มี Monologue หนึ่งของอัล ปาชิโน จากภาพยนตร์เรื่อง Any given Sunday ที่แฟนหนังอายุ 35 ขึ้นไปน่าจะจำกันได้บางคนอาจจะชื่นชอบเป็นพิเศษ เหมือนกับคนเขียน เพราะเป็นบทพูดยาวถึงสี่นาทีเศษที่เรียกพลังในการใช้ชีวิตได้เป็นอย่างดี
ในภาพยนตร์นั้น อัล ปาชิโน พูดเพื่อปลุกเร้าลูกทีมของเขาให้ลุกขึ้นมาสู้ จากที่สถานการณ์เป็นรองอยู่ไม่น้อย เขาเปรียบเทียบเกมอเมริกันฟุตบอลเหมือนกับการใช้ชีวิตที่เหมือนกับการหาจุดลงตัวในระยะหนึ่งนิ้ว ช่วงหนึ่งของ Monologue นี้พูดไว้อย่างน่าสนใจว่า
“ระยะหนึ่งนิ้วเป็นได้ทั้งคือระยะของความผิดพลาดหรือระยะของความสำเร็จ หากก้าวเร็วเกินไปหนึ่งนิ้ว หรือ ช้าไปหนึ่งนิ้ว ก็หมายถึงความผิดพลาดในเกมที่เกิดขึ้นได้ เช่นเดียวกับชีวิต ถ้าคุณตัดสินใจเร็วเกินไป หรือ ตัดสินใจช้าไป คุณอาจพลาดเป้าหมายสำคัญที่คุณหวังไว้ ระยะหนึ่งนิ้ว คือระยะที่อยู่รอบตัวเรา และ เป็นตัวเราเอง ที่ต้องหาความพอดีของระยะนั้นให้เจอ”
การถ่ายทอดพลังของ อัล ปาชิโน ในบทของ โทนี่ เดมาโต้ ทำให้เห็นชีวิตของคนในวัยที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก คนที่ติดกับดักของชื่อเสียงและเงินทอง จนท้ายที่สุด ถึงกับสารภาพชีวิตส่วนตัวที่ล้มเหลวของตนเองว่า “ความเกรี้ยวกราดที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาไล่คนที่รักเขาออกไปจากชีวิต และ ทุกวันนี้เขาเองไม่สามารถส่องกระจกเพื่อมองหน้าตัวเองได้อีกต่อไป” เป็นการเปรียบเทียบให้เห็นถึงความผิดพลาดของคนที่ไม่สามารถหาระยะหนึ่งนิ้วที่ลงตัวของตนเองได้ ชีวิตของ โทนี่ เดมาโต้ มักจะเกินไปหนึ่งนิ้ว หรือ ขาดไปหนึ่งนิ้วเสมอ
แล้วระยะหนึ่งนิ้วนั้นเราจะเจอได้เมื่อไร คำตอบอยู่ใน Monologue ยาวสี่นาทีเศษนี้ละค่ะ “เมื่อคุณอายุมากขึ้นหลายสิ่งในชีวิตที่คุณรักหรือคุ้นเคยจะหายไป และ คุณจะเรียนรู้จากตรงนั้นว่า ชีวิตคือการหาระยะหนึ่งนิ้วที่ลงตัวให้เจอ” และถ้าคุณโชคดีที่ได้เจอก็ขอให้รักษาความสมดุลของระยะดังกล่าวไว้ให้ดี เพราะนั่นหมายถึงการรักษาคนที่รักคุณให้ยังอยู่กับคุณต่อไป และ สามารถมองหน้าตัวเองในกระจกได้ โดยไม่ต้องรู้สึกละอายต่อความผิดพลาดที่ผ่านมาในชีวิต
แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ
