เริ่มต้นวันจันทร์แรกของเดือนมีนาคม หลายคนเริ่มบ่นกันแล้วว่าผ่านแค่สองเดือนก็เหน็ดเหนื่อยแสนสาหัสกันแล้วสำหรับปีนี้ ทั้งเศรษฐกิจ ชีวิต และการงาน เอาเป็นว่ามีสติอยู่กับปัจจุบัน ไม่เอาเรื่องในอดีตมาทำให้คุณรู้สึกไม่ดีดีกว่าค่ะ และถ้าใครยังไม่สามารถทำได้ ลองมาอ่านนิทานเซ็น เรื่อง “แบกไว้ทำไม” กันดูค่ะ
“หลวงพ่อตันซัน เป็นพระเซ็นที่มีความแตกฉานมาก ท่านมีชีวิตอยู่เมื่อประมาณ 100 ปีมานี่เอง ท่านเป็นอาจารย์สอนวิชาปรัชญาในมหาวิทยาลัยอิมพีเรียลในโตเกียวด้วยวันหนึ่ง ท่านได้ชวนท่านเอกิโด เพื่อนพระภิกษุซึ่งเคร่งครัดหยุมหยิมในระเบียบแบบแผนต่างๆ ออกเดินธุดงค์
ระหว่างทางนั้นมีลำห้วยที่ต้องเดินลุยข้ามไป หลวงพ่อตันซัน ก็เห็น ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังพยายามจะเดินข้ามแต่ดูเหมือนจะยังกล้าๆกลัวๆอยู่ ท่านตันซันเห็นดังนั้นจึงก้าวเดินเข้าไปหาหญิงผู้นั้น แล้วอุ้มร่างของนางข้ามลำห้วยมา ท่ามกลางสายตาอันตกตะลึงของท่านเอกิโด พอพ้นก็วางลงเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากนั้นท่านทั้งสองเดินทางต่อไปโดยไม่ได้ปริปากพูดจากัน
จนกระทั่งถึงเวลาหยุดพักค่ำวันนั้น เมื่อจัดเตรียมที่พักแล้ว ท่านเอกิโดก็หลุดปากออกมาอย่างกลั้นใจจะไม่พูดไม่ไหว เป็นเชิงสั่งสอนท่านตันซัน ว่า”พวกเราเป็นพระ น่าจะไม่เข้าใกล้ผู้หญิงจะดีกว่า ยิ่งแตะเนื้อต้องตัวด้วยแล้วยิ่งไม่ถูกต้อง ทำไมท่านถึงทำอย่างนั้น?”
หลวงพ่อตันซัน หันกลับไปตอบว่า “ผมวางเด็กสาวคนนั้นลงไปตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว ท่านยังจะมาแบกเอาไว้จนถึงเดี๋ยวนี้อยู่อีกหรือ” โดนย้อนเพียงเท่านี้ ท่านเอกิโด ก็คิดขึ้นได้ทันที ตัวท่านก้าวพ้นลำห้วยมาเมื่อเช้านี้ แต่จิตของท่านเพิ่งจะมาข้ามพ้นในขณะนั้นนั่นเอง
นิทานเซ็น เรื่องนี้น่าจะทำให้หลายคน ร้อง “โอ้วว” กันได้นะคะ เพราะปริศนาธรรมที่แฝงอยู่ในนิทาน บอกเราว่า เรื่องราวในอดีตที่มันผ่านไปแล้ว ถ้ายังจะแบกมาจนถึงปัจจุบัน นอกจากจะรุงรังและเป็นภาระต่อใจแล้ว ยังไม่ได้ทำให้ใครมีความสุขเลย ทั้งตัวเราเอง และ กับคนที่เราบาดหมาง การวางอดีตไว้ไม่ใช่การละเลย หากแต่เราได้เรียนรู้มาแล้ว เมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ไม่จำเป็นต้องกลับไปขบคิดให้ปวดหัวอีก เพราะถึงอย่างไรเสีย คุณก็แก้ไขอะไรไม่ได้ หันมามีสติและทำปัจจุบันให้ดีที่สุดจะดีกว่า
แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ
