Thursday, August 16, 2018

เรื่องของการถอดรองเท้า ที่ไม่ใช่แค่ถอดรองเท้า

แต่วิธีการที่คนหนึ่งคนจัดการกับสิ่งที่เล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิต ทั้งยังแสดงให้เห็นถึงพื้นนิสัยของคน ๆ นั้นอีกด้วย

งาน – เงินและความรักในงานที่ทำ

มันน่าเศร้านะ ที่ต้องทำงานโดยที่ไม่ได้รู้สึกรักในงานที่ทำแต่ทำเพียงเพราะตัวเลขของค่าตอบแทนเพื่อเพิ่มตัวเลขในบัญชีให้เยอะขึ้นเรื่อยๆ

ระยะหนึ่งนิ้วในชีวิตคุณ

"เมื่อคุณอายุมากขึ้นหลายสิ่งในชีวิตที่คุณรักหรือคุ้นเคยจะหายไป และ คุณจะเรียนรู้จากตรงนั้นว่า ชีวิตคือการหาระยะหนึ่งนิ้วที่ลงตัวให้เจอ"

สวัสดีเด็กหลังห้อง (สบายดีกันไหม)

เมื่อถึงเวลาที่เด็กหลังห้องต้องออกมาใช้ชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริง โลกที่คิดว่าจะเขย่ามันได้โดยง่ายแท้จริงแล้ว เราต่างหากที่ถูกเขย่า

บทเรียนจากผู้นำแบบ “อ้วนเสี้ยว”

ผู้นำหรือหัวหน้าที่ชอบคนประจบสอพลอ เชื่อแต่คนที่อยู่ใกล้ และ ใช้คนไม่ถูกกับงาน เราควรอยู่ให้ห่างมิฉะนั้นอาจตายเหมือน "เตียนห้อง"

สนิมเกิดแต่เนื้อในตน ถึงเวลาสื่อสำรวจตนเอง

เมื่อสื่อทำข่าวเพื่อเรตติ้ง และยอดไลค์ โดยไม่สนใจว่าคนที่เสพจะได้รับสารที่ถูกต้องหรือไม่นั้น ก็เท่ากับว่าพวกเขาได้ขุดหลุมฝังความน่าเชื่อถือของตนเองไปแล้ว

ธรรมดาคือดีที่สุด

ความน่าเชื่อถือของเนื้อหาคือ หัวใจสำคัญในการเป็นสื่อแต่ถ้าเนื้อหาข้างในกลวงต่อให้ห่อหุ้มด้วยกราฟฟิกราคาแพงแค่ไหน ก็ไม่มีทางสร้างความน่าเชื่อถือขึ้นมาได้

อย่าสะเออะ!!

เสียงของคนอื่นไม่มีความหมายเลย หากคุณเชื่อมั่นและตั้งใจ จงทำให้เสียงเหล่านั้นเงียบลงด้วยความสำเร็จของคุณเอง

ปลอกคอ และ หัวโขน เรื่องของสิ่งสมมติ

คุณเคยสงสัยไหมว่า เวลาที่มีคนยกมือไหว้ หรือ มีคนมาฉอเลาะประจบสอพลอ เป็นเพราะตัวตนของคุณเอง หรือ เป็นเพราะปลอกคอ หรือ หัวโขนที่คุณสวมอยู่

ความทุกข์ในใจที่คนอื่นไม่อาจรับรู้

พวกเขาจากไปโดยทิ้งคำถามไว้ในใจเรา