อยู่คนเดียวด้วยตัวเองได้ ดีกว่าอยู่ในชีวิตใครแล้วกลายเป็นคนไร้ค่า
เราเชื่อว่าทุก ๆ คนล้วนแล้วแต่ต้องการสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไรก็ตามไม่เว้นแม้กระทั่งในเรื่องของ ความรัก ทุกคนทุกฝ่ายต่างเริ่มต้นมาด้วยการฝักใฝ่ให้ค่ากันและกันมาอย่างสม่ำเสมอ เราต่างตื่นเต้นไปกับความแปลกใหม่ของรสชาติความสัมพันธ์
ทุกสิ่งทุกอย่างในความแปลกใหม่ก่อกายเป็นแรงผลักดันให้เลือดสูบฉีด ไม่ว่าจะในความสัมพันธ์รูปแบบใดก็ตามผ่านเวลาพาไต่ขั้นบันไดแห่งความรู้สึกลึกซึ้งยิ่งขึ้น ความรู้สึกในช่วงเวลานี้มักหอมหวานดั่งหมากฝรั่งรสผลไม้ แรกเริ่มเคี้ยวเรารับรสและกลิ่นอย่างเต็มปากเต็มคำเพลินปากเพลินลิ้นสุดบรรยาย
เคี่ยวฟันเคี้ยวนานเข้ารสชาติความหวานต่างถูกย่อยด้วยเอนไซม์และกลืนหายไป กลิ่นและรสหายไปเราอาจตั้งใจเคี้ยวแรงขึ้นเพื่อบีบกลั่นเอาความหอมหวานนั้นออกมาอีก มีบ้างที่เคี้ยวเพลินเผลอกันลิ้นตัวเองร้องโอ๊ย น้ำหูน้ำตาไหล
ช่วงรสชืดจืดจนเกือบลืมรสหวานในช่วงแรกไป เหลือเพียงชิ้นหมากฝรั่งที่กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ในปาก แต่กระนั้นแล้วจะคายทิ้งเรี่ยราดก็น่าเกลียด จำต้องอมไว้และบ้วนทิ้งเมื่อเจอที่ ๆ เหมาะสมแล้ว
ชีวิตเรานั้นอาจเป็นเหมือนมากฝรั่งให้ใครสักคนเคี้ยว เมื่อถึงจุดหนึ่งก็ถูกบ้วนทิ้ง
ในชีวิตจริงการเผชิญอยู่ในช่วงที่ตกเป็นคนไร้ค่าสำหรับใครอีกคนนั้นยากลำบาก แม้ทั้งรู้ตัวหรือไม่รู้ก็ตาม และสุดท้ายแล้วมันจะมีความรู้สึกบางอย่างบ่งบอกให้เราเห็นภาพชัดขึ้นเอง ถึงจังหวะนั้นแล้วก็คงต้องเลือกแล้วล่ะว่า ไหวไหมที่จะอยู่อย่างนี้ต่อไป บางคนอาจรู้สึกเหมือนอยู่บนหิ้ง ถึงเขาไม่ทิ้งแต่ก็ใช่ว่าจะดูแล
หากเลือกในทางพร้อมที่จะจบก็ต้องทำใจเจ็บ อดทนและคิดถึงความสดใสที่ดีกว่าในอนาคต
เพราะถึงแม้จะกลายมาเป็นคนเหงาที่ไม่มีใคร แต่ดีกว่าอยู่ไปอย่างไร้ค่า
