เจอกันวันจันทร์ วันแรกของการทำงาน แต่อยากถามคุณผู้อ่านว่าเคยลองออฟไลน์ตนเองจากเครื่องมือสื่อสาร และ สื่อทุกชนิดได้นานที่สุดกี่วันคะ
ที่ถามแบบนี้ เพราะอยากจะตั้งข้อสังเกตุกับคุณผู้อ่านว่า ทุกวันนี้เรารับข้อมูลข่าวสารกันมากจนเกินไปหรือเปล่า ทั้งโทรทัศน์ วิทยุ สื่ออินเตอร์เนตไปจนถึง สื่อสังคมออนไลน์ในรูปแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเฟซบุ๊ค ทวิตเตอร์ หรือ อินสตราแกรม นี่ยังไม่นับรวม แอพพลิเคชั่นสำหรับการพูดคุยอย่างLine หรือ What’s app แล้วยังมีรายการให้เลือกชมอยากหลากหลาย ผ่านทาง Youtube
ให้ตายเถอะแค่เสพให้ครบทุกสื่อ ทุกแพลตฟอร์ม เราก็แถบจะไม่มีลิ้นชักในสมองไว้เก็บข้อมูลกันแล้ว!
แล้วเคยถามตัวเองกันไหมว่าข้อมูลที่เราได้รับนั้นมันได้ใช้ให้เป็นประโยชน์หรือไม่ เราได้อะไรจากการแชร์คลิปอุบัติเหตุบนท้องถนน คลิปหลุดของเหล่าคนดัง หรือ เราได้อะไรจากการเข้าไปส่องเฟซบุ๊ค หรือ อินสตราแกรม ของเซเลบริตี้ หรือ คนที่เราไม่ชอบขึ้หน้า เราได้อะไรจากการนั่งพิมพ์ไลน์ตอบโต้กับเพื่อนในกลุ่ม เพียงเพราะอยากให้เพื่อนมีความคิดเดียวกับเรา แต่พอเพื่อนไม่เห็นด้วยเราก็ออกจากกลุ่มแล้วไปตั้งกลุ่มใหม่ กับคนที่เห็นด้วยกับเรา
ทั้งหมดที่ยกตัวอย่างมา ไม่ได้หมายความว่าการเสพข่าวสาร เนื้อหาจากสื่อเป็นเรื่องผิดนะคะ ทุกคนมีสิทธิส่วนตัวในการที่จะใช้เครื่องมือสื่อสารของตนเองในรูปแบบไหนก็ได้ เพียงแต่อยากจะลองทักคุณผู้อ่านเสียหน่อยว่า เคยออฟไลน์ตัวเองกันบ้างไหม เพราะการออฟไลน์ตนเองจากสื่อทุกชนิดก็เหมือนได้ปิดเสียงที่อยู่รอบตัวเรา ในรูปแบบข้อมูลที่เรารับเข้ามาอยู่ในความรู้สึก ยิ่งอ่านมาก เราจะยิ่งอินตาม หรือ บางครั้งอาจจะรู้สึกหงุดหงิดโดยไม่รู้ตัว เพราะบางข้อความหรือ บางภาพช่างขัดกับความรู้สึกของเราเหลือเกิน
ลองออฟไลน์ กันดูค่ะเริ่มจากง่ายๆ คือปิดโทรศัพท์ก่อนนอนให้เสียงที่อยู่ในแอพลิเคชั่นต่างๆ รอบตัวคุณได้เงียบลง รับรองว่าคุณยังคุยกับเพื่อนรู้เรื่องแม้ว่าจะพลาดเรื่องสำคัญในคืนนั้น
ถ้าทำได้แล้วก็พยายามทำต่อไป เรื่อยๆในทุกคืน และถ้ามีโอกาส ลองออฟไลน์ในวันหยุดกันดู ปิดตัวเองจากการรับรู้ข่าวสาร และเรื่องราวของคนอื่นไปสักวันแล้วออกไปใช้ชีวิตนอกบ้าน ทำกิจกรรมกลางแจ้ง หรือ ออกไปเที่ยวนอกเมือง หรือ นั่งอ่านหนังสือเงียบๆ แล้ววันจันทร์ ค่อยเปิดโทรศัพท์เพื่อทำงานตามปกติ บอกเลยว่าคุณจะมีพลังในการทำงานมากขึ้นกว่าเดิม
การออฟไลน์จากเครื่องมือสื่อสารทุกชนิด ก็เหมือนเราได้ดีท็อกซ์อารมณ์ตัวเอง เพราะข้อมูลข่าวสารที่เรารับมาอย่างล้นเหลือนั้นมีทั้งที่ได้ใช้ และ ไม่ได้ใช้ส่วนที่ไม่ได้ใช้นี่แหละกลายเป็นสารพิษที่ทำลายอารมณ์และความรู้สึกของเรา เมื่อปล่อยให้มีมากเกินไปคนที่จะเดือดร้อนคือคนที่อยู่กับเราในชีวิตจริง ไม่ใช่คนที่เราไปเม้นท์ หรือไปส่อง หรือเพื่อนในกลุ่มไลน์ที่ทำให้เราอารมณ์เสีย ลองกันดูค่ะปิดเสียงที่อยู่รอบข้างคุณให้หมด แล้วมีความสุขกับชีวิตในโลกจริง กับคนจริงๆ ที่คุยกับคุณได้ทุกวัน แล้วคุณจะพบว่าโลกนี้น่าอยู่มากขึ้นกว่าเดิม
พบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ
