ไม่บ่อยนักที่คนอย่างดิฉันจะรู้สึกหนักอกหนักใจว่าจะเลือกดูซีรีส์เรื่องไหนก่อนดี โดยเฉพาะช่วงหลัง ๆ ที่ไม่ค่อยอินกับการดูซีรีส์เพื่อพักผ่อนเท่าไร นอนหลับเป็นตายสิแน่นอนกว่า เพราะงั้น ถ้าไม่ใช่ว่าเป็นติ่งนักแสดงสักคนอยู่ก่อนแล้วหรือว่าเรื่องไม่ได้น่าสนใจติดตาม ก็จะมองข้ามเรื่องนั้นไปอย่างไร้เยื่อใย แต่ในสัปดาห์นี้มีซีรีส์ใหม่ที่น่าสนใจให้จิ้มดูตั้ง 3 เรื่อง เรื่องหนึ่งเป็นติ่งนักแสดง ส่วนอีก 2 เรื่องคือสนใจพล็อต แต่ในที่สุดก็เลือกหยิบเรื่องนี้มาดูก่อนเพื่อน ด้วยเหตุผลที่ว่าเขาปล่อยรวดเดียว 4 ตอนจบเลย ไม่ค้างไม่คา
The Tyrant เป็นเรื่องราวความขัดแย้งระหว่างคนกลุ่มหนึ่งในหน่วยข่าวกรองของเกาหลีใต้และทางการสหรัฐอเมริกา เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อคนกลุ่มหนึ่งที่ว่านั่นเริ่มอดรนทนไม่ไหวกับการที่ต้องตกอยู่ภายใต้การควบคุมของสหรัฐฯ ที่มาในคราบของพันธมิตรตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 พวกเขาลุกขึ้นมาพัฒนาโปรเจกต์ที่น่าสนใจตัวหนึ่ง มันคืออาวุธชีวภาพที่อยู่ในรูปของเชื้อไวรัส ความมหัศจรรย์ของไวรัสตัวนี้ก็คือ หากมนุษย์คนใดได้รับเชื้อตัวนี้เข้าไป มันจะควบคุมมนุษย์ผู้นั้น และก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ผู้นั้นให้กลายเป็นคนที่มีร่างกายแข็งแกร่งเหนือมนุษย์ เปรียบเป็นซูเปอร์ฮีโร่ก็ไม่ปาน ซึ่งถ้าทำได้สำเร็จ เกาหลีใต้ก็จะมีอำนาจต่อรองกับมหาอำนาจอย่างสหรัฐฯ แน่นอน
โครงการเชื้อไวรัสที่ว่านั่นมีชื่อว่า The Tyrant Project ถูกพัฒนาขึ้นอย่างลับ ๆ โดยเจ้าหน้าที่จากส่วนราชการคนหนึ่งแบบไม่เป็นทางการ แต่ก่อนที่โครงการจะแล้วเสร็จ หน่วยข่าวกรองของสหรัฐฯ ก็ดันล่วงรู้โปรเจกต์ลับนี่เข้าเสียก่อน และกดดันให้รัฐบาลเกาหลีใต้ยุติโครงการนี้ซะ พร้อมทั้งส่งมอบทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับโปรเจกต์นี้ให้สหรัฐฯ ทันที ซึ่งในเวลานี้เหลือไวรัสตัวอย่างหลอดสุดท้าย ภารกิจยึดคืนไวรัสจากกลุ่มคนที่ซุ่มทำการทดลองเพื่อส่งมอบให้กับทางการสหรัฐฯ โดยรัฐบาลเกาหลีใต้ที่ยอมอยู่ใต้อำนาจสหรัฐฯ จึงเริ่มต้นขึ้น ในขณะเดียว เจ้าของโปรเจกต์ไวรัสก็พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อปกปิดข้อมูลโปรเจกต์นี้ และปกป้องไม่ให้ตัวอย่างสุดท้ายที่เหลืออยู่ไปถึงมือของสหรัฐฯ
ดังนั้น เรื่องมันเลยไม่หมูอย่างที่คาด เพราะเจ้าของโปรเจกต์ไม่ยอมอยู่เฉย ๆ แม้ว่าเขาจะยังหนุ่มอยู่มาก แถมยังมีบุคลิกเหมือนพวกไก่อ่อน แต่เขาฉลาดมากกว่าที่คิดและเลือดเย็นชนิดที่คาดเดาไม่ได้ด้วย เขาว่าจ้างคนอีกกลุ่มหนึ่งให้ทำการแย่งชิงไวรัสนั้นระหว่างขนส่ง ทำให้เรื่องราวการแย่งชิงไวรัสของทางการทั้ง 2 ประเทศ ก็เริ่มเข้าไปพัวพันกับเหล่านักฆ่าอิสระอีก 2 คนที่ฝีมือเข้าขั้นสุดยอดทั้งคู่ คนหนึ่งถูกจ้างมาให้ขโมยไวรัสในระหว่างขนส่งไปให้ทางสหรัฐฯ ส่วนอีกคนเป็นอดีตเจ้าหน้าที่ใน The Tyrant Project ที่เกษียณแล้ว เขาถูกไหว้วานให้ไปตามเก็บกวาดทุกคนที่เกี่ยวข้องและมีส่วนรู้เห็นใน The Tyrant Project ไม่ว่าจะรู้มาก รู้น้อย หรือไม่รู้อะไรเลยก็ตาม
ก่อนเข้าเนื้อหา ขอพูดอะไรต่ออีกหน่อย คือซีรีส์เรื่องนี้เป็นซีรีส์ที่ดูได้ค่อนข้างยากจริง ๆ ประเด็นแรกคือชวนงงงัน คือคาแรกเตอร์ตัวละครเด่นนะ แต่การดำเนินเรื่องชวนงงมาก สำหรับคนที่ไม่อ่านเรื่องย่อมาก่อน หรือไม่เคยได้ดูตัวอย่างอะไรมาเลยเนี่ย นั่งดูแบบเอ๋อ ๆ ยาวยันเกือบจบอีพี 3 นู่นแหละ คือมันจับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่รู้ว่าใครเป็นใครหรือกำลังทำอะไรกันอยู่ เพราะในเรื่องมีคนหลายกลุ่มเข้ามาเกี่ยวข้อง ประเด็นที่สองโทนแสงของเรื่องนี่แหละ จะมืดอะไรขนาดนั้นอะพ่อคุณ ขนาดปรับความสว่างของจอไปจนเต็มหลอดแล้วนะ ยังต้องเพ่งแล้วเพ่งอีก เพ่งจนปวดตาไปหมด ไม่สงสารสายตาคนดูบ้างเลยค่ะ ฮือ!
โลกมันเถื่อนเสมอสำหรับพวกไม่มีอำนาจ
ต้องบอกว่าเป็นเรื่องแปลกใหม่สำหรับซีรีส์เกาหลีเลยนะ ที่นำเสนอคอนเทนต์เกี่ยวกับ “การลุกขึ้นมางัดข้อกับทางการสหรัฐฯ” แล้วลงฉายผ่านทางแพลตฟอร์มสตรีมมิ่งแบบนี้ เพราะที่ผ่านมา ซีรีส์เกาหลีใต้ที่นำเสนอเกี่ยวกับประเด็นความขัดแย้งระหว่างประเทศ หรือเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นในหน้าประวัติศาสตร์ ส่วนใหญ่จะพูดถึงจีน ญี่ปุ่น และเกาหลีเหนือเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งเกาหลีเหนือเนี่ยเจ้าประจำเลยก็ว่าได้ บ่อยขนาดที่ว่าถ้าท่านผู้นำคิมมาเปิดดูซีรีส์ของเกาหลีใต้เข้าเนี่ย แกจะไม่โกรธขนาดที่ยิงนิวเคลียร์ข้ามแดนมาหาเกาหลีใต้เลยเหรอ เป็นเรื่องที่สงสัยทุกครั้งเลย เวลาดูซีรีส์เกาหลีใต้ที่พูดถึงเกาหลีเหนือ
ซึ่งถ้าว่ากันตามข้อมูลทั่วไป สหรัฐอเมริกาเนี่ยถือเป็นประเทศมหาอำนาจที่เป็นมหาพันธมิตรที่แข็งแกร่งกับเกาหลีใต้เลย แม้ว่าจริง ๆ แล้วมันจะมีความซับซ้อนอยู่ไม่น้อยก็ตาม เพราะประเทศใครก็อยากจะปกครองตัวเองแบบเอกเทศทั้งนั้นแหละ ความใกล้ชิดสนิทสนมที่มากเกินไป มันอาจมีการล้ำเส้นแทรกแซงได้ง่ายเกินไปด้วยเช่นกัน ถึงอย่างนั้น ก็จ้องยอมรับว่าการผูกมิตรกับมหาอำนาจอย่างอเมริกาก็นำมาซึ่งผลประโยชน์หลายอย่างที่ยากจะปฏิเสธ การที่เกาหลีใต้กลายเป็นประเทศพัฒนาแล้ว ส่วนหนึ่ง (และปัจจัยสำคัญ) ก็มาจากการที่เลือกผูกมิตรกับอเมริกานี่แหละ เพราะปัจจัยนี้มีอิทธิพลทั้งในด้านความมั่นคง การเมือง เศรษฐกิจ และการพัฒนาสังคมของเกาหลีใต้
แต่ก็นั่นแหละ ซีรีส์เรื่องนี้เลือกที่จะพูดในอีกแง่มุม มีคนรักก็ย่อมมีคนเกลียด ถึงเกาหลีใต้จะได้ผลประโยชน์มากมายจากการเป็นพันธมิตรกับอเมริกา ที่เข้ามาในคราบของพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และมีบทบาทอย่างมากในการสนับสนุนรัฐบาลเกาหลีใต้ในช่วงสงครามเกาหลี (หนึ่งในสงครามตัวแทนของสงครามเย็น) มันก็ย่อมต้องแลกกับการเสียเปรียบในบางเรื่องเหมือนกัน ซึ่งก็อาจเป็นประเด็นที่ทำให้คนในหน่วยงานภาครัฐหลายคนไม่ปลื้มกับการที่ต้องอยู่ภายใต้การควบคุม ความรู้สึกที่เหมือนเป็นเบี้ยล่างอยู่เสมอ ทั้งที่ประเทศชาติของตัวเองก็มีศักยภาพมากพอที่จะยืนด้วยตัวเองแล้ว เลยอาจจะลุกขึ้นมาแข็งขืนแบบที่เกิดในซีรีส์เรื่องนี้
ดังนั้น ในซีรีส์ The Tyrant มันจึงเล่าเรื่องราวของคนกลุ่มหนึ่งในเกาหลีใต้ที่ลุกขึ้นมาท้าทายอำนาจของอเมริกา แล้วในเมื่อมันเป็นซีรีส์สัญชาติเกาหลีใต้เนอะ พระเอกก็ต้องเป็นเกาหลีใต้อยู่แล้ว ในเรื่องนี้ สหรัฐฯ เลยรับบทตัวร้ายที่สุดท้ายก็แพ้ จริง ๆ ก็คือแพ้มาตั้งแต่ที่ไม่รู้แล้วว่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งของเกาหลีกำลังซุ่มพัฒนาโครงการลับอะไรนี่อยู่ มารู้อีกทีมันก็เป็นโครงการที่เป็นชิ้นเป็นอัน มีตัวอย่างที่ได้จากการทดลองเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่ว่ามันยังควบคุมไม่ได้ ก็ต้องค้นคว้ากันต่อไปอีกหน่อย แล้วอีกนิดเดียวก็ประกาศว่าโครงการนี้ประสบความสำเร็จ และเอาไปใช้เป็นข้อต่อรองกับทางสหรัฐฯ ได้เลย รวมถึงการที่สหรัฐฯ ก็ทดลองทำอาวุธชีวภาพนี่เหมือนกัน แต่ผลลัพธ์ไม่ดีเท่า
ในประเทศเราน่ะ มีไอ้พวกมะกันหัวดำอยู่เต็มไปหมด รับเงินเดือนจากเราทุกเดือน แต่ความจงรักภักดีกลับอยู่กับไอ้พวกมะกัน
อ่า! ก่อนอื่นต้องขยายความก่อนว่าคำว่า “ในประเทศเรา” ที่ว่าน่ะนะ หมายถึงเกาหลีใต้นะจ๊ะ พอดีว่าคำพูดของตัวละครมันถูกแปลเป็นภาษาไทยเพื่อให้คนไทยที่เป็นติ่งซีรีส์เกาหลีดูรู้เรื่อง เพราะฉะนั้นไม่ต้องพยายามทำข้อสอบ GAT เชื่อมโยงมาหาประเทศหนึ่งในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เรื่องวาทกรรมขายชาติเป็นทาสอเมริกาอะไรแบบนั้น (ล่าสุดเนี่ย กลัวพี่จีนก่อนเถอะ)
ที่เกริ่นไปในหัวข้อที่แล้ว เกาหลีใต้เป็นประเทศที่ได้ผลประโยชน์เยอะมากจากการจับมือกับอเมริกา เชื่อว่าทุกคนรู้เหมือนกันหมดแหละว่ามันเป็นผลประโยชน์ที่ยากจะปฏิเสธ ต้องยอมเสียเปรียบในบางเรื่อง เพื่อแลกกับผลประโยชน์ในอีกหลายเรื่อง จริง ๆ มันก็เป็นความสัมพันธ์ปกติระหว่างประเทศทั่วไปกับประเทศมหาอำนาจอยู่แล้วแหละ ในเมื่อเขามีอำนาจมากกว่าและเราก็ได้ประโยชน์ ก็ต้องยอมเขาไป แต่หลัก ๆ คนในภาครัฐของเกาหลีใต้ก็น่าจะแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มใหญ่ ๆ (อิงตามซีรีส์เรื่องนี้นะ)
คือ กลุ่มที่ต่อต้านอำนาจอเมริกา และต้องการลุกขึ้นมางัดข้อ ซึ่งก็คือกลุ่มที่ซุ่มพัฒนาไวรัสขึ้นมานั่นแหละ พวกเขาทำเพื่อประเทศชาติในการสร้างข้อต่อรองกับมหาอำนาจ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องอยู่ใต้เงาอเมริกาอีกต่อไป อีกกลุ่ม คือกลุ่มที่เลียพี่มะกันชัดเจน ทำตัวเป็นศัตรูกับกลุ่มแรกเพราะพี่มะกันหนุนหลัง หวังว่าถ้าเจรจาเป็นผล พี่มะกันก็จะตบรางวัลตอบแทนความดีความชอบ พูดง่าย ๆ คือจงรักภักดีกับคนที่ให้ผลประโยชน์มากกว่า และกลุ่มสุดท้าย คือ รัฐบาลเกาหลีใต้ ซึ่งตามเรื่องก็คือไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับ The Tyrant Project เลย มีแค่คนกลุ่มแรกที่แอบทำโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่พอโดนทางการอเมริกากดดัน ก็จำเป็นต้องมาไล่บี้กับคนชาติเดียวกัน เพราะไม่อยากมีปัญหาใหญ่
ดูไปดูมาก็ลุ้นดีไงว่าฝ่ายไหนกันแน่ที่จะชนะ ถึงจะพอเดาทางออกก็เถอะ (ก็นะ ใครเป็นพระเอก ใครเป็นตัวร้าย มันชัดเจนออกซะขนาดนั้น) แต่ที่ชอบก็คือ การที่เขาออกแบบให้กลุ่มที่ต่อต้านอำนาจอเมริกาที่มีเหนืออำนาจเกาหลีใต้ลุกขึ้นมาทำอะไรที่มันยิ่งใหญ่ขนาดนี้แบบลับ ๆ นี่แหละ แถมยังไปสุดแบบน่าเคารพด้วย โดยเฉพาะตัวละครอย่าง “ผอ.ชเว” ที่สุขุมและเลือดเย็นมาก เขาคือคนที่มีอุดมการณ์แรงกล้า จนสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อปกป้องงานวิจัยของเขาเอาให้เป็นความลับต่อไป ไม่ให้หลุดไปถึงอเมริกาอย่างเด็ดขาด แม้ว่าจะต้องใจร้ายกับตัวเองก็ตาม
ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าชีวิตจะนำพาอะไรมา เราไม่มีทางรู้หรอกว่าชีวิตจะพาเราไปถึงไหน แผนการก็เป็นแค่การคิดตามความปรารถนา
พูดเรื่องระหว่างประเทศมามากพอละ มาพูดถึงตัวละครธรรมดา ๆ ที่ไม่ธรรมดา ที่ดันเข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้สักหน่อยละกัน ใครที่ดูครบจบทั้ง 4 ตอนแล้ว ก็น่าจะรู้แล้วว่าตัวละคร “แชจาคยอง” เนี่ยเป็นตัวเองของเรื่องของแทร่ จริง ๆ ก็ตะหงิดใจอยู่สักหน่อยว่าเหมือนเรื่องจะให้น้ำหนักตัวละครตัวนี้มากไปหน่อย มากกว่าตัว “ผอ.ชเว” หัวหน้าทีมพัฒนาไวรัสซะอีก (เพราะอีกเหตุผลที่จิ้มเรื่องนี้ขึ้นมาดูก็เพราะคุณคิมซอนโฮ เลยคิดว่าคุณเขาเป็นตัวเด่น) แต่สุดท้ายเรื่องก็เฉลยว่าทำไมเธอถึงโดดเด่นและถูกให้น้ำหนักมากที่สุดในซีรีส์เรื่องนี้
“แชจาคยอง” เป็นตัวละครที่อยู่นอกเหนือสมการการห้ำหั่นกันระหว่างหน่วยข่าวกรองเกาหลีใต้และทางการสหรัฐอเมริกา เธอเคยเป็นแค่ประชาชนทั่วไป แต่เป็นนักฆ่าจนกลายเป็นนักฆ่าฝีมือดีที่เชี่ยวชาญการต่อสู้ทุกแบบ ใช้มีดเก่ง ยิงปืนแม่น เตะต่อยบู๊ล้างผลาญ เอาตัวรอดเป็นเลิศ แถมขโมยรถเก่งมาก จับพัดจับผลูที่พ่อของเธอถูกฆ่าตาย ด้วยความเป็นนักฆ่าที่ทำงานได้ยอดเยี่ยมชนิดหาตัวจับยาก เธอเลยโดนจ้างอีกทอดให้ไปขโมยไวรัสเจ้าปัญหาหลอดนั้น ด้วยความที่ไม่ไว้ใจคนที่มาจ้าง เธอจึงทำบางอย่างเพื่อเป็นค่ามัดจำว่าเธอจะได้รับค่าจ้าง แล้วมันก็นำพาชีวิตของเธอไปไกลมาก ไกลเกินกว่าแผนที่เธอกับพ่อเคยปรารถนาว่าจะทำด้วยกัน
แม้ว่าความสามารถของตัวละครตัวนี้จะเอาตัวรอดได้ และเก่งมากชนิดที่ว่าคนดูไม่จำเป็นต้องห่วงเธอเลยว่าเธอจะเป็นอย่างไร แถมตอนจบเธอยังไปไกลได้ขนาดนั้นอีก แต่นี่แอบสงสารนะ ชีวิตของผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งมันต้องเจออะไรขนาดนั้นเลยเหรอ แล้วต้องมาปรับตัวกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันที่เกิดขึ้นในตอนจบอีก ทั้งที่จริง ๆ เธออยากใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดาทั่วไป อยากเลิกอาชีพนักฆ่าแล้วไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ไปทำมาหากินแบบสุจริตและมือไม่เปื้อนเลือดที่ต่างประเทศกับพ่อ ทว่าทุกอย่างก็พังหมด พ่อถูกฆ่า เงินที่เก็บสะสมหมดไปกับการตามหาพ่อ และยังเข้ามาพัวพันอีรุงตุงนังกับเรื่องระหว่างประเทศอีก จนโดนตามล่าจนตัวพรุนไปหมดแล้ว
การที่มีบทพร่ำเพ้อพรรณนาให้เธอพูดถึงสิ่งที่พ่อเคยบอกเธอว่า “ชีวิตมันไม่เคยเป็นไปตามแผนหรอก” ทั้งในอีพีแรกและในอีพีจบ นี่มองว่าเป็นเรื่องตั้งใจ เพราะใครจะคิดว่าจากนักฆ่าตัวเล็ก ๆ ที่กำลังจะวางมือ หลังผ่านเรื่องราวใน 4 อีพีของซีรีส์เรื่องนี้ไปแล้ว เธอจะพบเจอกับการถูกตามไล่ล่า ร่างกายมีแต่บาดแผลการต่อสู้และเอาตัวรอด และสุดท้าย เธอจะกลายเป็นคนพิเศษที่ต่อจากนี้ต้องเก็บตัวอยู่แต่ในที่มืด เจอแสงสว่างไม่ได้อีกเลยตลอดกาล
ถึงแม้ว่าจะใช้เวลาในการปะติดปะต่อเรื่องเกือบเต็ม 3 อีพี แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่า The Tyrant นี่สนุกจริงจัง สายโลกสวยนิยมความโรแมนติกไม่แนะนำเลย เพราะนี่มันซีรีส์สายโหด แอ็กชันทริลเลอร์แบบเลือดสาดชวนสยดสยอง ทุกอย่างพังพินาศหมด นัวร์แบบไร้ดราม่าทางอารมณ์ ทีแรกนอนดูพลิกไปพลิกมาซ้ายขวา แต่ช่วงที่บู๊แหลกลาญเนี่ย ต้องผุดลุกขึ้นมานั่งดูดี ๆ เลย ส่วนตัวชอบนะ ทุกอย่างดีหมด มีพากย์ไทยด้วย แต่เสียอยู่ 2 อย่างคือภาพมันมืดไปหน่อย กับเรื่องของคุณ “คิมซอนโฮ” ในตอนจบ 🦾
