ที่ปรึกษาจำเป็น

เคยไหม? ที่ตกอยู่ในห้วงความสัมพันธ์ที่ย่ำแย่แสนสาหัส แต่ไม่สามารถดึงตัวเองออกมาจากขุมนั้นได้สักที เพราะคำคำเดียว “รัก”

อย่างน้อยถ้าไม่เคยตกอยู่ในขุมนี้ด้วยตัวเอง ก็ต้องมีคนสนิทที่รักหรือห่วงใยกำลังประสบอยู่ และเขามักจะซมซานมาหาเรา พร้อมคำถามเดิม ๆ ทำไมอย่างนั้น ทำไมอย่างนี้ ตั้งคำถามถึงคนรักของตัวเอง คล้ายว่าต้องการคำปรึกษาและปลอบใจ ทั้ง ๆ ที่ครั้งล่าสุดที่เป็นแบบนี้เพิ่งผ่านพ้นไปไม่ถึงเดือน แต่เราก็ไม่สามารถปฏิเสธการให้ความช่วยเหลือมันได้อยู่ดี แม้จะเบื่อแค่ไหนก็ตาม เพราะรักเพราะห่วงมัน ล้วน ๆ

ความรับผิดชอบของเรา ที่เริ่มต้นด้วยการรับฟังส่งผลให้มีอารมณ์ร่วม ครั้งแรก ๆ เราอาจโมโหจนต้องออกตัวแทน เดินหน้าเป็นปฏิปักษ์กับคนที่ทำร้ายมันเต็มที่ วันเวลาผ่านไปกลายเป็นว่าเห็นมันกลับไปคืนดีกันดังเดิม หมดกันที่ออกตัวไปจากเป็นคนอยู่ดี ๆ กลายเป็นหมาไปซะเฉย

เคยผิดพลาดมาแล้ว พอแล้วกับการเป็นหมา สิ่งที่เราทำได้ดีที่สุดมีขอบเขตแค่การรับฟังและให้ความเห็นแม้มันจะ ฟังแต่ไม่ทำตาม ก็ตาม แต่ด้วยหน้าที่ที่มันวางใจมาปรึกษาแล้ว ทางออกแบบนี้คือดีที่สุดสำหรับตัวเรา ปลอดภัยที่สุด

ช่วงเวลาแบบนี้ ก็เหมือนว่ามันเป็นนักฟุตบอลคนหนึ่งในสนาม ส่วนเราเป็นแค่กองเชียร์ที่คอยส่งเสียงไปเป็นคำแนะนำต่าง ๆ ในขณะที่มันจะฟังแล้วทำตามหรือไม่ก็ปล่อยมันไปเพราะบอลอยู่กับมัน ในมุมมองเราที่เห็นได้กว้างกว่ามองภาพรวมได้ชัดกว่า ก็อย่าไปว่ามันเลยว่ามันคิดไม่ได้ เพราะบางมุมมันก็อับสายตามองไม่เห็น

ซึ่งแน่นอนคนเรามันเจ็บซ้ำ ๆ วันหนึ่งมันก็ต้องคิดได้ การคอยให้กำลังใจคนที่คุณห่วงใยคือสิ่งสำคัญที่สุดแล้ว

อย่าไปโกรธ อย่าไปด่ามันเลย ในเมื่อเราเบื่อที่จะเป็นที่ปรึกษามัน(ที่สุดท้ายมันก็ไม่ได้ฟัง) แต่ก็ไม่สามารถทิ้งมันได้อยู่ดี

เพราะรัก