อย่าเป็นนักโทษเพราะขี้ปากคน

ในตำรา “เต้าเต๋อจิง” ที่แต่งโดย เล่าจื๊อ นักปรัชญาชาวจีนที่เชื่อกันว่า มีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล ได้กล่าวถึงการเอาตัวเองไปผูกอยู่กับความคิดผู้อื่นไว้ว่า “ถ้าใส่ใจว่ากับการตัดสินของผู้คนมากเกินไป ท่านก็จะกลายเป็นนักโทษของคนเหล่านั้น” อันหมายถึง ถ้าเราเอาตัวเองไปผูกติดอยู่กับความคิดของคนอื่นว่า จะพูดถึงเราอย่างไร คิดกับเราแบบไหน ก็เท่ากับว่าเราใช้ชีวิตตามความคิดเห็นของคนอื่น ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างที่ตนเองอยากจะเป็น

ดูเหมือนว่าสิ่งที่ “เล่าจื๊อ” เขียนเอาไว้ในตำรา “เต้าเต๋อจิง” ยังคงใช้ได้กับชีวิตในปัจจุบันนะคะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคสมัยที่ผู้คนชอบแสดงความคิดเห็นกับการใช้ชีวิตของคนอื่น แล้วก็ไม่ได้แสดงความคิดเห็นแค่พ่นน้ำลายเสียด้วย หากแต่เป็นการแสดงความคิดเห็นแบบออนไลน์ ระบุเป็นตัวอักษร ติดแฮชแท็ค กันให้วุ่นวาย

เมื่อเราอยู่ในยุคที่ผู้คนชอบแสดงความคิดเห็น ก็ทำให้หลายคนไม่กล้าที่จะแสดงความเป็นตัวของตัวเองออกมาทั้งหมด เพราะกลัวข้อความวิพากษ์วิจารณ์ หรือบางคน เมื่อลงมือทำไปแล้วก็ให้หวาดระแวงว่า จะมีใครไม่ถูกใจเอาไปเขียนถึงในทางเสียหายหรือไม่ หรือบางคนพอโพสต์รูปอะไรลงโซเชียล ก็นั่งรอคอยด้วยใจจดจ่อว่า มีใครมากดไลค์ หรือกดแชร์รูปของเราหรือยัง ถ้าไม่มีก็จะรู้สึกว่า ตนเองกลายเป็นคนที่ไม่มีใครสนใจ

่ไม่เพียงแต่ในโลกออนไลน์ ในชีวิตจริงเวลาที่เราจะลงมือทำอะไรมักจะมีคนชอบมาแสดงความคิดเห็นเสมอ จนบางครั้งส่งผลต่อการตัดสินใจของตัวเราเอง ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว เรารู้ตัวดีอยู่แล้วว่าเราชอบแบบไหน เมื่อเป็นเช่นนี้เราจะมีความสุขกับชีวิตของตัวเองได้อย่างไร ขณะที่คนแสดงความคิดเห็นต่างก็พากันลอยตัวไม่ต้องผิดชอบกับความรู้สึกของเรา

ทั้งหมดนี้ เป็นเรื่องที่ทุกคนเจอมาโดยถ้วนหน้า เพราะการอยู่ในสังคมไม่ว่าจะออนไลน์ หรือออฟไลน์ เพราะการใช้ชีวิตนั้น เราไม่สามารถหลีกหนีคนที่มีนิสัยเอนจอย กับการวิพากษ์วิจารณ์เรื่องราวของคนอื่นได้ และถ้าเรายิ่งแคร์คำพูดของคนพวกนี้มาก เราก็จะกลายเป็นเหยื่ออันโอชะ ให้พวกเขาได้สนุกกับการปั่นหัวเราเล่น

เมื่อเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมาตั้งแต่ยุคสมัยที่เล่าจื๊อ ยังมีชีวิตอยู่ (ซึ่งเป็นช่วงก่อนคริสตกาล) จวบจนถึงเวลาปัจจุบัน มนุษย์บางจำพวกก็ยังคงนิสัยเดิม ๆ ไม่เปลี่ยน ดังนั้น เราก็คงไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความคิดใครได้ สิ่งที่ดีที่สุด คือ อย่าเอาตัวเองไปผูกติดกับความคิดของคนอื่นมากนัก เขาจะคิดกับเราแบบไหน จะพูดถึงเราอย่างไร ก็เป็นเรื่องของคนเหล่านั้น ไม่ใช่ธุระอะไรที่เราจะต้องไปสนใจ เพราะเราไม่ใช่นักโทษของคนเหล่านั้น และเหนืออื่นใด คนที่ชอบพูดจานินทาผู้อื่นนั้นก็เหมือนคนที่นั่งดูถูกตนเอง ว่าไม่ให้เกียรติคนอื่น สุดท้ายคนเหล่านี้ก็ไม่ได้ความเคารพจากใคร

มีความสุขกับชีวิต และฟังเสียงของตัวเองให้มากค่ะ

แล้วพบกันใหม่สัปดาห์หน้า