สำหรับคนที่ทำงานในกรุงเทพ หรือใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพฯมานานแล้วนั้น คงจะคุ้นเคยกันดีสภาพความเป็นอยู่ของคนในเมืองหลวง และสำหรับคนที่เพิ่งเข้ามาใช้ชีวิตในเมืองใหญ่เมืองนี้เราเชื่อว่าหลายคนกำลัง ปรับตัว ปรับการใช้ชีวิต ซึ่งสิ่งที่เราปรับตามสภาพสังคมนั้นเรียกได้ว่าเป็น “ทักษะ” ที่วันหนึ่งจะติดตัวเราจนกลายเป็นความช่ำชองและคุ้นชิน จนทำให้คุณกลายเป็น “แบงคอกเคียน” เต็มตัว
ส่วนทักษะในการเป็น แบงคอกเคียน มีอะไรบ้างนั้น Tonkit 360 ขอนำเสนอ 5 ทักษะการใช้ชีวิตแบบชาวกรุงเทพ ที่หลายๆ คนอาจมองข้าม แต่เชื่อหรือไม่ว่ามันไม่ใช่ทุกคนในประเทศจะทำได้ (จริง จริ๊ง!!)
1. ก้าว (กระโดด) ขึ้น–ลงรถเมล์
การขึ้นลงรถเมล์ ในกรุงเทพฯเรียกได้ว่าเป็นทักษะขั้นต้นในการใช้ชีวิต เพราะการที่เราจะเจอรถเมล์ที่จอดตรงป้าย จอดหรือออกตัวได้อย่างมีมารยาทนั้นแทบจะเป็นวันที่โชคดีที่สุดในรอบเดือน การจะลงจากรถเมล์ที่ยังจอดไม่สนิทนั้นก็เหมือนเป็นการเดาใจคนขับไปพร้อมๆ กัน หากรถชะลอแล้วเราไม่ลงละ คนขับจะขับไปเลยรึเปล่า สรุปแล้วก็ต้องตัดสินใจลงตอนที่ยังจอดไม่สนิท เมื่อพบเจอเหตุการณ์แบบนี้บ่อยๆ ก็กลายเป็นทักษะที่ติดตัวเราไปแบบไม่รู้ตัว
2. หลับคอพับบนรถแต่ลงได้ตรงป้าย
จะให้เหตุผลว่า “ง่วงเพราะนอนดึก” ก็ไม่ได้เสียทีเดียวนัก ก็เพราะกรุงเทพฯ แทบจะขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองที่รถติดที่สุดในโลก ถึงจะนอนมามากขนาดไหน เจอรถติดทุกเวลาขนาดนี้เข้าไปก็ น็อกกันไปตามๆ กัน และที่เรียกว่าเป็นทักษะที่แท้จริงนั่นคือการตื่นมาได้พอดีกับป้ายที่ต้องลง! จะเรียกว่าเป็นความเคยชินหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะทำกันง่ายๆ ทุกคน (ซึ่งแน่นอนเพราะบางคนก็หลับเลยป้ายกันบ่อยๆ)
3. อดทนรออะไรได้นานๆ
ทำไมถึงเรียกข้อนี้ว่า ทักษะ นั่นเพราะความอดทนนั้นไม่ได้มีเท่ากันทุกคน การจะรออะไรได้นานๆ เช่น รถเมล์ รถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน แอร์พอร์ทลิ้งค์ (ที่ส่วนใหญ่จะต้องรอขบวนละ 20 นาที) ถือว่าเป็นเวลาขั้นต่ำ แต่ถ้ารอไม่ได้ก็พ่ายแพ้เรียกแท็กซี่กันไป หรือรอสัญญาณไฟเขียวบนสี่แยกเวลาต้องขับรถเอง ซึ่งถ้าอดทนไม่ได้จริงๆ ก็ยอมแพ้กับการใช้ชีวิตแบบนี้ไปแล้ว ซึ่งทักษะการอดทนรอเหล่านี้ก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคนว่าจะหาอะไรทำฆ่าเวลากันไป
4. เล่นสมาร์ทโฟนบนพื้นที่น้อยๆ ในรถไฟฟ้า
อันที่จริงแล้ว รถไฟฟ้าอาจไม่ใช่สถานที่แคบๆที่เดียวสำหรับการฝึกสร้างพื้นที่โลกส่วนตัวบนสมาร์ทโฟน อย่างเดียวไม่ได้ เพราะปัจจุบัน โทรศัพท์ได้กลายเป็นอวัยวะชิ้นที่ 33 ในการทำลายความน่าเบื่อในการเดินทาง คิดดูเอาเถอะว่าเราจะต้องเบื่อแค่ไหนกับการเดินทางโดยรถไฟฟ้า รถไฟใต้ดิน หรือรถเมล์แบบ ไม่มีโลกออนไลน์อยู่ในมือ แต่ในขณะเดียวกันเมื่อเราจะต้องการทำลายความน่าเบื่อ เราก็ต้องรู้จักฝึกทักษะการใช้พื้นที่แคบๆ คนอัดกันเป็นปลากระป๋องเหล่านั้นให้เป็นประโยชน์มากที่สุด ด้วยการหยิบ สมาร์ทโฟน จอเล็กๆ ของเราขึ้นมาสร้างโลกส่วนตัวนั่นเอง
5. เหยียบฟุตบาทโดยไม่เปียกน้ำ
ก็รู้ดีว่า ประเทศไทยอยู่ในเขตร้อนชื้นยิ่งหน้าฝนไม่ต้องห่วงมาตรงเวลาทุกวัน แต่สิ่งที่แย่กว่าฝนคือ น้ำที่ขังในบล็อกปูนบนฟุตบาทที่ถูกปูแบบหยาบๆ และไม่เคยปูได้ติดกันอย่างราบเรียบสักแผ่น ทำให้น้ำเข้าไปขังจนกลายเป็นน้ำเน่าสีดำ แน่นอนว่าคนเดินถนนอย่างเรา การจะย่างเท้าลงไปไม่ให้น้ำมันกระเด็นขึ้นมาเปื้อนนั้นต้องใช้ความชำนาญ ต้องมีจังหวะการเดาที่ดีไม่แพ้การเล่นเกมส์หลบกับระเบิด Minesweeper ในคอมพิวเตอร์ยุคเก่ากันเลยทีเดียว
5 ข้อที่ยกมานี้เป็นส่วนน้อยของทักษะการดำเนินชีวิตคนกรุงเทพฯ ที่จำเป็นต้องมีเพื่อปรับตัวให้เคยชินกับการใช้ชีวิต บางข้อนั้นอาจดูขำขัน แต่ถ้ามองให้ลึกลงไปแล้วนี่คือตลกร้ายที่เกิดตากความไม่สมบูรณ์ของการจัดการของระบบขนส่ง และความไม่สมบูรณ์ของระบบจัดการในกรุงเทพฯจนทำให้ “แบงคอกเคียน” ทั้งหลายต้องค่อยๆ ปรับตัวจนเคยชินกับมันจนกลายเป็น “ทักษะ” ติดตัวนั่นเอง
