“คนละชั้น” ใครอยู่ชั้นไหน!?

สัปดาห์ที่ผ่านมากระแสเพลง “คนละชั้น” ของ Jaonaay ได้ถล่มโลกโซเชียลไปไม่น้อย โดยเฉพาะความคล้ายกันระหว่าง MV เพลง “คนละชั้น” และ “I’ll Show You” ของจัสติน บีเบอร์ ซึ่งผมว่าผู้กำกับคงใช้เป็นวีดิโออ้างอิงและผมก็ไม่เห็นว่ามันเหมือนกันจนต้องดราม่า เพราะในทางคอนเซปต์แล้วก็ไม่ได้มีอะไรมากมายจะให้ลอก (ก็แค่ท่องเที่ยวธรรมชาติน่ะ) แต่สิ่งที่ผมสนใจเกี่ยวกับเพลงนี้คือเนื้อหาเกี่ยวกับความรักข้ามชนชั้นจากมุมมองของ Jaonaay เอง

ผมพบว่าการที่เพลงนี้ได้รับความนิยมมากขนาดนี้แสดงให้เห็นว่าอย่างน้อยที่สุดมันสะท้อนอะไรบางอย่างที่คนเรารู้สึก มันอาจจะเป็นประสบการณ์ที่หลายคนเคยรู้สึก ว่าตัวเราไม่คู่ควรกับคนที่เราชอบ ไม่ว่าจะเป็นทางสถานะทางสังคม รูปลักษณ์ หรือทรัพย์สินเงินทอง เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ ชนชั้นเป็นเรื่องมีจริงและประสบการณ์เหล่านี้หาได้ไม่ยาก แต่สิ่งที่ทำให้ผมแปลกใจคือการที่ Jaonaay (หรือใครก็ตามที่มีสิทธิ์ตัดสินใจ) เลือกที่จะใช้หัวข้อนี้มาแต่งเป็นเพลงเดบิว

ศิลปินผู้นี้ที่คุณพ่อกับคุณแม่คือ เจตริน วรรธนะสิน และเก็จมณี วรรธนะสิน ที่เรียนทั้งโรงเรียนอินเตอร์และต่างประเทศ ที่มีคนติดตาม IG กว่า 1.2 ล้านคน แถมยังมี Room39 มาแต่เนื้อและทำนองให้ เขาไปหลงรักใครเหรอที่ “สูงเกินจะใฝ่” ขนาดนั้น? ผมไม่รู้หรอกครับ เหนือฟ้ายังมีฟ้า ประสบการณ์ดอกฟ้า-หมาวัดของ Jaonaay อาจจะไม่ได้แตกต่างไปจากคนอื่นๆ ซึ่งอาจจะอธิบายถึงความสำเร็จของเพลงนี้ แต่ผมอดคิดไม่ได้ว่าการหยิบยกประเด็นนี้มาใช้ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างตัวศิลปินและบทเพลงที่ทำให้ Jaonaay ขาดความเป็นตัวของตัวเองในสายตาผม

ผมสงสัยว่าคนเราสามารถที่จะฟังเพลงที่เนื้อหาไม่สอดคล้องกับประสบการณ์ส่วนตัวของศิลปินได้หรือเปล่า มันสำคัญหรือเปล่าถ้าผมร้องเพลงคิดถึงบ้านนอกทั้งๆ ที่โตในกรุงเทพ ตราบใดก็ตามที่เนื้อร้องสะท้อนประสบการณ์ของคนต่างจังหวัดที่มาทำงานในเมืองใหญ่ สัญชาตญาณของผมบอกว่าเราทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะว่ามันเป็นการเอาตัวตนของผู้อื่นมาสวมใส่ และถึงแม้ว่าเราจะรู้จักมันดีแค่ไหนเราก็ไม่สามารถพูดแทนเขา เราทำได้แค่พูดถึงคนเหล่านั้นจากมุมมองของเรา

ในที่สุดแล้วผมคงไม่บอกให้ใครไปเลิกฟังเพลง “คนละชั้น” หรอกนะครับ ผมน่ะแค่สงสัยว่าคนที่เคยรักใครที่หล่อมากหรือรวยมากระดับรู้สึกไม่คู่ควรมีความคิดเห็นยังไงกับเพลงนี้ มันเป็นประสบการณ์ร่วมที่ก้าวผ่านเส้นแบ่งทางชนชั้น ที่ไม่ว่าใครๆ ก็รู้สึกเหมือนกัน หรือว่าคุณรู้สึกว่า Jaonaay ก็ไม่ได้พูดตรงใจขนาดนั้น หรือว่ารู้สึกเหมือนผม ที่รู้สึกถึงความไม่สอดคล้องระหว่างเนื้อหาและผู้เล่าจนต้องมาเขียนคอลัมน์ลงอินเตอร์เน็ต