หลายวันก่อนมีโอกาสได้ดูคลิป รายการโทรทัศน์ของญี่ปุ่น ผ่านทางแอคเคาท์ทวิตเตอร์ “ญี่ปุ่นเบาเบา” @JapaneseBaobao เนื้อหาของรายการนั้นให้คุณลุงอายุ 76 ปีฝากข้อความย้อนกลับไปถึงตนเองในวัย18 ปี ซึ่งคุณลุงในวัย 76 ปีฝากบอกตัวเองในช่วงวัยรุ่นว่า “ให้ตั้งใจและขยันเรียนมากๆนะ จะได้เข้ามหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่นได้” และอีกเรื่องเป็นเรื่องความรักของคุณลุงในวัย 24 ปีคุณลุงฝากบอกตนเองในวัยนั้นว่า “ขอให้รักแฟนให้มากและขอเธอแต่งงานซะ เพราะอีกสองปีเธอก็จะป่วยหนักและเสียชีวิตทำให้ตนเองต้องอยู่เป็นโสดมาจนปัจจุบัน” เป็นคลิปที่หัวเราะปนน้ำตานะคะ ใครอยากดูไปตามแอคเคาท์ทวิตเตอร์ด้านบนได้เลยค่ะ เขาปักหมุดเอาไว้
และจาก คลิปดังกล่าวก็ทำให้เห็นว่าคนเรานั้นมีเรื่องฝังอยู่ในใจมากมาย อย่างคุณลุงในคลิป ก็คิดถึงชีวิตในสมัยวัยรุ่น ที่แกมองย้อนกลับไปว่าเวลานั้นถ้าเราพยายามให้มากขึ้นก็น่าจะได้เรียนในที่ที่อยากเรียนแล้ว หรือถ้า มีความกล้าที่จะขอผู้หญิงที่ตนเองรักแต่งงาน ก็จะทำให้ความรู้สึกภายในใจไม่ต้องคาราคาซัง เหมือนเช่นที่เป็นอยู่ จนไม่สามารถทำใจไปเริ่มต้นกับใครใหม่ได้
เวลาที่เราเดินทางผ่านการใช้ชีวิตมาแล้วเกินครึ่งทาง พอมองย้อนกลับไป เชื่อว่าเกือบทุกคน มีหลายเรื่องที่อยากกลับไปแก้ไข หลายเรื่องที่คิดว่าน่าจะทำได้ดีกว่านี้ และอีกหลายเรื่องที่คิดว่าไม่น่าจะทำลงไปเลย แต่อดีตก็คืออดีต เราไม่สามารถแก้ไขอะไรได้ นอกจากทำปัจจุบันให้ดีที่สุด ทว่าอดีตก็ยังมีความสำคัญตรงที่ทำให้เราได้ประสบการณ์ชีวิตและเรียนรู้ว่า ที่ผ่านมาถ้าเราพยายามขึ้นอีกนิด อดทนอีกหน่อย หรือ ตั้งใจให้มากกว่าเดิม ผลที่ออกมามันจะดีกว่าเดิมอย่างแน่นอน
ดังนั้นถ้าเราใช้อดีตเป็นบทเรียนสำหรับชีวิตในปัจจุบัน แม้ว่าเราจะไม่ได้จบจากมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง เพราะในอดีตเราไม่ตั้งใจเรียนพอ แต่ปัจจุบันเราปรับเปลี่ยนตนเองศึกษาหาความรู้เพิ่มมากขึ้นมีความถนัดเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงานอนาคตที่ดีก็รอเราอยู่ หรือ ในอดีตเราถูกให้ออกจากงานเพราะไม่ตั้งใจมากพอ ปัจจุบันเมื่อได้งานใหม่เราก็เอาประสบการณ์ในอดีตมาเป็นบทเรียนว่าสิ่งไหนควรทำไม่ควรทำ เราก็สามารถเป็นคนทำงานอย่างมืออาชีพได้ เรื่องความรักก็เช่นกัน ประสบการณ์รักที่มากพอจะทำให้คนรู้จักคำว่า “ความรัก” ที่แท้จริงได้
ชีวิตคนเราก็แบบนี้ ไม่มีใครที่สุขร้อยเปอร์เซนต์หรือทุกข์ร้อยเปอร์เซนต์ มันจะหวานขมๆปนๆกันไป เพราะเราไม่สามารถแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วได้ แต่เราเอาประสบการณ์จากความผิดพลาดมาแก้ไขปัจจุบัน เพื่อให้เรามีอนาคตที่ดีได้
แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ
