“WHO are YOU” สังคมโรงเรียนที่ไม่น่าอยู่

ภาพจาก gmm25.com

เคยมี list ซีรีส์ที่ดูไม่ทันกันบ้างมั้ย? เรามีเยอะแยะมาก แล้วก็ไม่เคยไล่ดูได้หมดด้วย เพราะมันมีเรื่องใหม่ ๆ ที่น่าดูมาเพิ่ม list อีกเรื่อย ๆ เรื่องน่าดูที่ว่า ร้อยทั้งร้อยเริ่มมาจากพระเอกหล่อพระรองน่ารักทั้งนั้นเลย โฮะ ๆ ๆ ๆ

อย่างเรื่อง “WHO are YOU เธอคนนั้น คือ ฉันอีกคน” ก็เหมือนกัน เวอร์ชั่นของเกาหลีก็มีอยู่ใน list ซีรีส์ที่ต้องดูเหมือนกัน แต่สุดท้ายก็เลือกดูเวอร์ชั่นไทย เพราะเวอร์ชั่นเกาหลีมันหลายปีแล้ว ส่วนเวอร์ชั่นไทยถือเป็นซีรีส์ใหม่ เพิ่งเล่นมาได้แค่ 4 อีพี ยังมีอะไรให้ลุ้นต่ออีกเยอะ และเท่าที่ได้ดูตัวอย่างก็เห็นว่าไม่เลวแฮะ นักแสดงวัยรุ่นส่วนใหญ่ก็เป็นนักแสดงค่ายอโศกที่คุ้นหน้าคุ้นตาดี ดึงเวอร์ชั่นไทยมาเล่าแทนเลยละกัน

“WHO are YOU เธอคนนั้น คือ ฉันอีกคน” หรือ “Who Are you – School 2015” เวอร์ชั่นเกาหลี หลายคนอาจเคยได้ดูแล้ว เห็นมีรีวิวอยู่มากมายว่าน่าดู เรื่องสนุกมาก ส่วนเรา เรื่องนี้น่าดูขึ้นอีก 30 เปอร์เซ็นต์ เพราะพระเอกสุดหล่อ “นัมจูฮยอก” และะพระรองเกเรสุดกวน “ยุกซองแจ” ส่วนเวอร์ชั่นไทย ได้กลับมาดู “คริส-พีรวัส” แบบจริงจังอีกครั้งก็ดีเหมือนกัน เพราะตั้งแต่ฮีแจ้งเกิดจากบทพี่อาทิตย์ของก้องภพมา ก็ไม่ได้ดูผลงานฮีจริงจังอีกเลย ส่วนพระรอง “เค เลิศสิทธิชัย” ไม่รู้จักอะโทษที

ฟากนักแสดงหญิง ตกใจมากที่เห็น “น้ำตาล-ทิพนารี” แสดงได้ดีขนาดนี้ เธอร้องไห้ได้น่าสงสารมาก อินจนร้องตาม ฝีมือคือไปต่อได้อีกไกล ส่วน “แจน-พลอยชมพู” ที่เคยได้เจอเธอใน “SOTUS The Series พี่ว้ากตัวร้ายกับนายปีหนึ่ง” เหมือนกัน บอกเลยว่าเกินคาดไปมาก คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าเจอกันอีกที เธอจะร้ายเรียกเปลือกทุเรียนได้ขนาดนี้ แต่ในแง่ของการแสดง เธอก็มาได้ไกลมากเหมือนกัน ต่อไปอาจได้เห็นเธอในบทนางร้ายไปตลอดเลยก็ได้

สถาบันครอบครัว จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง

เปิดตัวมาได้ 4 อีพี ชัดเจนเลยว่า ปมของตัวละครต่าง ๆ ล้วนมีจุดเริ่มต้นมาจากสถาบันครอบครัวทั้งสิ้น ซีรีส์เล่าเรื่องผ่านตัวละครเด็กเด่น ๆ 7 ตัว มีทั้งกำพร้าพ่อแม่ เด็กกำพร้าที่ถูกอุปการะ เด็กบ้านจน เด็กบ้านรวยที่พ่อแม่ใช้เงินซื้อสารพัด เด็กที่พ่อแม่มีหน้ามีตาในสังคม ในเมื่อเด็กได้รับการเลี้ยงดูมาไม่เหมือนกัน เติบโตมาในสภาพแวดล้อมต่างกัน ก็เลยมีบุคลิกที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง การอบรมสั่งสอนรวมไปถึงความรุนแรง (ทั้งต่อร่างกายและจิตใจ) ในครอบครัว ล้วนมีผลต่อพฤติกรรมเด็กอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

เห็นได้แบบชัด ๆ ชนิดที่ไม่ต้องมานั่งวิเคราะห์เลยว่าสถาบันครอบครัวมีความสำคัญมากแค่ไหนในการหล่อหลอมเด็กคนหนึ่ง คิดดูสิว่ามันน่ากลัวมากนะ แทบประสาทกินรายวันเลยล่ะ ถ้าลูกเราจะต้องอยู่ร่วมห้อง หรือโตมาเป็นเด็กแบบ “ธิดา” เด็กที่แกล้งเพื่อนได้ถึงขนาดทำให้เพื่อนฆ่าตัวตาย ต้องถูกเลี้ยงดูมายังไงถึงร้ายกาจได้ขนาดนี้อะอยากรู้

อาชญากรรมในสถาบันการศึกษาที่น่ากลัว

โรงเรียน คือ “บ้าน” หลังที่สองสำหรับเด็ก ถ้าได้ชื่อว่าบ้านมันต้องปลอดภัยสิ แต่ทุกวันนี้นี่อะไร ถึงจะยังไม่มีลูก แต่ข่าวที่เกิดขึ้นรายวันก็ยังแทบจะร้องไห้ เด็กคนนึงจะต้องเจอกับเรื่องเลวร้ายอะไรขนาดนั้น คือมันแย่มากนะถ้าเป็นพ่อแม่ที่ต้องนั่งลุ้นทุกวันว่าลูกจะกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยจริง ๆ หรือกลัวว่าครูจะโทรมาฟ้องว่าลูกไปก่อเรื่องอะไรอีก

สำหรับเด็ก สังคมในโรงเรียนเป็นสังคมแรกที่เด็กต้องออกมาพบเจอ แต่กลับมีแต่อาชญากรรมเต็มไปหมด เพื่อนทำร้ายกันด้วยคำพูด กลั่นแกล้งทำร้ายร่างกาย ยิงกันถึงตายก็มี ครูทำร้ายนักเรียน แม้แต่บุคคลภายนอกยังเข้ามาฆ่านักเรียนในรั้วโรงเรียนได้ ครูข่มขืนนักเรียน ยิ่งข่าวใหญ่ในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา จะเห็นได้ว่าสังคมยังวิปริตได้อีก เมื่อเหยื่อการเป็นคนผิด ผิดที่อยู่ไม่ถูกที่ถูกทาง ส่วนคนทำผิดได้กำลังใจรัว ๆ

ซีรีส์เรื่องนี้สะท้อนมุมมืดของระบบการศึกษาได้เป็นอย่างดี มีให้เห็นแทบทุกอย่าง ลำเอียงลูกคนจนคนรวย เงินใต้โต๊ะ การไม่รับฟัง ไม่สอบถาม เฉยเมยกับเด็ก รวมถึงเพื่อนที่เรียนอยู่ห้องเดียวกันยังมองไม่เห็นเพื่อนอีกคนด้วยซ้ำ “มาย” อยู่ในสภาพ “ไร้ตัวตน” มาตลอด ขนาดเดินเข้าห้องเรียนมาสภาพนั้น ยังไม่มีเพื่อนจะหันมาถามไถ่ คิดแค่ว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเอง หรืออาจจะ “กลัว” เงาที่มองไม่เห็นด้วยก็ได้ โดยเฉพาะยัยครูนี่แบบ…โอ้ย! พอ พูดแล้วเดี๋ยวยาว ไปดูกันเองดีกว่า

ถ้าคิดอยากจะมีลูกก็ต้องคิดดี ๆ แล้วแหละ ว่ามีปัญญาพอจะทำให้เขาเติบโตเป็นคนดีไหม? จะอบรมสั่งสอนเขายังไง? จะให้เขาอยู่ในสังคมแบบไหน? พร้อมรับความเสี่ยงหรือยัง? ถ้าคำตอบยังไม่ชัดเจน เลิกคิดเรื่องมีลูกไปได้เลย ถ้าเลี้ยงให้เขาเป็นคนดี ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครไม่ได้ ก็อย่ามี!

แน่นอนว่าทุกคนต้องเคยเป็นทั้งผู้กระทำและผู้ถูกกระทำในโรงเรียน สิ่งหนึ่งที่พ่อแม่ต้องสอน คือ “เอาใจเขามาใส่ใจเรา” ไม่ชอบอะไรก็อย่าไปทำกับใคร ถือว่าตัวเองโชคดีจริง ๆ ที่ผ่านชีวิตวัยเด็ก (ที่ไม่สวยเท่าไหร่) มาได้ ผ่านวัยเรียนจนเข้าสู่วัยทำงาน เป็นผู้เป็นคนที่มานั่งเขียนอวยผู้ชายได้ทุกสัปดาห์แบบนี้ @[email protected]