Wednesday, June 26, 2019
Home Uncategorized หลังจอกระจก

หลังจอกระจก

อุตสาหกรรม K-Pop และการเสพย์ดาราเหนือดนตรี

K-Pop เป็นอุตสาหกรรมบันเทิงที่เน้นเรื่องบุคลิกภาพของศิลปินเป็นอันดับต้นๆ ของโลกเลยทีเดียว

‘Palette’ – เมื่อ IU วิจารณ์ทั้งตัวเองและผู้ฟัง

สำหรับผมแล้ว MV และเพลง Palette เป็นงานศิลปะที่ผมชื่นชอบมาก

“วันเดอร์ วูแมน” (2017) ดูแล้ว “โล่งอก”

ภาพยนตร์เรื่องนี้ถือว่าเป็นจุดสำคัญของอุตสาหกรรมที่มักจะมองตัวละครหญิงว่าด้อยกว่าตัวละครชาย หรือตีความจุดแข็งของ “ความเป็นผู้หญิง” ผ่านมิติทางเพศอย่างเดียว

ภาพสะท้อนจาก ดร.ฮันนิบาล ต่อความดัดจริตของสังคม

“ผมเชื่อว่างานศิลปะย่อมเป็นภาพสะท้อนของจิตใจมนุษย์เสมอ แต่ถ้าผมชอบฟังคนบ้า มันแปลว่าอะไร”

“คนละชั้น” ใครอยู่ชั้นไหน!?

ความไม่สอดคล้องระหว่างเนื้อหาและนักร้องจนต้องขอทัก

ว่าด้วยความรุนแรงในอารมณ์ของเพลงเมทัล

ผมไม่ได้มาเพื่อที่จะบอกให้ทุกคนไปหาเพลงเมทัลฟัง (แต่ถ้าอ่านจบแล้วอยากลองสักหน่อยก็เอาเลยนะครับ)

ทำความเข้าใจ ‘หมี’ กับเพลง Hurt

วรรคแรกของเพลง Hurt นั้น เทรนต์ แต่งเนื้อเอาไว้ว่า “เขาทำร้ายตัวเองเพราะมันเป็นความรู้สึกเดียวที่เป็นจริงที่เหลืออยู่” (คนที่เป็นโรคซึมเศร้ามักรู้สึกชาต่อสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวัน)

เชสเตอร์ เบนนิงตัน เสียงของคนนับล้านที่โดดเดี่ยว

วิธีที่เชสเตอร์ร้องเพลง Messenger มันฟังดูเหมือนว่าแม้แต่ตัวเขาเองก็แทบจะไม่เชื่อคำพูดเหล่านั้นแล้ว

ปั้นเสียงให้เป็นภาพ 80 ปีให้หลังMV ออสการ์ ฟิชชิงเกอร์

การปะทะและผสมกันของสื่อในรูปแบบต่างๆ ทำให้คนเราสามารถที่จะแสดงออกความเป็นตัวของตัวเองได้ล้ำลึกยิ่งขึ้น

“วันเดอร์ วูแมน : วิวัฒนาการสู่การเป็นไอคอนสิทธิสตรีที่แท้จริง?”

ฮีโร่ที่จะเป็นต้นแบบให้เด็กผู้หญิง มีพลังเท่าเทียมกับซุเปอร์แมนบวกกับความน่าหลงใหลของผู้หญิง