เมื่อโลมาอิรวดีไม่ไว้ใจชาวประมงอีกต่อไป

คุณผู้อ่านคงเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับความฉลาดของปลาโลมากันมาบ้างนะคะ นักวิทยาศาสตร์ถึงกับยกให้ปลาโลมานั้นมีมันสมองเทียบเท่ากับเด็กเล็กๆคนหนึ่งเลยทีเดียว ขณะเดียวกันโลมาก็เป็นสัตว์ที่เป็นมิตรกับมนุษย์มาก และมักมีตำนานหรือเรื่องเล่าของโลมาที่คอยช่วยเหลือมนุษย์อยู่เสมอ แต่ความเป็นมิตรที่โลมามอบให้กับมนุษย์นั้นก็กลายเป็นเครื่องมือย้อนกลับไปทำร้ายพวกมันเช่นกัน ดังเช่น โลมาหัวบาตร แห่ง แม่น้ำอิรวดี

ชาวประมงพม่าที่หาปลาในแม่น้ำอิรวดี มาช้านานรู้กันดีว่า โลมาหัวบาตร แห่ง แม่น้ำอิรวดี คือตัวนำโชคและช่วยพวกเขาหาปลา ในอดีตเมื่อชาวประมงออกเรือสู่แม่น้ำอิรวดี สิ่งที่พวกเขาทำคือใช้แท่งเหล็กเล็กๆ เคาะกับกราบเรือ เสียงเรียกดังกล่าวเหมือนเป็นการส่งสัญญานให้กับโลมาอิรวดี รู้ว่าชาวประมงที่ต้องการความช่วยเหลือได้มาถึงแล้ว และ พวกมันจะปรากฎตัวดำผุดดำว่าย อยู่รอบๆเรือของชาวประมง

ถึงเวลานั้น ชาวประมงก็จะเริ่มทอดแห เพื่อจับปลาในบริเวณที่โลมาอิรวดี ดำผุดดำว่ายอยู่ และแน่นอนว่า ชาวประมงเหล่านั้นได้ปลามาเต็มลำเรือทุกครั้งไป นี่คือความเป็นมิตรที่โลมา มอบให้กับมนุษย์ แต่สิ่งที่มนุษย์ตอบแทนกลับสร้างบาดแผลที่ทำให้โลมาอิรวดีไม่ไว้ใจมนุษย์อีกต่อไป ดังเช่นที่ชาวประมงพม่าได้เล่าเรื่องเศร้าที่เกิดขึ้นกับโลมาอิรวดีเอาไว้ว่า

เมื่อก่อนโลมาอิรวดี จะว่ายเข้าใกล้เรือของชาวประมงมากกว่านี้ และพวกมันจะออกมาทุกครั้งที่มีการเคาะส่งสัญญาน แต่โลมา ไม่รู้ว่าเรือลำไหนเป็นเรือของชาวประมงที่เลว เต็มไปด้วยความโลภและหาปลาด้วยการช๊อตไฟฟ้า มีโลมาหลายตัวตายไป เพราะความเห็นแก่ตัวของชาวประมงเหล่านั้น ทำให้ตอนนี้ โลมา ไม่กล้าเข้าใกล้เรือ หรือบางครั้งเมื่อเคาะส่งสัญญาน ก็ไม่มีโลมา ปรากฎตัวให้เห็นเพราะพวกมันไม่ไว้ใจมนุษย์อีกต่อไป”

สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่าง ชาวประมงผู้โลภมากและเห็นแก่ตัว กับ โลมาหัวบาตร ในแม่น้ำอิรวดี ไม่ต่างอะไรกับสิ่งที่มนุษย์ ทำกับ มนุษย์ด้วยกัน เพราะใจคนนั้นยากแท้หยั่งถึง วันหนึ่งเป็นมิตรกับเราเหมือนที่โลมากับชาวประมงที่เกื้อกูลกัน แต่เมื่อความต้องการเพิ่มมากขึ้น จากมิตรกลายเป็นเพียงเครื่องมือเพื่อสนองความต้องการอันไม่สิ้นสุด  ขณะที่ผู้ถูกกระทำได้แต่เตือนตัวเองไว้เสมอว่า “จงอย่าไว้ใจใครจนเกินไป เพราะแม้กระทั่งเงาของเราเองยังหายไปเมื่อต้องอยู่ในความมืด”

แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ