เรียกได้ว่าเป็นปัญหาเรื้อรัง และเป็นประเด็นให้ถกเถียงกันมาอย่างเนินนาน สำหรับฟุตบาททางเท้าในประเทศไทย เริ่มตั้งแต่การใช้วัสดุที่ไม่ได้มาตรฐาน รวมถึงไม่ได้รับการแก้ไขหลายปี ทั้งพนักงานที่ปูพื้นกระเบื้องก็ยังคงขาดความรู้ ในการปูพื้นกระเบื้องเพื่อนำทางคนตาบอดอีกด้วย ซึ่งจะเห็นได้จากฟุตบาทในเมืองไทยนี่แหละ ว่ากระเบื้องนำทางคนตาบอดจะอยู่แบบกระจัดกระจาย แค่เราคนปกติที่ไม่ได้ตาบอดมองดู ก็รู้สึกได้ถึงความไม่ปลอดภัยแล้ว
และก็ยังมีอีกหลายคนเลย ที่คิดว่ากระเบื้องเหล่านั้น ที่มีสีแดง สีเหลืองบ้าง คือกระเบื้องที่ปูเพื่อความสวยงาม แต่ความจริงแล้วมันคือ “เบรลล์บล็อก” กระเบื้องนำทางของคนตาบอด ซ้ำร้ายไปกว่านั้น ทุกวันนี้จะเห็นได้ว่าบนฟุตบาททางเท้า ที่แทบจะไม่ใช่ทางเท้าให้คนเดินแล้ว แต่กลับเป็นเลนพิเศษให้จักรยาน ให้รถมอเตอร์ไซต์วิ่งบ้าง ให้พ่อค้าแม่ค้ามาตั้งแผงตั้งรถเข็นขายของบ้าง จนทำให้คนเดินเท้าต้องหลบกันจ้าละหวั่น
ล่าสุดยังมีภาพทางเดินเบรลล์บล็อก สำหรับคนตาบอดที่เกินกว่าจะรับได้ ว่าตกลงเขาปูให้ใครเดิน แล้วใครจะเดิน หรือแค่สีมันสวยดีจะปูแบบไหนก็ได้ จากข้อมูลเมื่อเดือนสิงหาคม ในปี 2560 จากกรมส่งเสริมเเละพัฒนาคุณภาพชีวิต ระบุว่า ประเทศไทยมีผู้พิการทางการมองเห็นถึง 186,639 คน แบ่งเป็นชาย 88,342 คน หญิง 98,297 คน โดยในกรุงเทพมหานคร มีผู้พิการทางการมองเห็นอยู่ที่ 4,062 คนเลยทีเดียว
ซึ่งถ้าจะให้คนที่ไม่ได้พิการทางสายตา ทดสอบลองไปเดินตามเบรลล์บล็อก ก็คงบอกได้เลยว่าเสี่ยงเฉี่ยวชนเข้ากับทั้งเสาไฟฟ้าและต้นไม้แน่นอน จากปัญหาที่เกิดขึ้นก็ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า หน่วยงานรัฐบาลคำนึงถึงงบประมาณมากเกินไป จนไม่ได้คำนึงถึงประโชยน์ของการใช้งานที่แท้จริงของเบรลล์บล็อกเลยหรือ รวมถึงอีก 2 ปัญหาใหญ่ที่ยังแก้ไขไม่ได้เช่นกัน นั่นก็คือ แผงลอยบนทางเท้า บวกกับความมักง่ายที่นำรถมอเตอร์ไซต์มาวิ่งบนฟุตบาท
ด้วยความที่ไม่มีมาตรการจัดระเบียบอย่างจริงจังและครอบคลุมว่า ห้ามขายสินค้าหาบเร่ ห้ามตั้งร้านแผงลอยบนทางเท้า จึงทำให้ยังมีพ่อค้าแม่ค้าบางรายบางกลุ่ม และคนที่ฉวยโอกาสใช้ทางเท้าเป็นเลนพิเศษ เพื่อขับขี่จักรยานหรือมอเตอร์ไซค์ เข้ามาละเมิดสิทธิ์ในส่วนนี้อยู่ แต่ถึงอย่างไรผู้เขียนก็ยังมีความคิดเห็นที่ว่า ก่อนจะจัดระเบียบทางเท้าให้ไม่มีสินค้าแผงลอยมาตั้งขาย กีดขวางทางเดิน
หรือก่อนจะตั้งกฎไม่ให้รถมอเตอร์ไซค์มาวิ่งบนฟุตบาท รัฐบาลควรจะปูทางเดินให้ดีเสียก่อนดีกว่า เพราะจากที่เห็นฟุตบาทในแต่ละที่นั้น บอกได้เลยว่าคุณภาพชีวิตของคนไทย โดยเฉพาะคนกรุงเทพฯ ที่จะต้องแย่งกันอยู่ แย่งกันกิน แย่งกันใช้แล้ว ยังต้องมาเดินหลบกระเบื้องบนฟุตบาทที่ไม่ได้มาตรฐาน แถมผุพังแต่ไม่ได้ซ่อมแซมนี่มันก็ทำให้เรารู้สึกห่อเหี่ยวไปเหมือนกันนะว่า เมื่อไหร่เรื่องเหล่านี้จะได้รับการแก้ไขอย่างจริงจังเสียที
