ในประวัติศาสตร์จีนนั้น มีเรื่องราวของสี่สาวงามที่เป็นตัวละครสำคัญใน “กลสาวงาม” ซึ่งสร้างความเปลี่ยนแปลงให้เกิดแก่แผ่นดิน หนึ่งคือ ไซซี (ฉายา “มัจฉาจมวารี”) หญิงงามในยุค เลียดก๊ก ผู้ทำให้ เยว่อ๋องโกวเจี้ยน สามารถกลับมากลับมากอบกู้แคว้นเยว่ คืนกลับมาจาก อู๋อ๋องได้สำเร็จ สาวงามคนที่สองคือ หวังเจาจิน (ฉายา “ปักษีตกนภา”) หญิงงามในรัชสมัยของพระเจ้า ฮั่นหยวนตี้ ที่ถูกส่งไปเป็นชายาของหัวหน้าเผ่าซวงนู๋ (แต้จิ๋ว : ฮวนนั้ง) การเสียสละของนางทำให้เกิดความสงบระหว่าง ฮั่น และ ซวงนู๋ เป็นเวลานานถึง 60 ปี สาวงามคนที่สาม “เตียวเสี้ยน” (ฉายา “จันทร์หลบโฉมสุดา”) ผู้มีชีวิตอยู่ในยุคสามก๊ก และ ธิดาบุญธรรมของ อ้องอุ้น และเป็นผู้ที่ทำให้ ตั๋งโต๊ะ และ ลิโป้แตกคอจนฆ่ากันเอง
จะเห็นว่า สามสาวงามข้างต้นนั้นเป็นสามสาวงามที่ช่วยกอบกู้บ้านเมือง หากสาวงามคนที่สี่ ประวัติชีวิต จะแตกต่างออกไป นางมีชื่อว่า หยางกุ้ยเฟ้ย (ฉายา “มวลผกาละอายนาง”) นางเป็นคนตระกูลหยาง มีชื่อว่า ยู่หวน ส่วน กุ้ยเฟย คือตำแหน่งสนมเอก ชีวิตของหยางกุ้ยเฟยนั้น ถูกขนานนามว่าเป็นสาวงามที่ทำทำให้ราชวงศ์ถังต้องเจอกับเคราะห์กรรมครั้งใหญ่
และ สัปดาห์นี้ขอแนะนำหนังสือซึ่งเป็นเรื่องราวของหญิงงาม ผู้ที่มีกลิ่นกายหอม (ตามตำนานนั้นบันทึกไว้ว่า แท้จริงแล้ว หยางกุ้ยเฟย มีกลิ่นตัวแรง นางจึงกลบข้อด้อยด้วยการใช้เครื่องหอมที่ปรุงพิเศษ เฉพาะตัวและทำให้นางมีกลิ่นกายที่หอมไม่เหมือนสตรีนางใด)
เรื่องราวของหญิงงามผู้พลิกแผ่นดินจีน “หยางกุ้ยเฟย” คือประวัติของสตรีคนหนึ่งที่ชะตาชีวิตต้องตกอยู่ภายใต้การกำหนดของสังคมที่ชายเป็นใหญ่ เริ่มด้วยชีวิตที่พลิกผันที่ต้องหนีภัยอันเกิดจากจากเจ้านายของพ่อ แม้จะได้รับความเมตตาจากญาติผู้ใหญ่ แต่พอพบรักครั้งแรกก็ต้องผิดหวังเพราะผู้ชายเลือกทางรอดให้กับตนเอง เมื่อมีวาสนาได้แต่งงานกับชายสูงศักดิ์ ก็มีอันต้องพลัดพรากเพราะความงามของนางกลายเป็นดาบสองคม ทำให้ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดินต้องการตัวนาง แต่หลังจากนั้น ชีวิตนางก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เพราะชีวิตในวังหลวงที่มีการแก่งแย่งและชิงดีชิงเด่นอยู่ตลอดเวลา
ข้อกล่าวหาที่ว่า นางเป็นสตรีที่เกือบล่มชาตินั้นออกจะดูแรงไปสักหน่อย ถ้าคุณผู้อ่านได้อ่านประวัติของ หยางกุ้ยเฟย จากหนังสือเล่มนี้เพราะเอาเข้าจริงแล้วผู้ชายที่อยู่รอบตัวนาง ล้วนแล้วแต่ใช้ความงาม และ ตำแหน่งของนางในการสร้างผลประโยชน์และความสุขให้กับตนเอง หนังสือเล่มนี้จะสะท้อนให้เห็นว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น และ ทำไมเด็กสาวที่เคยใสซื่อ กลายเป็นสตรีที่เขย่าแผ่นดินราชวงศ์ถังได้ ดังเช่นในบทที่ 34 ที่เขียนเอาไว้ว่า
“การก้าวขึ้นบันไดนั้นจะต้องใช้ศิลปะ จึงจะดำรงกายและขึ้นถึงจุดสุดยอดตามที่ปรารถนา แม้ว่าในบางครั้ง..ศิลปะนั้นจะต้องแปดเปื้อนไปด้วยเล่ห์กลทุจริต”
