ความทรงจำ ครั้งนั่งรถไปกับพ่อ

เชื่อว่าช่วงเช้าวันนี้ ไปตลอดทั้งวัน หน้าฟีดในโลกออนไลน์ ทั้งเฟสบุ๊ค อินสตาแกรม และทวิตเตอร์ จะมีแต่คนโพสต์ภาพคู่กับคุณพ่อ เนื่องในโอกาส ‘วันพ่อแห่งชาติ’ 5 ธันวาคม

ใครที่คุณพ่อยังอยู่ ก็อาจโพสต์รูปพาท่านไปกินข้าวบ้าง หรือบางคนอาจไปขุดเอารูปเก่าสมัยที่ถ่ายกับพ่อมาโพสต์กันแล้วบอกว่ารักพ่อมากอะไรประมาณนั้น ส่วนผมถือเป็นปีที่ 12 แล้ว ที่คุณพ่อจากไป ทว่าความทรงจำระหว่างผมกับพ่อยังคงชัดแจ๋วอยู่ในหัวครับ

หนึ่งในกิจกรรมที่พ่อกับผมทำกันเป็นประจำ สมัยผมยังเด็กคือการที่พ่อขับรถพาไปดูบอลตามสนามต่างๆ เกือบจะครบทุกสนาม  แม้ว่าระหว่างทางผมจะหลับบ้าง อะไรบ้าง แต่ก็ยังจำความรู้สึกนั้นได้ดีครับ

หากไม่นับรถคันแรกของพ่อ ‘เฟียต1100’ ที่ผมเคยนั่งตอนยังจำความไม่ได้ และเคยมีวีรกรรมที่พ่อเล่าย้อนกลับไปให้ฟังว่า เคยขับทางไกลสวนกับรถบรรทุก จนกระจกหลังปลิวหลุดไปทั้งบานก็เคยมาแล้ว นอกนั้นบอกเลยว่าผมจำรถของพ่อได้ทุกคัน

โดยเฉพาะคันต่อมา อัลฟ่า โรมิโอ รุ่น จูเลีย นูโอว่า ซูเปอร์ 1.6 ปี 1974 (มือสองสภาพดี) เป็นรถที่อยู่ในความทรงจำของผมยาวนานที่สุด พ่อขับรถคันนี้ไปดูบอลแทบจะครบทุกรายการในยุคนั้น ไล่ตั้งแต่ คิงส์คัพ,ควีนส์คัพ,มวก.คัพ ,ยามาฮ่า ไทยแลนด์คัพ ไปจนถึงฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ก. และฟุตบอลเอเชี่ยนคลับ

เสน่ห์ของมันคือความคลาสสิคที่ภายในตกแต่งด้วยไม้ทั้งหมด ตั้งแต่คอนโซนยันพวงมาลัย รวมถึงโลโก้อันเป็นเอกลักษณ์ ผมยังจำได้ว่า พ่อเคยพาไปดูบอลที่สนามแห่งหนึ่ง ขากลับออกมาโลโก้งูและกางเขนสีแดงของ ‘อัลฟ่า โรมิโอ’ โดนมือดีแงะเอาไปก็มี  เสียอย่างเดียวก็แค่เครื่องดับบ่อยตามสี่แยกเท่านั้นเองครับ (ฮาๆ)

ส่วนรถคุณพ่อของเพื่อนๆในยุคไล่เลี่ยกัน ที่เมื่อเห็นทีไรก็ทำให้หวนคิดถึงอดีตทุกครั้งไป ก็มีทั้ง โฟล์คเต่าที่เป็นโมเดลคลาสสิคตลอดกาล ,เปอร์โย 504 และ305 ,เมอร์เซเดสเบนซ์ W123 รุ่นนี้พ่อเพื่อนที่เป็นนายทหารขับกันเกือบทุกคน รวมไปถึงวอลโว่ ตระกูล 140 ที่คลาสสิคมากๆ

อ่อ ยังมีรถอีกรุ่นครับ ที่พ่อพาผมนั่งไปดูบอล เสียดายที่ผมจำรุ่นและยี่ห้อไม่ได้ จำได้อย่างเดียวว่าเป็นสาย ‘ปอ.39 รังสิต-สนามหลวง’ ในวันที่ต้องไปดูบอลที่สนามศุภชลาศัย พ่อพาผมนั่งสายนี้และต่อรถตุ๊กตุ๊กไปถึงสนามทุกครั้งครับ เพราะที่จอดแถบนั้นหายาก

แล้วคุณล่ะครับมีความทรงจำนั่งรถไปกับพ่อในรูปแบบไหนกันบ้าง สุขสันต์วันพ่อทุกท่านนะครับ