หลายวันก่อนได้มีโอกาสอ่านโค้ดจากเว็บไซต์ต่างประเทศ ที่แปลความเป็นภาษาไทยได้ว่า “บางครั้งคุณก็ต้องรู้จักที่จะเอาคนบางประเภทออกไปจากชีวิต โดยที่ไม่ต้องเตือนหรือ ให้เหตุผลกับพวกเขา เพราะในบางครั้งเมื่อเราอายุมากขึ้น เราจะรู้ดีว่าใครควรอยู่ต่อไปในชีวิตเรา”
อ่านแล้วก็รู้สึกสะดุดใจเลยเอามาคุยกับคุณผู้อ่านในวันนี้ เพราะรู้สึกว่าเป็น โค้ดที่มีความหมายไม่ต่างกับ ประโยคที่ว่า “ธรรมชาติจัดสรร” อันหมายถึงในช่วงเวลาหนึ่งเราอาจได้รู้จักกับคนหลายคน และ ในจำนวนคนหลายคนนั้นบางคนก็อยู่ในชีวิตเราเป็นมิตรที่ดี บางคนก็หายไปจากชีวิตเราแบบไม่เหลือความทรงจำ
ในการเดินทางของชีวิตนั้น นอกจากเพื่อนสมัยเรียนแล้ว เพื่อนในที่ทำงาน เพื่อนที่รู้จักระหว่างการเดินทาง ความแตกต่างของความมิตรภาพเหล่านี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับความยาวนานในการคบหา แต่ขึ้นอยู่กับ ใจที่ใช้ในการคบหา
บางคนอาจเถียงว่าเพื่อนสมัยเรียน คือเพื่อนที่น่าคบที่สุด แต่ถ้าคุณเจอเพื่อนสมัยเรียนที่ไม่ได้เจอกันมาเป็นสิบปีหลังจากแยกย้ายกันไปตามทางชีวิต แต่ละคนต่างผ่านประสบการณ์และรูปแบบการใช้ชีวิตที่แตกต่างกันมา คุณคิดว่าเพื่อนสมัยเรียน จะยังคงความใสวัยเด็กไว้ได้แค่ไหน
บางคนอาจบอกว่า เพื่อนมหาวิทยาลัย ไงถ้าคบกันแล้ว จะได้คบกันไปตลอดชีวิต ก็อาจจะเป็นเรื่องจริงสำหรับบางคน และ อาจจะไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องนักสำหรับหลายคน ถ้าลองได้เจองานเลี้ยงรุ่นมหาวิทยาลัย แล้วเจอบางคนใช้คำว่ามิตรภาพ ร่วมไปกับคำว่า คอนเนคชั่น คุณอาจจะรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกได้เหมือนกัน
บางคนอาจบอกว่า เพื่อนในที่ทำงานไง ผ่านความยากลำบากมาด้วยกัน ทำงานด้วยกันเป็นทีม สู้มาด้วยกันตั้งเยอะ แต่คุณอาจไม่เคยรู้เลยว่า เขามีชีวิตความเป็นอยู่ หรือ ผ่านชีวิตแบบไหนมาบ้าง บางคนอาจมีอีกด้านที่แทบจะไม่รู้จักเขาเลยด้วยซ้ำ หรือบางคนคำว่าเพื่อนที่ทำงานหมายถึงคนที่คุยกันเฉพาะ เวลา 09.00 – 17.00 น. นอกเหนือจากนี้ไม่จำเป็นต้องมีบทสนทนากัน
ที่ยกตัวอย่างมาแบบนี้ไม่ได้อยากบอกให้คุณผู้อ่านเป็นคนมองโลกในแง่ร้ายนะคะ แต่ทั้งหมดคือเรื่องราวในโลกของความเป็นจริงและชีวิตทั้งสามแบบ ก็ยังสามารถทำให้คุณได้เจอมิตรแท้ได้อย่างบ้าง แต่ต้องใช้เวลาพิสูจน์กันพอสมควรทีเดียว
เพราะบางคนหรือหลายคนชอบใช้คำว่าเพื่อน และ มิตรภาพ เพื่อแลกกับผลประโยชน์ที่เขาจะได้รับ และเมื่อพวกเขาไม่ได้ดั่งที่อยากได้ คำว่าเพื่อนหรือ มิตรภาพก็จะหายไป กลายเป็นคนแปลกหน้าซึ่งกันและกันไปในทันที
ดังนั้นช่วงชีวิตหนึ่งคุณอาจจะมีคนที่เรียกว่าเพื่อนรายล้อมจนรู้สึกว่ามิตรภาพช่างมากล้น แล้วพอมาถึงอีกช่วงชีวิตหนึ่ง เมื่อถึงเวลา “ธรรมชาติจัดสรร”คุณจะรู้ว่า ควรเก็บใครเอาไว้ และ เอาคนประเภทไหนออกไปจากชีวิตบ้าง และคุณจะรู้ว่าคุณภาพสำคัญกว่าปริมาณ
เหนืออื่นใดมิตรที่แท้นั้นจะปรากฎตัวยามที่คุณลำบาก เพราะเมื่อถึงเวลาที่ต้องการความช่วยเหลือ มิตรแท้ที่อยู่ตรงหน้าคุณจะมีไม่เกินจำนวนนิ้วในมือหนึ่งข้างของคุณ อย่างแน่นอน
แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ
