เรตติ้งละครดังแห่งยุคนี้ บุพเพสันนิวาส ยังแรงไม่หยุดแม้จะใกล้อวสานเต็มแก่ ผมเองแม้ปกตินิยมกีฬายังอดติดตามไปด้วยไม่ได้ และเห็นว่าละครเรื่องนี้นอกจากจะทำให้คนไทยกลับมาสนใจประวัติศาสตร์แล้ว ยังปลุกกระแสนิยมไทยให้กลับมา
อีกไม่กี่ตอนแล้วที่ “แม่การะเกด” จะอำลาพวกเราไป ต้องขอชมว่าการถ่ายทอดของละครเรื่องนี้ทำได้อย่างสนุกครบทุกรสและเป็นธรรมชาติมาก รวมทั้งให้เราได้เห็นความเป็นอยู่แบบไทยๆที่อาศัยกันแบบครอบครัวใหญ่และให้ “บ้าน” เป็นจุดศูนย์กลางของทุกสิ่ง
ไม่เพียงแต่อยู่อาศัยแต่ยังใช้เป็นที่ “คุยงาน” นัดพบปะสังสรรค์ ฝึกปรือกีฬาอย่าง “มวยไทย” หรือแม้กระทั่งที่ฝึกฝีมือการทำอาหารอร่อยๆอย่างเมนู “หมูโสร่ง” ทีทำให้ผมได้นึกถึงตอนเด็กๆที่คุณแม่ยังพอมีแรงทำให้กินรสชาติยังติดปากไม่รู้ลืม เดี๋ยวนี้คงหารับประทานได้ยากเต็มทนกับเมนูที่ต้องประดิดประดอยแบบนี้
คิดแล้วก็น่าน้อยใจดันเกิดมาในยุคที่โลกหมุนเร็วเหลือเกิน ทรัพยากรมนุษย์ก็มีมากจนต้องมาแย่งกันกินแย่งกันใช้ สุดท้ายดูเหมือนจะไม่เหลือความพิถีพิถันกันเสียสักเรื่อง ตั้งแต่การสนทนา ความคิด ความเป็นอยู่ ทำกิจธุระอะไรไปก็สไลด์โทรศัพท์ไปด้วยตลอดเวลาเหมือนเป็นซอมบี้ ไม่นานมานี้ไปเดินกลางเมืองเห็นคนเดินก้มหน้าดูแต่มือถือ เดินหัวจะชนกันโครมอยู่แล้วยังไม่รู้เรื่อง
สมัยก่อนบ้านเรานั้นเน้นความเป็นอยู่แบบพิถีพิถัน เน้นความผูกพันกับครัวเรือน ไม่ว่าจะทำกิจธุระใด ก็ทำกันอยู่แต่ในรั้วบ้าน กินข้าวกินปลา ประชุมหารือ มีการนั่งคิดนั่งคุยแลกเปลี่ยนความคิดกันในครอบครัว มีเสน่ห์แบบไทยๆจริงๆครับ
มิน่า ถึงทำให้คนสมัยนั้นเกิดความคิดสร้างสรรค์กันมากมาย ไม่ว่าจะเป็นศิลปะการเจรจา การใช้ภาษา โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน หรือจะเป็นศิลปะการทำอาหารประเภทต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการปรุงรสชาติเลือกวัตถุดิบหรือการแกะสลักอันงดงาม
ถึงเวลานี้แม้จะย้อนเวลากลับไปอยู่ในอดีตไม่ได้เหมือนแม่ “การะเกด” แต่เราก็สามารถนำแง่คิดและความงดงามสมัยนั้นกลับมาได้บ้างนะครับ ไม่ใช่แต่เพียงการนำเครื่องแต่งกายมาประดับถ่ายรูปเพียงอย่างเดียว
วัฒนธรรมดีๆตั้งแต่การให้ความสำคัญกับสถาบันครอบครัว การทำกับข้าวดีๆกินกันที่บ้าน ที่สำคัญช่วยกันสืบทอดศิลปะแบบไทยอันทรงคุณค่าทุกแขนง ส่วนเรื่องผัวเดียวเมียเยอะๆไม่จำเป็น ไม่ต้องเอามาก็ได้ เดือดร้อนไปตัวใครตัวมันนะครับ555.
