คุณผู้อ่านที่ติดตามคอลัมน์ของผู้เขียนเป็นประจำ หลายครั้งที่ทางเราจะเขียนถึงความเปลี่ยนแปลงของโลก และ สถานะของสื่อในโลกยุคหลังโควิด เพราะการแแพร่ระบาดของไวรัสที่ไม่มีใครคาดถึงนั้น ทำได้ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของผู้คนในโลกใบนี้ ทั้งความเป็นอยู่ในระดับครอบครัวไปจนถึงระดับประเทศ ความเปลี่ยนแปลงของระบบเศรษฐกิจ ไปจนถึงความเปลี่ยนแปลงของการใช้สื่อ ที่ผู้คนต้องปรับตัวเพื่อให้เข้ากับโลกที่หมุนไป
และช่วงเวลาต่อจากนี้ไป โลกจะยิ่งเปลี่ยนแปลงไปมากกว่าเดิม สังคมที่เราคุ้นเคยจากยุคก่อนโควิด กำลังจะกลายเป็นภาพอดีต สังคมยุคใหม่ที่ผู้คนต้องวิ่งตามแผนกลยุทธ์ของนักการตลาดที่พยายามใช้ทุกเครื่องมือในการสร้างความเชื่อใหม่ ๆ จะยิ่งทำให้การใช้ชีวิตของเราต้องมีสติมากขึ้น
ชื่อคอลัมน์วันนี้ ใช้คำว่า “อย่ากลัวความเปลี่ยนแปลง” มีวงเล็บต่อท้ายว่า (หายใจลึก ๆ และเผชิญหน้ากับมัน) เป็นประโยคที่เหมือนให้กำลังใจตัวเองและแบ่งปันไปถึงเพื่อนพ้องพี่น้องในวงการเดียวกัน หรือคนในวงการอื่นที่ต้องการกำลังใจ
เพราะช่วงเวลาเกือบสามปีที่คนทำธุรกิจสื่อ ต้องปรับตัวชนิดที่เรียกว่าทิ้งตำราทุกเล่มที่เคยศึกษามา และหันไปใช้สัญชาตญาณในการเอาตัวรอด เพราะสิ่งที่ต้องเผชิญกันมานั้นไม่เคยถูกบันทึกอยู่ในตำราประวัติศาสตร์เล่มใดมาก่อน
ทำไมถึงต้องบอกว่า “อย่ากลัวความเปลี่ยนแปลง” เพราะการทำงานของสื่อในปัจจุบันนั้น แตกต่างจากในอดีตอย่างสิ้นเชิง เช่นเดียวกับสถานะของฐานันดรที่สี่ที่หลายคนเคยภูมิใจ ก็แทบจะไม่มีเหลืออยู่แล้วในปัจจุบัน ด้วยเหตุดังกล่าว ทำให้คนทำสื่อจากยุคเก่าหลายรายถอดใจและถอนตัวจากการทำสื่อ เพราะเห็นว่าสื่อจากโลกยุคเก่านั้นอยู่ได้ยากในโลกยุคปัจจุบัน ขณะที่บางคนมีอีโก้ที่ติดตัวมา ทำให้พวกเขายากที่จะค้อมตัวลงมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงในปัจจุบันได้
เมื่อเป็นเช่นนั้น หลายคนลงเอยด้วยการเดินออกจากอาชีพที่ทำมานานนับสิบปี เพื่อไปหาความท้าทายใหม่ ๆ หลายคนแม้ไม่อยากเดินออกมา แต่ความดื้อดึงที่จะดึงเอาโลกเก่าให้อยู่กับตัว คือเหตุผลที่ทำให้พวกเขาไม่มีที่ยืนในโลกใบใหม่
เอาเข้าจริงแล้วเรามีสิทธิ์ที่จะกลัวความเปลี่ยนแปลง เพราะที่ผ่านมาเชื่อว่าหลายคนในวงการสื่อคุ้นชินกับชีวิตสื่อแบบเดิม ไม่ว่าจะเป็นนักหนังสือพิมพ์ นักข่าวโทรทัศน์ นักจัดรายการวิทยุ ความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วนั้นทำให้หลายคนยังไม่แน่ใจว่าอนาคตของสายงานนี้จะลงเอยทางไหน
ซึ่งผู้เขียนมองว่า ขอแค่ไม่ถอดใจหรือถอนตัว และหันมาเผชิญหน้าและปรับตัวให้เข้ากับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น คุณก็เป็นคนกล้าที่เดินก้าวข้ามจากยุคแอนะล็อกเข้าสู่โลกยุคดิจิทัลได้อย่างเต็มตัว
สัปดาห์ที่ผ่านมา ผู้เขียนได้มีโอกาสเข้าร่วมประชุมกับรุ่นพี่วงการสื่อที่เอ่ยชื่อไปน่าจะมีคนรู้จักไม่น้อย รุ่นพี่ท่านดังกล่าวอยู่ในวัย 50+ ผ่านมาตั้งแต่ยุคหนังสือพิมพ์รายวันรุ่งเรือง เปลี่ยนผ่านสู่ยุคสื่อออนไลน์ครองใจคุณผู้อ่าน มาจนถึงยุคที่คนวงการโทรทัศน์ได้รับเครดิตน้อยกว่า Influencer รุ่นพี่ท่านดังกล่าวปรับตัวได้อย่างงดงามในทุกยุค รับมือกับคนทำงานครบทุกเจเนอเรชัน เหนืออื่นใดคือการดึงเอาประสบการณ์และความสามารถในยุคเก่ามาเติมเต็มจุดอ่อนของคนในยุคดิจิทัลได้อย่างอัศจรรย์
รุ่นพี่ท่านดังกล่าวพูดสั้น ๆ ถึงการทำงานที่ต้องก้าวข้ามมาหลายยุคว่า “ผมยังสนุกกับสิ่งที่ทำอยู่ การได้บันทึกความเปลี่ยนแปลงของโลกใบนี้ ก็เป็นหน้าที่ของสื่ออยู่แล้ว” เป็นการสนทนาระหว่างประชุมที่ทำให้ผู้เขียนรู้สึกว่าคนที่ปรับตัวได้อยู่ตลอดเวลาคือคนที่จะรอดในโลกยุคหลังโควิด…ถ้าคุณรู้สึกกลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต ขอให้ทำอย่างที่บอกในหัวเรื่อง “หายใจลึก ๆ แล้วหันไปเผชิญหน้ากับมัน” เพราะช้าหรือเร็วความเปลี่ยนแปลงต้องเดินไปเคาะประตูบ้านคุณอย่างแน่นอน
แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ
