
ชื่อของนักเขียนอย่าง ชาติ กอบจิตติ อาจกลายเป็นชื่อที่ไม่ค่อยคุ้นหูของนักอ่านรุ่นใหม่เท่าใด อาจเป็นเพราะงานใหม่ๆของชาติไม่ได้ออกมาให้ได้เห็นมากเท่าใด อาจเป็นเพราะแวดวงวรรณกรรมนั้นอ่อนแรง และ อ่อนไหว อาจเป็นเพราะความเชื่อของสำนักพิมพ์ที่ว่า หนังสือประเภท How To อย่างไรก็ยังพอทำตลาดได้ และ อาจเป็นเพราะว่าความคุ้นเคยของคนรุ่นใหม่กับวรรณกรรมในช่วงอายุของพวกเขาทำให้พวกเขารู้สึกผูกพันมากกว่า
เอาเป็นว่า “พันธุ์หมาบ้า” ของชาติ กอบจิตติ เล่มนี้อาจไม่ใช่ช่วงเวลาของ นักอ่านในรุ่นปัจจุบัน เพราะภาพพัทยาที่มีบ่อน้ำบาดาล หรือ สยามที่ยังมีลิโด้ หรือ สกาล่า เกาะภูเก็ตในช่วงเวลาที่ต้องย้อนกลับไปเมื่อยี่สิบปีก่อน หากแต่สิ่งที่จะทำให้คนอ่านรุ่นนี้รู้สึกได้ถึงความไม่มีช่วงเวลา และ ผู้คนที่อยู่ในเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นออตโต้, ทัย, สำลี ชวนชั่ว หรือ เล็กฮิป ฯลฯ ล้วนแล้วแต่เป็นตัวละครที่จะทำให้คนอ่านนึกถึงเพื่อนที่เคยอยู่รอบข้าง หรือ คนรู้จักที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ด้วยองค์ประกอบของตัวละคร ทำให้ “พันธ์หมาบ้า” กลายเป็นวรรณกรรมที่ไม่มี “กาลเวลา” และเมื่อใครที่อยู่ในช่วงวัยเดียวกับเหล่าตัวละครที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ได้หยิบจับขึ้นมาอ่าน บางทีพวกเขาอาจนึกครึ้มไปว่าตนเอง คือ “ออตโต้” ผู้ที่เคยผิดพลาด แต่กลับมาตั้งใจจะเดินไปบนหนทางที่ถูกต้องอีกครั้ง หรือบางคนอาจคิดว่าตนเองก็คล้ายกับ “ทัย” ตัวละครที่ สู้ทุกอย่างเพื่อเปิดหนทางให้กับชีวิต แต่ท้ายที่สุดกลับโดนคนที่ไว้ใจที่สุดหักหลังได้อย่างเจ็บปวด
ในตอน “บทเพลงของทัย” อ๊อตโต้ บรรยายถึงการถูกเอาเปรียบและเล่ห์มนุษย์ที่ ทัย กำลังโดนกระทำอยู่ได้อย่างชัดเจนและเรื่องราวแบบนี้ยังมีอยู่ในสังคมปัจจุบัน “…ร้านของทัย มีอายุสัญญาเช่าที่ดินสิบปีเมื่อหมดสัญญาแล้วถ้าไม่มีการต่อสัญญาสิ่งก่อสร้างทั้งหมดจะตกเป็นของเจ้าของที่และทุกสามปีค่าเช่าที่จะเพิ่มขึ้นอีก สามเปอร์เซ็นต์ …แต่อ๊อตโต้มองว่าถ้าครบสัญญาแล้วทัยจะไม่มีโอกาสได้ต่อสัญญาอีก เพราะเจ้าของที่ต้องการจะเอาร้านของทัย โดยที่เขาไม่ต้องลงทุนอะไรเลย” และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ ทัย กลายเป็นสมาชิกขาประจำของ “บ้องฮิลล์”
ทั้งหมดนี้เป็นเพียงแค่บางส่วนที่ทำให้ “พันธ์หมาบ้า” เป็นหนังสือไร้กาลเวลาที่น่าอ่าน วรรณกรรมจากนักเขียนไทยเจ้าของรางวัลซีไรต์ สองสมัยจาก “คำพิพากษา” และ “เวลา” ซึ่งเราของแนะนำคุณว่า เมื่ออ่าน “พันธุ์หมาบ้า” จบจงไปต่อด้วย “คำพิพากษา” และ ปิดท้ายด้วย “เวลา” คุณจะเห็นภาพสังคมไทยที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ผ่านตัวหนังสือของ ชาติ กอบจิตติ เลยทีเดียว






























