ชวนฟังเพลง Creep “ผู้แพ้ที่เท่ชะมัด”

รอบสัปดาห์ที่ผ่านมามีคนพูดถึงเรื่องราวในยุค 90 ผ่านทางโซเชียลมีเดีย กันหลายเรืองเลยทีเดียว ทำให้เราเองต้องมานั่งนึกย้อนกันหน่อยว่าในยุค 90 ที่กำลังเข้าสู่วัยทีนเอจเจอร์นั้น มีเรื่องราวใดที่พอนึกถึงแล้ว คนที่อยู่ในยุคสมัยเดียวกันต้องร้อง “เออใช่” ออกมาแล้วคนในปัจจุบันก็รู้จักเรื่องราวเหล่านั้นด้วย

ยุค 90 ที่ว่านี้คือช่วงเวลาของปี 1990 -1999 หรือตั้งแต่ปี 2533 – 2543 เป็นทศวรรษสุดท้ายของศตวรรษที่ 20 ช่วงเวลาที่โลกมีเรื่องใหม่ๆ เกิดขึ้นมากมาย และเป็นยุคแรกของ www. สังคมยังไม่มีโซเชียลมีเดีย ไม่มีสมาร์ทโฟน วัยรุ่นยุคนั้นต้องไป Tower Record ฟังเพลงผ่านรายการวิทยุ นึกถึงตรงนี้เพลง Creep ของ Radiohead ก็แว่วเข้ามาในหัวทันที โดยเฉพาะท่อนที่กีต้าร์ของ จอนนี่ กรีนวู้ด เหมือนส่งสัญญาสามครั้งให้เข้าท่อนฮุก พร้อมกันว่า “But I’m a creep, I’m a weirdo. What the hell am I doing here? I don’t belong here.” และทำให้เพลงนี้กลายเป็นเพลงในใจของวัยรุ่นยุค 90 หลายคนเลยทีเดียว

เนื้อเพลงนั้นเป็นเรื่องราวของ ชายหนุ่มที่รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าน้อยกว่า หญิงสาวที่เขาตกหลุมรัก ท่อนฮุกที่ร้องกันสุดเสียงของวัยรุ่นยุคนั้นบ่งบอกความหมายของเพลงได้ดีเพราะ Creep ในที่นี้เป็นแสลง ที่หมายถึง “คนนอก” ผู้ไม่เป็นที่ต้องการ เช่นเดียวกับ weirdo ที่หมายถึงคนแปลก และลึกๆแล้ว ก็รู้สึกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับหญิงสาวที่เขาตกหลุมรัก

ถ้าย้อนกลับไปอ่านบทสัมภาษณ์ ของ ธอม ยอร์ค นักร้องนำที่เป็นผุ้แต่งเพลง Creep  เขาเองก็ยอมรับว่าเพลงนี้คือการเขียนถึงผู้ชายในยุค 90 ที่ยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเมื่อเขาตกหลุมรักผู้หญิง ในขณะที่ จอนนี่ กรีนวู้ด มือกีต้าร์ ที่ทำให้เสียงกีต้าร์ในเพลงนี้กลายที่เป็นที่จดจำพูดถึงเพลงนี้แบบเห็นต่าง โดยบอกว่า “อันที่จริงแล้วเป็นเพลงที่มีความหมายในทางบวกนะ เพราะเป็นการยอมรับในสิ่งที่ตัวเราเป็น และอยู่กับความจริง”

การพูดถึงเพลง Creep ในมุมมองของ ธอม ยอร์ค และ จอนนี่ กรีนวู้ด นี่ทำให้เห็นวิธีคิดแบบของทีนเอจเจอร์ยุค 90 ที่วันนี้กลายเป็นคนในวัย 40+ กันไปหมดแล้ว ถึงตรงนี้ก็นึกอยากจะฮัมเพลงในช่วงที่ต่อจากท่อนฮุก “I don’t care if it hurts I want to have control  I want a perfect body I want a perfect soul” นี่แหละค่ะ ความรู้สึกรักแบบยุค 90 ไม่รู้ว่าจะจัดการตัวเองอย่างไร แต่รู้สถานะตัวเองดี รู้ว่าต้องเจ็บ แต่ก็ยังอยากเป็นที่จดจำสักครั้งในความทรงจำของเธอ

เช้าวันจันทร์แบบนี้ ชาวเรายุค 90 ฟังเพลงนี้กันแล้วขอให้เริ่มต้นสัปดาห์ทำงานกันด้วยความสุข

แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ