เดิมทีสัปดาห์นี้ผมตั้งใจว่าจะเก็บเรื่องราวจากสนามแข่ง “บางแสน สตรีท เซอร์กิต” ที่ผมมีโอกาสได้ไปเกาะรั้วชมการแข่งขันมาพูดคุยกัน ทว่าในช่วงเย็นวันอาทิตย์ มีข่าวการสูญเสียจากการปิดถนนแข่งมอเตอร์ไซค์ที่จังหวัดตรัง เลยอดไม่ได้ที่จะขอแวะลงใต้ ขออนุญาตชวนคุยประเด็นนี้กันก่อนครับ
หลายท่านคงทราบข่าวกันแล้วนะครับว่า ช่วงวันที่ 2-3 กรกฎาคม ที่จังหวัดตรังเขามีการปิดถนนบริเวณสวนสาธารณะสระกะพังสุรินทร์ ความยาวต่อรอบ 1.5 กิโลเมตร เพื่อจัดแข่งรถจักรยานยนต์ “กะพังโรดเรซซิ่ง 65” ทว่ามีอุบัติเหตุรถแข่งเกี่ยวกันจนเสียหลักหลุดโค้งไปชนผู้ชมข้างสนาม ตามรายงานบอกว่า เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 8 คน
ก่อนอื่นขอแสดงความเสียใจไปยังครอบครัวของผู้เสียชีวิตด้วย และขอชื่นชมความคลั่งไคล้รถ 2 ล้อ ของผู้ชมในพื้นที่และจังหวัดใกล้เคียงที่ให้ความสนใจการแข่งรถรายการนี้กันอย่างคึกคักมาก เพราะเป็นรายการเก่าแก่ของภาคใต้ที่ได้รับการฟื้นฟูกลับมาจัดแข่งอีกครั้ง ซึ่งรายได้ส่วนหนึ่งมอบเป็นทุนการศึกษาในสังกัดโรงเรียนเทศบาลนครตรังด้วย
ทว่าในแง่ของการจัดการแข่งขันในมุมมองคนนอกถือว่าไม่ได้มาตรฐานความปลอดภัยครับ โดยเฉพาะการปกป้องผู้ชมที่ลงมาถึงขอบถนน จริงอยู่ครับที่ระดับของเครื่องยนต์รถที่มาแข่งไม่ใช่รถซูเปอร์ไบค์ และสนามมีทางตรงรวมกันไม่เกิน 400 เมตร แต่ในมอเตอร์สปอร์ต โอกาสเกิดอุบัติเหตุและความสูญเสียเกิดได้ตลอดเวลา
ผมมีโอกาสได้ฟังความเห็นจากผู้ชมในงาน หนึ่งในนั้นบอกว่า “คนดูมากันเป็นหมื่น ๆ ผู้จัดเขาก็ประกาศเตือนแล้ว ว่าจุดใดที่ไม่ควรไปยืน พอมีความสูญเสียเกิดขึ้น คนที่ไม่ได้อยู่ในสนาม (อย่างผมเป็นต้น) เลยโทษผู้จัด!”
สิ่งที่ผมพยายามนำเสนอ คือ ต่อให้ไม่มีคนตาย แต่การจัดการแข่งรถโดยให้ผู้ชมยืนติดขอบแทร็กได้ เป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องอยู่แล้ว หากผู้จัดมีความรู้และรอบคอบ กรณีที่บอกว่าประกาศเตือนแล้วแต่คนดูไม่เชื่อ สิ่งที่ควรทำคือต้องไม่อนุญาตให้รถออกไปแข่ง จนกว่าจะแน่ใจว่าสนามปลอดภัย เพราะนักแข่งมีอุปกรณ์ป้องกัน แต่ผู้ชมไม่มีครับ
อีกหนึ่งประเด็น นี่คือการแข่งขันระดับท้องถิ่น ที่ไม่ได้รับการรับรองจากสมาพันธ์กีฬาแข่งรถจักรยานยนต์แห่งประเทศไทย (FMSCT) รวมถึงได้ทราบมาว่ามีคำเตือนจากสมาพันธ์ฯ แล้ว เพราะเคยมีเคสเหตุการณ์สูญเสียแบบนี้มาแล้วในอดีต ส่วนตำรวจและเจ้าหน้าที่จังหวัดที่ไฟเขียวให้จัดงาน ก็ไม่เข้าใจคำว่ามาตรฐานสนามแข่งขัน
จากนี้ไปน่าสนใจว่าการขออนุญาตจัดงานแบบนี้จำเป็นที่จะต้องผ่านหน่วยงานใดบ้าง เพราะนี่ไม่ใช่งานขายของหรือออกบูธแสดงสินค้า มันคือกีฬาความเร็วที่ต้องมีมาตรการความปลอดภัย ไม่ควรปล่อยให้ “ความไม่รู้” เป็นต้นเหตุของหายนะ อันนำไปสู่ความสูญเสียอีกครับ
ในระดับโลกนับจากที่มีการเปลี่ยนชื่อการแข่งขันรุ่นใหญ่มาเป็นโมโตจีพี ก็ไม่มีรายการใดเป็นการแข่งขันในรูปแบบสตรีทเซอร์กิตเลย เพราะรู้ดีถึงอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นโดยเฉพาะสนามแข่งในเมืองที่ไม่มี run-off area ส่วนสนามใหม่เอี่ยมที่อินโดนีเซีย เขาใช้ชื่อ มันดาลิกา สตรีท เซอร์กิต ก็จริง แต่เป็นการสร้างขึ้นมาใหม่ทั้งหมด
ส่วนศึกจักรยานยนต์ทางเรียบ Isle of Man TT ที่ขี่ข้ามเมืองไปตามถนน ผ่านตึกรามบ้านช่องในสหราชอาณาจักร ที่ได้ชื่อว่าเป็นศึก 2 ล้อที่อันตรายที่สุดในโลก เพราะนับจากที่เริ่มจัดการแข่งขันมาตั้งแต่ปี 1911 มีนักแข่งเสียชีวิตเกินกว่า 260 ราย มันคือเรซสุดโหดเพราะมีตายกันเกือบทุกปี
จริงอยู่ที่การแข่งขันที่ตรังไม่ได้โหดเหมือน Isle of Man TT แต่อย่าให้ภาพลักษณ์ออกไปในทำนองนั้นเลยครับ ในฐานะที่ชอบดูรถแข่ง ผมยังอยากให้ “กะพังโรดเรซซิ่ง” คงอยู่ต่อไป เพราะมีแนวคิดการจัดงานที่ดี แต่จะทำอย่างไรให้ได้มาตรฐานความปลอดภัย และป้องกันไม่ให้ความสูญเสียเกิดขึ้นอีก
