‘Palette’ – เมื่อ IU วิจารณ์ทั้งตัวเองและผู้ฟัง

ภาพจาก soompi.com

คนที่รู้จักผมหลายคนมักจะรู้สึกแปลกใจเวลาผมบอกว่าผมฟังเพลง K-Pop สำหรับคุณผู้อ่านหลายคนก็อาจจะไม่ต่างกันเพราะบทความที่ผมเขียนเกี่ยวกับ K-Pop ก็เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนก็เป็นบทวิจารณ์อุตสาหกรรมดนตรีเกาหลี แต่ถึงแม้ว่าผมจะไม่เห็นด้วยกับอะไรหลายๆ อย่างเกี่ยวกับธรรมชาติของ K-Pop แต่ผมก็มีศิลปินที่ผมติดตามอยู่หลายคนเช่นกัน และนานๆ ทีก็จะได้ฟังอะไรที่ผมเองก็คิดว่าน่าสนใจอีกด้วย สัปดาห์นี่ผมขอแบ่งปันประสบการณ์ที่ถูกใจผมที่สุดตั้งแต่ต้นปีละกันนะครับ

เมื่อเดือนเมษา IU ได้ออกอัลบัม “Palette” ออกมา และเพลง “Palette” ก็ติดหูผมอยู่นานทีเดียว ตอนแรกผมก็ไม่ค่อยได้คิดอะไรมากเกี่ยวกับเพลงนี้จนกระทั่งผมได้ดู MV ที่เต็มไปด้วยคำวิจารณ์ของ IU เกี่ยวกับทั้งตัวเธอเองและวัฒนธรรมสมัยใหม่หลายอย่าง ใจความของเพลงนี้พูดถึงบุคลิกของตัว IU ที่ได้เปลี่ยนไปจากหลายปีก่อน ตั้งแต่สีที่ชอบ (ที่เปลี่ยนจากชมพูเป็นม่วงเข้ม) ถึงทรงผม (จากผมยาวเป็นผมบ็อบ) ซึ่งล้วนแต่ฟังดูเหมือนว่าเธอรู้สึกเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เพราะแม้แต่ชุดต่างใน MV ก็เป็นเรียบๆ สีพื้นๆ ทั้งนั้น ความแตกต่างระหว่างอดีตและปัจจุบันยิ่งชัดเจนมากขึ้นเวลาที่ MV ตัดสลับไปเป็นชอตที่ IU ใส่ชุดที่ทำเลียนแบบชุดสีแสดของเธอใน MV เพลง Good Day (ซึ่งออกมาเมื่อปลายปี 2010)

นอกจากการเปรียบเทียบเหล่านี้ MV เพลง Palette ยังมีการตกแต่งหลายชอตให้หน้าตาเหมือนกับหน้าเว็บ Instagram หรือ Facebook ไม่ก็ปกนิตยาสารแฟชั่น หรือใส่คำอ่านของเนื้อเพลงแค่ในบางช่วงทำให้ IU ได้วิจารณ์แฟนเพลงจากมุมของเธอเอง เหมือน IU กำลังพูดว่า

“นี่คือสิ่งที่พวกคุณต้องการใช่ไหม คุณอยากเห็นฉันบนปกหนังสือ โทรทัศน์ และโซเชียลมีเดีย แต่คุณรู้ไหมว่านั่นไม่ใช่ตัวฉันเองเลย”

ผมเลยคิดว่า MV ของ “Palette” เป็น MV ที่กล้าหาญมาก เพราะมันชี้กลับไปที่ผู้ชมและถามคำถามยากๆ แทนที่จะเป็นแค่ผู้หญิงสวยๆ มายืนเต้นในกางเกงรัดๆ ให้ดู

ผมชอบที่ IU ใช้เพลงนี้เพื่อพูดถึงการค้นพบตัวเองตอนอายุ 25 การที่เธอพูดเสมอในเนื้อร้องว่า “ฉันรู้สึกว่าฉันรู้จักตัวเองอยู่นิดหน่อย” ทำให้เห็นว่าเธอเองก็ยังไม่ค่อยแน่ใจ แต่ว่าเธอก็รู้อะไรหลายๆ อย่าง เช่นสีและทรงผมที่ชอบ หรือการที่เธอพูดว่า “ก็ทำไมล่ะ ฉันชอบของที่ตกยุค” และ “ฉันก็ยังชอบเพลงของคอรินน์อยู่” (Corinne Bailey Rae เป็นนักร้องชาวอังกฤษที่ประสบความสำเร็จมากในช่วงปี 2006) ก็เป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง

แต่อีกอย่างที่สำคัญคือ ผมว่า IU ไม่ได้รังเกียจภาพลักษณ์ของตัวเองเมื่อสมัยเดบิว เธอพูดด้วยซ้ำว่าเธอก็ออกจะสวยตอนร้องเพลง Good Day เพลง Palette มีความตรงไปตรงมามากๆ ในเชิงอารมณ์สำหรับผม ผมรู้สึกว่านี่เป็นการออกตัวถึงสถานภาพใหม่ของ IU เป็นการก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นในทั้งทางดนตรีและจิตใจ แต่เธอก็ไม่ได้พลาดโอกาสที่จะได้เอาคืนแฟนเพลงบางกลุ่มสักหน่อย ยังไง IU ก็ตอบโต้คนที่ชอบมาวิจารณ์หรือกลั่นแกล้งเธอผ่านเพลงของเธออยู่แล้ว

บางทีการติดตามศิลปินก็ทำให้เราเห็นทุกๆ อย่างเกี่ยวกับพวกเขาเป็น “ข่าว” หรือดราม่าตามโซเชียลมีเดียก็กลายเป็นเรื่องราวที่พร้อมให้คอมเม้นท์หรือกดแชร์ จนบางที่เราอาจจะลืมว่าบางทีสิ่งเหล่านั้นก็ไม่ได้เป็นโชว์แต่เป็นเรื่องจริงๆ ที่กำลังเกิดขึ้นกับมนุษย์อีกคนหนึ่ง ถึงแม้ว่ามนุษย์เหล่านี้จะเป็นบุคคลในแสงไฟ แต่บางเรื่องเขาก็อาจจะอยากเก็บไว้กับตัว

สำหรับผมแล้ว MV และเพลง Palette เป็นงานศิลปะที่ผมชื่นชอบมากเพราะนอกจากมันมีความไพเราะ มันก็ทำให้ผมรู้สึกยินดีกับ IU ที่เธอยังสามารถนำเสนองานที่มีทัศนคติอย่างนี้ได้ในอุตสาหกรรมที่ถูกควบคุมอย่างเคร่งครัดโดยภาพลักษณ์และความดัง