดบทเรียนการตายในค่ายทหาร หาให้เจอว่าระบบภายในใด ที่เอื้อให้เกิดการตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วค่อยปฏิรูปกองทัพ สร้างมาตรฐานการใช้อำนาจอย่างมีเหตุผล โปร่งใส ตรวจสอบได้ และเมื่อเกิดเหตุการณ์ในลักษณะนี้ขึ้น ก็ต้องพร้อมพูดความจริงกับญาติและสังคม ไม่ปกปิด หมกเม็ด หรือปกป้องผู้กระทำผิด เพราะนอกจะเป็นการให้ท้ายคนผิด ยังถือเป็นการสนับสนุนและผลิตซ้ำเหล่าทหารที่ใช้อำนาจอย่างไร้ขอบเขต
เรื่องแบบนี้จะต้องไม่เงียบ ประชาชนและสื่อต้องลุกขึ้นมาจับมือกัน ตั้งคำถามและผลักดันให้กองทัพตรวจสอบทุกอย่างอย่างโปร่งใสและเป็นกลาง ไม่เข้าข้างพวกพ้อง ไม่หวาดกลัวความจริงและเผชิญมันตามวิถีทางของสุภาพบุรุษ เราต้องไม่ชินชาหรือมองการซ้อมทรมานในค่ายทหารเป็นเรื่องสามัญธรรมดา เพราะการคิดเช่นนั้นถือเป็นการผลักภาระให้คนที่สมัครเป็นทหาร ดวงดีก็รอด ดวงซวยก็ตาย ลองดูกันสักตั้งเพื่อการตายของน้องเมยและทหารรายอื่น ๆ ก่อนหน้านี้จะได้ไม่เป็นการตายที่สูญเปล่า
อาชีพทหารเป็นความใฝ่ฝันของเด็กผู้ชายหลายคน บางคนทุ่มเทอย่างหนักเพื่อจะได้เดินตามฝันในการปกป้องผู้คนและประเทศชาติ บางคนพร้อมรับใช้ชาติเพราะเชื่อว่านี่คือหน้าที่ของชายไทย ถึงเวลาแล้วที่กองทัพต้องมองเห็นหัวจิตหัวใจของพวกเขาเหล่านั้น และปฏิบัติต่อเขาเฉกเช่นที่มนุษย์พึงกระทำต่อกัน หากเป็นเช่นนั้นได้ ศพสุดท้ายก็คงจะมีอยู่จริง
